Atos 21
ikz (IKZ) vs VC
1 Hanʉ twamarirɨ kʉragana na abhiimiiririri bha Efeeso bhayo, tʉkatiira mubhwatʉ tʉkaja kuriginga rya Kʉʉsi. Tabhʉʉri waho, tʉkaja kuriginga rya Roodo, na kurwa hayo, tʉkaja kʉrʉbhɨri rwa Pataara, ɨɨsɨ ya Asiya.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Tʉkabhona iyo ubhwatʉ ʉbhʉndɨ bhʉnʉ bhwarɨ bhukuja kʉʉsɨ ya Fʉinikɨ, tʉkatiira.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Hanʉ twisukiirɨ riginga rya Kipurʉ na korerora, tʉkahɨta tʉkaretemera ʉrʉbhaara rwʉ ʉbhʉmʉsi, tokeerekera ɨɨsɨ ya Siiriya. Hanʉ twahikirɨ kʉrʉbhɨri rwa Tiiro, tukiika mubhwatʉ bhuyo, kʉ kʉbha hayo neho yaarɨ ereenderwa bhwichɨ imirigʉ.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Tʉkamohya abhɨɨga bha hayo tʉkabhabhona, tukiikara nabhʉ sikʉ muhungatɨ. Abhɨɨga bhayo kʉ kʉkangatwa ne Ekoro Ɨndɨndu, bhakabhʉʉrɨra Paaurʉ, atigɨ kuja Yɨrusarɨɨmu.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Hanʉ ribhaga ryɨtʉ ryʉ ʉkʉbha hayo ryasirirɨ tʉkabhʉʉka, abhɨɨga bhayo abhasubhɨ, abhakari na abhaana bhaabhʉ bhʉʉsi, bhakatohereekerera, bhakatuhicha igʉtʉ wʉ ʉrʉbhɨri. Itwʉsi tʉkahigama kukihuukʉ hayo, tʉkasabha Mungu.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Akʉmara tʉkaragana, tʉkatiira mubhwatʉ, bhʉʉsi bhakagarʉka ɨwaabhʉ.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Mmbe tʉkarwa Tiiro hayo, tʉkakaja orogendo rwɨtʉ, tʉkahika kʉrʉbhɨri rwa Tʉrɨmaayi. Tʉkabhakeerya abhiisirirya, tukiikara nabhʉ rusikʉ rʉmwɨ.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Tabhʉʉri waho, tʉkarwa hayo, tʉkahika kʉrʉbhɨri rwa Kaisaariya. Tʉkaja wa Firipʉ, umurwazi wɨ Ɨngʼana Ɨnzʉmu ya Yɨɨsu, na aarɨ wʉmwɨ wa abhasubhɨ muhungatɨ bhanʉ bharʉbhwɨrwɨ kosondya abhaatʉ ibhyakurya.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Firipʉ wuyo aarɨ na abhaacha bhane bhasiiti, na bhaarɨ bhanʉ ʉbhʉnaja bhwo okorootorera.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Hanʉ twikɨɨrɨ zisikʉ nzaru, akaaza ʉmʉrʉʉtɨrɨri kurwa Yudeya, iriina ryazɨ Agabhʉ.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Akaaza kwa niitwɨ, akagega umusipɨ gwa Paaurʉ, akiibhoha amagʉrʉ na amabhoko, akabhuga, “Ekoro Ɨndɨndu ɨrabhuga, ‘Nɨmbu Abhayaahudi bha Yɨrusarɨɨmu bhareebhohe ʉmʉʉtʉ wu umusipɨ gʉnʉ, na bharamʉtʉʉra mʉmabhoko ga abhaatʉ bhi ibhyarʉ ɨbhɨndɨ.’”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Hanʉ twigwirɨbhu, hamwɨmwɨ na abhakɨndichɨtʉ bha Kaisaariya, tukiisasaama Paaurʉ, ataja Yɨrusarɨɨmu.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Nawe akagarukirya, “Mʉrakorabhwɨ kʉndɨrɨra na kunyita umwʉyʉ? Inyɨ niisiriiryɨ gʉʉsi, okobhohwa nʉʉrʉ ukwitwa Yɨrusarɨɨmu hayo, igʉrʉ wi iriina ryʉ Ʉmʉkʉrʉ Yɨɨsu.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Hanʉ aangirɨ agɨɨtʉ, tʉkamutiga tʉkabhuga, “Ʉbhʉsɨɨgi bhwʉ Ʉmʉkʉrʉ bhokorwe.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Akʉmara tʉkabhoha imirigʉ jɨtʉ, tʉkatanga orogendo rwu ukuja Yɨrusarɨɨmu.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Abhɨɨga obhorebhe bha Kaisaariya hayo, bhakatohereekerera bhakatuhicha wa Mʉnasʉmi, wʉnʉ twikɨɨrɨ nawe. Ʉmʉʉtʉ wuyo aarɨ ʉmʉʉtʉ wa riginga rya Kipurʉ na aarɨ wʉmwɨ wa abhɨɨga bhe embere.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Hanʉ twahikirɨ Yɨrusarɨɨmu hayo, abhiisirirya abhakɨndichɨtʉ bha hayo, bhakatuginihya bhwaheene.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Tabhʉʉri waho, tʉkaja na Paaurʉ, tʉkataarɨra Yaakobho na abhiimiiririri bha risengerero, bhʉʉsi bhaareho.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Paaurʉ akabhakeerya, aaza kʉmara akabhabhʉʉrɨra amangʼana gʉʉsi ganʉ Mungu aakʉrirɨ kʉbharya bhatarɨ Abhayaahudi, kʉrɨngʼaana na amahocha gaazɨ.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Hanʉ Yaakobho na abhiimiiririri bha risengerero bhiigwirɨ gayo, bhakakumya Mungu. Bhakabhʉʉrɨra Paaurʉ, “Umuhiiri wɨɨtʉ, ʉrarora ɨbhɨkwɨ nɨ ɨbhɨkwɨ bhya Abhayaahudi bhiisiriiryɨ Yɨɨsu, na bhʉʉsi bharaangarɨra bhʉkʉngʼu imigirʉ ja Musa.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Nawe bhabhuuriirwɨ kʉbha, ʉrabhiija Abhayaahudi bhʉʉsi bhanʉ bhakwikara kʉzɨɨsɨ ɨzɨndɨ, bhatigɨ kutuna imigirʉ ja Musa. Bharabhuga ʉkabhaangirija kʉsaara abhaana bhaabhʉ, na bhatatuna amanarʉ gɨ Ɨkɨyaahudi.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Nangʉ, tokorebhwɨ? Amaheene Abhayaahudi bhayo bharabhona amangʼana kʉbha ʉrɨ hanʉ.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Nangʉ kora chɨmbu tʉkʉkʉbhʉʉrɨrɨ. Gatɨgatɨ wɨɨtʉ bhareho abhasubhɨ bhane, bhanʉ bhatɨɨrɨ ubhwirahiri mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Muhiranɨ wiibhɨngukyɨ hamwɨmwɨ nabhʉ. Ʉbharɨhɨrɨ zimpirya, korereke bhamwebhwe zinzwɨrɨ kutuna imigirʉ. Abhaatʉ bhʉʉsi bharamenya kʉbha, gayo gʉʉsi bhakʉgamba igʉrʉ waazʉ, gatarɨ ga amaheene na bharamenya kʉbha naawɨ aumwene okongʼeha kwigwa imigirʉ ja Musa.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 “Nawe kʉrʉbhaara rwa abhaatʉ bhanʉ bhatarɨ Abhayaahudi bhanʉ bhakwisirirya Yɨɨsu, tʉkabhaandɨkɨra ɨnyarʉbha ya amangʼana ganʉ twatiniirɨ: bhatarya ibhyakurya bhɨnʉ bhɨsɨngɨɨrwɨ amasambwa, bhatanywa amasaahɨ, bhatarya ɨnyama yi ikityɨnyi kɨnʉ kɨngʼɨɨtirwɨ na bhatakora ɨtaarʉ.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Tabhʉʉri waho, Paaurʉ akaja na abhaatʉ bhane bharya, akiibhɨngukya hamwɨmwɨ nabhʉ. Akʉmara akasikɨra mwihekaaru, korereke abhabhʉʉrɨrɨ bhakuhaani urusikʉ rʉnʉ bharɨɨmarɨ kwibhɨngukya ɨwaabhʉ, ni ikimweso kɨraruusibhwa igʉrʉ wa bhʉʉsi bhayo.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Zisikʉ muhungatɨ zu ukwibhɨngukya zaarɨ haguhɨ kusira, Abhayaahudi bhanʉ bhaaruurɨ mucharʉ cha Asiya bhakarora Paaurʉ mwihekaaru. Bhakasiigirirya abhaatʉ kokora rirɨgɨ, neho abhaatʉ bhayo bhakagwata Paaurʉ
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 bharabhuga, “Imwɨ abhasubhɨ bha Iziraɨri! Mʉtʉsakiryɨ! Ndora ʉmʉʉtʉ wʉnʉ newe wuryawurya, wʉnʉ akwija abhaatʉ bha ahagero hʉʉsi kʉbha bharege imigirʉ ja Musa na rihekaaru rɨnʉ. Na bhabhuruuriryɨ rihekaaru rɨnʉ, kʉ kʉbhasikirya mwihekaaru abhaatʉ bhanʉ bhatarɨ Abhayaahudi.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Bhakagambabhu, kʉ kʉbha bhaarɨ bharʉʉzɨ Paaurʉ mʉrʉbhɨri hayo hamwɨmwɨ na Tʉrʉfimʉ Umwefeeso. Kʉ kʉtama komenya bhakakina kʉbha asikiiryɨ Tʉrʉfimʉ mwihekaaru.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Abhaatʉ bhakatanga kokora rirɨgɨ ʉrʉbhɨri rwʉsi rwa Yɨrusarɨɨmu. Kurwa mbaara zʉʉsi abhaatʉ bhayo bhakaryarɨra Paaurʉ mwihekaaru, bhakamuruta, bhakamuhurucha igʉtʉ ni ibhisikʉ bhikiigarwa.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Hanʉ abhaatʉ bhayo bhaarɨ bhareenda kwita Paaurʉ, amangʼana gakahikɨra ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ bhi Ikiruumi kʉbha, abhaatʉ bharakora rirɨgɨ Yɨrusarɨɨmu yʉʉsi.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Hayohayo akagega abhasirikarɨ hamwɨmwɨ na abhakʉrʉ bhaabhʉ, bhakaryara kuja kʉbhaatʉ bhayo. Hanʉ abhaatʉ bhayo bhaarʉʉzɨ abhasirikarɨ bharɨ hamwɨmwɨ nʉ ʉmʉkʉrʉ waabhʉ, bhakatiga kotema Paaurʉ.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wuyo akabhajaku, akagwata Paaurʉ, akaswaja abhohwe ne emenyororo ɨbhɨrɨ. Akʉmara akabhuurya riribhita rirya, “Wʉnʉ nɨ‑wɨɨwɨ? Na akʉrirɨkɨ?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Abhaatʉ bhayo bhakarɨgɨsa bhʉkʉngʼu, bharagamba amangʼana bhʉndɨ nʉ ʉmʉkɨndichazɨ. Rirɨgɨ riyo rɨkakora ʉmʉkʉrʉ wuyo atamwɨ komenya ganʉ gakʉriibhwɨ. Akaswaja Paaurʉ areetwe mwigoobhe rya abhasirikarɨ.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Hanʉ Paaurʉ aahikirɨ kwitiirɨrʉ rya rigoobhe riyo, abhaatʉ bhakangʼeha kokora rirɨgɨ, bhʉkʉngʼu. Rirɨgɨ riyo rɨkagirya abhasirikarɨ bhamogege igʉrʉgʉrʉ korereke bhamutuuryɨ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Abhaatʉ bhayo bhaarɨ bharatunɨɨrɨra Paaurʉ bhararɨgɨsa bharabhuga, “Arichwɨ, arichwɨ!”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Hanʉ abhasirikarɨ bhayo bhaarɨ bhakusikirya Paaurʉ mwigoobhe ryabhʉ, Paaurʉ akabhʉʉrɨra ʉmʉkʉrʉ waabhʉ wuyo, “Ʉranyiisiririrya nɨgambɨ na naawɨ?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Awɨ ʉtarɨ Mumiisiri wʉnʉ aarɨɨtirɨ ʉbhʉtaamanʼya bhasiiryasiirya hanʉ, na kʉkangata abhiiti bhɨkwɨ bhene kʉkɨbhara?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Paaurʉ akamʉbhʉʉrɨra, “Zɨyi, inyɨ nɨ‑Mʉyaahudi, umwibhurwa wʉ ʉrʉbhɨri rwa Tarisʉ, kʉʉsɨ ya Kirikiya. Ʉrʉbhɨri ruyo rʉmɨnyɨkɨɨnɨ bhʉkʉngʼu. Nɨrakʉsabha unyiisiririryɨ niibhisiryɨ na abhaatʉ bhanʉ.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Neho ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wuyo akamwisiririrya, Paaurʉ akiimɨɨrɨra kwitiirɨrʉ kuyo, akanʉngɨra okobhoko abhaatʉ bhayo kʉbha bhakirɨ. Hanʉ bhaakirirɨ bhʉʉsi, akagambana nabhʉ kʉkɨgambʉ chabhʉ chɨ Ɨkɨɨbhuraaniya.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.