Apocalipse 6

ikz (IKZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Akʉmara nɨkarora Ɨkɨngʼʉndu cha Mungu, kɨramaamʉra ʉrʉkaamʉ rwe embere. Nikiigwa ikityɨnyi kɨmwɨ mwa bhene bhirya bhyʉ ʉbhʉhʉru, kɨrabhuga kwiraka ncha ryi ikirumo, “Nauzɨ!”
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Neho nɨkarora ɨfaraasi ɨnzɨrʉ ɨraaza ʉmʉʉtʉ ayitiirirɨku. Ʉmʉʉtʉ wuyo, aarɨ agwatiriirɨ ʉbhʉta mokobhoko, akahaabhwa nɨ ɨkɨrʉngʉ chu ubhuhiza. Akarwa mwisaarʉ arahiza riihɨ naatu angʼehe kuhiza.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kabhɨrɨ, nikiigwa ikityɨnyi chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha kabhɨrɨ, kɨrabhuga, “Nauzɨ.”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Ɨkahʉrʉka ɨfaraasi ɨyɨndɨ, imbiriiri. Na wʉnʉ atiirirɨku akahaabhwa umweya kuruusha omorembe mucharʉ. Akahaabhwa risabha nʉ ʉbhʉnaja bhwo okotemeranʼya abhaatʉ kʉʉsɨ, korereke bhiiyitɨ.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa katatʉ, nikiigwa ikityɨnyi chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha katatʉ, kɨrabhuga, “Nauzɨ!” Nɨkarekera amɨɨsʉ, nɨkarora ɨfaraasi inzirabhuru, na wʉnʉ atiirirɨku, aarɨ ane ekerengo mokobhoko.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Nikiigwa ekegero ncha riraka kurwa gatɨgatɨ wa bhene bhyʉ ʉbhʉhʉru, rɨrabhuga, “Amarihi gu urusikʉ rugima garagʉra ɨkɨhʉʉzʉ kɨmwɨ chɨ ɨnganʉ hamwɨ bhɨhʉʉzʉ bhɨtatʉ bhyɨ ɨshayiri. Nawe ʉtasarya amaguta hamwɨ idivaayi.”
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kane, nikiigwa chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha kane, kɨrabhuga, “Nauzɨ!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Nɨkarora ɨfaraasi ikubhuusanu. Na wʉnʉ atiirirɨku, iriina ryazɨ ni‑Uruku, na Nyaari yaarɨ ɨramutunɨɨrɨra inyuma waazɨ. Nebho bhaarɨ bhahɨɨrwɨ ʉbhʉnaja bhwu ukwita yɨmwɨ ya kane ya abhaatʉ mʉʉsɨ, kwihɨ, ɨnzara, amarwɨrɨ ni ibhityɨnyi ɨbhɨhaari bhya mwitɨrɨgʉ.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kataanʉ. Nɨkarora iyaasɨ wa ahagero hu ukuhurukirya ikimweso, zekoro za abhaatʉ bhanʉ bhasinzirwɨ igʉrʉ wɨ ɨngʼana ya Mungu no obhomenyeekererya bhʉnʉ bhaarɨ nabhwɨ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Neho zekoro ziyo, zɨkatiirya riraka, zɨrabhuga, “Ʉmʉkʉrʉ wʉ Ʉbhʉnaja Bhwʉsi, ʉmʉrɨndu na we eheene, nangʉ ʉrarɨnda kuhika ryʉrɨ kʉtɨnɨra na kʉrɨha isiirɨ ya masaahɨ gɨɨtʉ, kʉbhaatʉ bha kʉʉsɨ bhanʉ bhatwitirɨ?”
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Neho bhanʉ bhiitirwɨ bhʉʉsi, bhakahaabhwa zɨkanzʉ zɨnzɨrʉ. Bhakabhuurirwa bharɨndɨ hasuuhu, abhahocha abhakɨndichabhʉ na abhahiiri bhaabhʉ bhanʉ bhariitwɨ chɨmbu ebho bhiitirwɨ endengo yaabhʉ ihikɨ.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Akʉmara nɨkarora Ɨkɨngʼʉndu, kɨramaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kasaasabha. Kʉkabha ni ikirigitʉ ɨkɨkʉrʉ bhʉkʉngʼu chɨ ɨɨsɨ. Iryʉbha rikiirabhʉra, ncha amakara, nu umwɨri gʉkabhiriira kara, ncha amasaahɨ.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Zenzota zɨkagwa mucharʉ nchi imisumʉ gɨnʉ gɨkɨɨrɨ kokongʼa, gikugwa ribhaga rɨnʉ ʉmʉtɨ gukusingisibhwa nʉ ʉmʉkama ʉmʉhaari.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Risaarʉ rɨkabhʉra ncha ripapʉra rikuringwa. Ɨbhɨgʉrʉ bhyʉsi, na amaginga bhɨkaruusibhwa ahagero haabhyʉ.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Neho abhatɨmi bhʉʉsi bha mʉʉsɨ, abhakangati, abhakʉrʉ bha riihɨ, abhaatʉ bhi imyeya ɨmɨkʉrʉ mʉkɨtaakɨ, abhaniibhi, hamwɨmwɨ na abhaatʉ abhandɨ, bhabhɨ bhambʉʉsa na abhiiyagaaruri, bhʉʉsi bhayo bhakiibhisa mʉmabhigi na mʉmabhwɨ ga mʉbhɨgʉrʉ.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Bhayo bhʉʉsi, bhakabhʉʉrɨra ɨbhɨgʉrʉ na amabhwɨ, “Mutukundikiryɨ, mutubhisɨ, tʉtarorekana mʉmɨɨsʉ ga wʉnʉ ikɨɨrɨ kukitumbɨ chɨ ɨkɨtɨmi. Mutubhisɨ ʉbhʉrʉrʉ bhwɨ Ɨkɨngʼʉndu!
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Amaheene, atareeho wʉnʉ akʉtʉra kwigumirirya, kʉ kʉbha, urusikʉ urwene rwʉ ʉbhʉrʉrʉ kurwa kwa Mungu nɨ Ɨkɨngʼʉndu ruhikirɨ!”
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.