Apocalipse 6
ikz (IKZ) vs NAA
1 Akʉmara nɨkarora Ɨkɨngʼʉndu cha Mungu, kɨramaamʉra ʉrʉkaamʉ rwe embere. Nikiigwa ikityɨnyi kɨmwɨ mwa bhene bhirya bhyʉ ʉbhʉhʉru, kɨrabhuga kwiraka ncha ryi ikirumo, “Nauzɨ!”
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Neho nɨkarora ɨfaraasi ɨnzɨrʉ ɨraaza ʉmʉʉtʉ ayitiirirɨku. Ʉmʉʉtʉ wuyo, aarɨ agwatiriirɨ ʉbhʉta mokobhoko, akahaabhwa nɨ ɨkɨrʉngʉ chu ubhuhiza. Akarwa mwisaarʉ arahiza riihɨ naatu angʼehe kuhiza.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kabhɨrɨ, nikiigwa ikityɨnyi chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha kabhɨrɨ, kɨrabhuga, “Nauzɨ.”
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Ɨkahʉrʉka ɨfaraasi ɨyɨndɨ, imbiriiri. Na wʉnʉ atiirirɨku akahaabhwa umweya kuruusha omorembe mucharʉ. Akahaabhwa risabha nʉ ʉbhʉnaja bhwo okotemeranʼya abhaatʉ kʉʉsɨ, korereke bhiiyitɨ.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa katatʉ, nikiigwa ikityɨnyi chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha katatʉ, kɨrabhuga, “Nauzɨ!” Nɨkarekera amɨɨsʉ, nɨkarora ɨfaraasi inzirabhuru, na wʉnʉ atiirirɨku, aarɨ ane ekerengo mokobhoko.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Nikiigwa ekegero ncha riraka kurwa gatɨgatɨ wa bhene bhyʉ ʉbhʉhʉru, rɨrabhuga, “Amarihi gu urusikʉ rugima garagʉra ɨkɨhʉʉzʉ kɨmwɨ chɨ ɨnganʉ hamwɨ bhɨhʉʉzʉ bhɨtatʉ bhyɨ ɨshayiri. Nawe ʉtasarya amaguta hamwɨ idivaayi.”
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kane, nikiigwa chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha kane, kɨrabhuga, “Nauzɨ!”
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Nɨkarora ɨfaraasi ikubhuusanu. Na wʉnʉ atiirirɨku, iriina ryazɨ ni‑Uruku, na Nyaari yaarɨ ɨramutunɨɨrɨra inyuma waazɨ. Nebho bhaarɨ bhahɨɨrwɨ ʉbhʉnaja bhwu ukwita yɨmwɨ ya kane ya abhaatʉ mʉʉsɨ, kwihɨ, ɨnzara, amarwɨrɨ ni ibhityɨnyi ɨbhɨhaari bhya mwitɨrɨgʉ.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kataanʉ. Nɨkarora iyaasɨ wa ahagero hu ukuhurukirya ikimweso, zekoro za abhaatʉ bhanʉ bhasinzirwɨ igʉrʉ wɨ ɨngʼana ya Mungu no obhomenyeekererya bhʉnʉ bhaarɨ nabhwɨ.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Neho zekoro ziyo, zɨkatiirya riraka, zɨrabhuga, “Ʉmʉkʉrʉ wʉ Ʉbhʉnaja Bhwʉsi, ʉmʉrɨndu na we eheene, nangʉ ʉrarɨnda kuhika ryʉrɨ kʉtɨnɨra na kʉrɨha isiirɨ ya masaahɨ gɨɨtʉ, kʉbhaatʉ bha kʉʉsɨ bhanʉ bhatwitirɨ?”
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Neho bhanʉ bhiitirwɨ bhʉʉsi, bhakahaabhwa zɨkanzʉ zɨnzɨrʉ. Bhakabhuurirwa bharɨndɨ hasuuhu, abhahocha abhakɨndichabhʉ na abhahiiri bhaabhʉ bhanʉ bhariitwɨ chɨmbu ebho bhiitirwɨ endengo yaabhʉ ihikɨ.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Akʉmara nɨkarora Ɨkɨngʼʉndu, kɨramaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kasaasabha. Kʉkabha ni ikirigitʉ ɨkɨkʉrʉ bhʉkʉngʼu chɨ ɨɨsɨ. Iryʉbha rikiirabhʉra, ncha amakara, nu umwɨri gʉkabhiriira kara, ncha amasaahɨ.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Zenzota zɨkagwa mucharʉ nchi imisumʉ gɨnʉ gɨkɨɨrɨ kokongʼa, gikugwa ribhaga rɨnʉ ʉmʉtɨ gukusingisibhwa nʉ ʉmʉkama ʉmʉhaari.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Risaarʉ rɨkabhʉra ncha ripapʉra rikuringwa. Ɨbhɨgʉrʉ bhyʉsi, na amaginga bhɨkaruusibhwa ahagero haabhyʉ.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Neho abhatɨmi bhʉʉsi bha mʉʉsɨ, abhakangati, abhakʉrʉ bha riihɨ, abhaatʉ bhi imyeya ɨmɨkʉrʉ mʉkɨtaakɨ, abhaniibhi, hamwɨmwɨ na abhaatʉ abhandɨ, bhabhɨ bhambʉʉsa na abhiiyagaaruri, bhʉʉsi bhayo bhakiibhisa mʉmabhigi na mʉmabhwɨ ga mʉbhɨgʉrʉ.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Bhayo bhʉʉsi, bhakabhʉʉrɨra ɨbhɨgʉrʉ na amabhwɨ, “Mutukundikiryɨ, mutubhisɨ, tʉtarorekana mʉmɨɨsʉ ga wʉnʉ ikɨɨrɨ kukitumbɨ chɨ ɨkɨtɨmi. Mutubhisɨ ʉbhʉrʉrʉ bhwɨ Ɨkɨngʼʉndu!
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Amaheene, atareeho wʉnʉ akʉtʉra kwigumirirya, kʉ kʉbha, urusikʉ urwene rwʉ ʉbhʉrʉrʉ kurwa kwa Mungu nɨ Ɨkɨngʼʉndu ruhikirɨ!”
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.