Apocalipse 6
ikz (IKZ) vs BKJ
1 Akʉmara nɨkarora Ɨkɨngʼʉndu cha Mungu, kɨramaamʉra ʉrʉkaamʉ rwe embere. Nikiigwa ikityɨnyi kɨmwɨ mwa bhene bhirya bhyʉ ʉbhʉhʉru, kɨrabhuga kwiraka ncha ryi ikirumo, “Nauzɨ!”
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Neho nɨkarora ɨfaraasi ɨnzɨrʉ ɨraaza ʉmʉʉtʉ ayitiirirɨku. Ʉmʉʉtʉ wuyo, aarɨ agwatiriirɨ ʉbhʉta mokobhoko, akahaabhwa nɨ ɨkɨrʉngʉ chu ubhuhiza. Akarwa mwisaarʉ arahiza riihɨ naatu angʼehe kuhiza.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kabhɨrɨ, nikiigwa ikityɨnyi chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha kabhɨrɨ, kɨrabhuga, “Nauzɨ.”
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Ɨkahʉrʉka ɨfaraasi ɨyɨndɨ, imbiriiri. Na wʉnʉ atiirirɨku akahaabhwa umweya kuruusha omorembe mucharʉ. Akahaabhwa risabha nʉ ʉbhʉnaja bhwo okotemeranʼya abhaatʉ kʉʉsɨ, korereke bhiiyitɨ.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa katatʉ, nikiigwa ikityɨnyi chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha katatʉ, kɨrabhuga, “Nauzɨ!” Nɨkarekera amɨɨsʉ, nɨkarora ɨfaraasi inzirabhuru, na wʉnʉ atiirirɨku, aarɨ ane ekerengo mokobhoko.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Nikiigwa ekegero ncha riraka kurwa gatɨgatɨ wa bhene bhyʉ ʉbhʉhʉru, rɨrabhuga, “Amarihi gu urusikʉ rugima garagʉra ɨkɨhʉʉzʉ kɨmwɨ chɨ ɨnganʉ hamwɨ bhɨhʉʉzʉ bhɨtatʉ bhyɨ ɨshayiri. Nawe ʉtasarya amaguta hamwɨ idivaayi.”
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kane, nikiigwa chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha kane, kɨrabhuga, “Nauzɨ!”
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Nɨkarora ɨfaraasi ikubhuusanu. Na wʉnʉ atiirirɨku, iriina ryazɨ ni‑Uruku, na Nyaari yaarɨ ɨramutunɨɨrɨra inyuma waazɨ. Nebho bhaarɨ bhahɨɨrwɨ ʉbhʉnaja bhwu ukwita yɨmwɨ ya kane ya abhaatʉ mʉʉsɨ, kwihɨ, ɨnzara, amarwɨrɨ ni ibhityɨnyi ɨbhɨhaari bhya mwitɨrɨgʉ.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kataanʉ. Nɨkarora iyaasɨ wa ahagero hu ukuhurukirya ikimweso, zekoro za abhaatʉ bhanʉ bhasinzirwɨ igʉrʉ wɨ ɨngʼana ya Mungu no obhomenyeekererya bhʉnʉ bhaarɨ nabhwɨ.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Neho zekoro ziyo, zɨkatiirya riraka, zɨrabhuga, “Ʉmʉkʉrʉ wʉ Ʉbhʉnaja Bhwʉsi, ʉmʉrɨndu na we eheene, nangʉ ʉrarɨnda kuhika ryʉrɨ kʉtɨnɨra na kʉrɨha isiirɨ ya masaahɨ gɨɨtʉ, kʉbhaatʉ bha kʉʉsɨ bhanʉ bhatwitirɨ?”
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Neho bhanʉ bhiitirwɨ bhʉʉsi, bhakahaabhwa zɨkanzʉ zɨnzɨrʉ. Bhakabhuurirwa bharɨndɨ hasuuhu, abhahocha abhakɨndichabhʉ na abhahiiri bhaabhʉ bhanʉ bhariitwɨ chɨmbu ebho bhiitirwɨ endengo yaabhʉ ihikɨ.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Akʉmara nɨkarora Ɨkɨngʼʉndu, kɨramaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kasaasabha. Kʉkabha ni ikirigitʉ ɨkɨkʉrʉ bhʉkʉngʼu chɨ ɨɨsɨ. Iryʉbha rikiirabhʉra, ncha amakara, nu umwɨri gʉkabhiriira kara, ncha amasaahɨ.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Zenzota zɨkagwa mucharʉ nchi imisumʉ gɨnʉ gɨkɨɨrɨ kokongʼa, gikugwa ribhaga rɨnʉ ʉmʉtɨ gukusingisibhwa nʉ ʉmʉkama ʉmʉhaari.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Risaarʉ rɨkabhʉra ncha ripapʉra rikuringwa. Ɨbhɨgʉrʉ bhyʉsi, na amaginga bhɨkaruusibhwa ahagero haabhyʉ.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Neho abhatɨmi bhʉʉsi bha mʉʉsɨ, abhakangati, abhakʉrʉ bha riihɨ, abhaatʉ bhi imyeya ɨmɨkʉrʉ mʉkɨtaakɨ, abhaniibhi, hamwɨmwɨ na abhaatʉ abhandɨ, bhabhɨ bhambʉʉsa na abhiiyagaaruri, bhʉʉsi bhayo bhakiibhisa mʉmabhigi na mʉmabhwɨ ga mʉbhɨgʉrʉ.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Bhayo bhʉʉsi, bhakabhʉʉrɨra ɨbhɨgʉrʉ na amabhwɨ, “Mutukundikiryɨ, mutubhisɨ, tʉtarorekana mʉmɨɨsʉ ga wʉnʉ ikɨɨrɨ kukitumbɨ chɨ ɨkɨtɨmi. Mutubhisɨ ʉbhʉrʉrʉ bhwɨ Ɨkɨngʼʉndu!
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Amaheene, atareeho wʉnʉ akʉtʉra kwigumirirya, kʉ kʉbha, urusikʉ urwene rwʉ ʉbhʉrʉrʉ kurwa kwa Mungu nɨ Ɨkɨngʼʉndu ruhikirɨ!”
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.