Apocalipse 6
ikz (IKZ) vs NVT
1 Akʉmara nɨkarora Ɨkɨngʼʉndu cha Mungu, kɨramaamʉra ʉrʉkaamʉ rwe embere. Nikiigwa ikityɨnyi kɨmwɨ mwa bhene bhirya bhyʉ ʉbhʉhʉru, kɨrabhuga kwiraka ncha ryi ikirumo, “Nauzɨ!”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Neho nɨkarora ɨfaraasi ɨnzɨrʉ ɨraaza ʉmʉʉtʉ ayitiirirɨku. Ʉmʉʉtʉ wuyo, aarɨ agwatiriirɨ ʉbhʉta mokobhoko, akahaabhwa nɨ ɨkɨrʉngʉ chu ubhuhiza. Akarwa mwisaarʉ arahiza riihɨ naatu angʼehe kuhiza.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kabhɨrɨ, nikiigwa ikityɨnyi chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha kabhɨrɨ, kɨrabhuga, “Nauzɨ.”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Ɨkahʉrʉka ɨfaraasi ɨyɨndɨ, imbiriiri. Na wʉnʉ atiirirɨku akahaabhwa umweya kuruusha omorembe mucharʉ. Akahaabhwa risabha nʉ ʉbhʉnaja bhwo okotemeranʼya abhaatʉ kʉʉsɨ, korereke bhiiyitɨ.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa katatʉ, nikiigwa ikityɨnyi chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha katatʉ, kɨrabhuga, “Nauzɨ!” Nɨkarekera amɨɨsʉ, nɨkarora ɨfaraasi inzirabhuru, na wʉnʉ atiirirɨku, aarɨ ane ekerengo mokobhoko.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Nikiigwa ekegero ncha riraka kurwa gatɨgatɨ wa bhene bhyʉ ʉbhʉhʉru, rɨrabhuga, “Amarihi gu urusikʉ rugima garagʉra ɨkɨhʉʉzʉ kɨmwɨ chɨ ɨnganʉ hamwɨ bhɨhʉʉzʉ bhɨtatʉ bhyɨ ɨshayiri. Nawe ʉtasarya amaguta hamwɨ idivaayi.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kane, nikiigwa chʉ ʉbhʉhʉru kirya cha kane, kɨrabhuga, “Nauzɨ!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Nɨkarora ɨfaraasi ikubhuusanu. Na wʉnʉ atiirirɨku, iriina ryazɨ ni‑Uruku, na Nyaari yaarɨ ɨramutunɨɨrɨra inyuma waazɨ. Nebho bhaarɨ bhahɨɨrwɨ ʉbhʉnaja bhwu ukwita yɨmwɨ ya kane ya abhaatʉ mʉʉsɨ, kwihɨ, ɨnzara, amarwɨrɨ ni ibhityɨnyi ɨbhɨhaari bhya mwitɨrɨgʉ.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Ɨkɨngʼʉndu kɨkamaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kataanʉ. Nɨkarora iyaasɨ wa ahagero hu ukuhurukirya ikimweso, zekoro za abhaatʉ bhanʉ bhasinzirwɨ igʉrʉ wɨ ɨngʼana ya Mungu no obhomenyeekererya bhʉnʉ bhaarɨ nabhwɨ.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Neho zekoro ziyo, zɨkatiirya riraka, zɨrabhuga, “Ʉmʉkʉrʉ wʉ Ʉbhʉnaja Bhwʉsi, ʉmʉrɨndu na we eheene, nangʉ ʉrarɨnda kuhika ryʉrɨ kʉtɨnɨra na kʉrɨha isiirɨ ya masaahɨ gɨɨtʉ, kʉbhaatʉ bha kʉʉsɨ bhanʉ bhatwitirɨ?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Neho bhanʉ bhiitirwɨ bhʉʉsi, bhakahaabhwa zɨkanzʉ zɨnzɨrʉ. Bhakabhuurirwa bharɨndɨ hasuuhu, abhahocha abhakɨndichabhʉ na abhahiiri bhaabhʉ bhanʉ bhariitwɨ chɨmbu ebho bhiitirwɨ endengo yaabhʉ ihikɨ.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Akʉmara nɨkarora Ɨkɨngʼʉndu, kɨramaamʉra ʉrʉkaamʉ rwa kasaasabha. Kʉkabha ni ikirigitʉ ɨkɨkʉrʉ bhʉkʉngʼu chɨ ɨɨsɨ. Iryʉbha rikiirabhʉra, ncha amakara, nu umwɨri gʉkabhiriira kara, ncha amasaahɨ.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Zenzota zɨkagwa mucharʉ nchi imisumʉ gɨnʉ gɨkɨɨrɨ kokongʼa, gikugwa ribhaga rɨnʉ ʉmʉtɨ gukusingisibhwa nʉ ʉmʉkama ʉmʉhaari.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Risaarʉ rɨkabhʉra ncha ripapʉra rikuringwa. Ɨbhɨgʉrʉ bhyʉsi, na amaginga bhɨkaruusibhwa ahagero haabhyʉ.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Neho abhatɨmi bhʉʉsi bha mʉʉsɨ, abhakangati, abhakʉrʉ bha riihɨ, abhaatʉ bhi imyeya ɨmɨkʉrʉ mʉkɨtaakɨ, abhaniibhi, hamwɨmwɨ na abhaatʉ abhandɨ, bhabhɨ bhambʉʉsa na abhiiyagaaruri, bhʉʉsi bhayo bhakiibhisa mʉmabhigi na mʉmabhwɨ ga mʉbhɨgʉrʉ.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Bhayo bhʉʉsi, bhakabhʉʉrɨra ɨbhɨgʉrʉ na amabhwɨ, “Mutukundikiryɨ, mutubhisɨ, tʉtarorekana mʉmɨɨsʉ ga wʉnʉ ikɨɨrɨ kukitumbɨ chɨ ɨkɨtɨmi. Mutubhisɨ ʉbhʉrʉrʉ bhwɨ Ɨkɨngʼʉndu!
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Amaheene, atareeho wʉnʉ akʉtʉra kwigumirirya, kʉ kʉbha, urusikʉ urwene rwʉ ʉbhʉrʉrʉ kurwa kwa Mungu nɨ Ɨkɨngʼʉndu ruhikirɨ!”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.