Romanos 4
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NTLH
1 Ndaa nhne a jaakaa gbasịri Ebereham nda aị? Kịni bụ nhne o piohịaru?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ọ bụru nụ be hiri n'ẹrnu Ebereham gwnụsi a nụ nye mee mma, o znernu anyaa risi nụ ka. Kọvu o nwée rikne mee oknomokno nụ ruwhnu Chiokike.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ọkwukwo nsọ kwuru kịni? “Ebereham kweruru Chiokike, Chiokike gwnụsinu a nụ ọ bụ nye mee mma.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Nye be kwụru ọgwo ẹrnu a, ọgwo ẹrnu a bụ́la nkesi, kọvu nhne ọ rnụhiaru n'ẹrnu.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Kọvu nye rnụ́ge ẹrnu, ke kwnatarụ Chiokike, nye nọogwnu ele ọjo lele ele ikpe mána ovu, Chiokike ji ọkwnata ovu a gwnụ a nye mee mma.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ka bụ nhne Devidi kwuru gbasịri nye ọwa ọma, nye Chiokike híge n'ẹrnu a gwnụ nụ nye mee mma,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Nye ọwa ọma bụ nye Chiokike gbarụnu mmehie,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Nye ọwa ọma bụ nye Chiokike zá nọogwnu mmehie a megidne a.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ngọzi ka, ọ zịnu ele be kparụ nka kpọi sa? Ọ́za, ma ele be kpála nka. Kwnornu nụ a karụ nụ Ebereham kweruru Chiokike, Chiokike gwnụsinu a nụ ọ bụ nye mee mma.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ndaa hne nhne ka mernu? Ọ nga be kparụ a nka, sụ ọ bụ nga be kpála a nka? Ọ bụ nga be kpála nka.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Be kparụ a nka ma ọ bụru nhne elekema ke ome mma nụ ọ kwnatarụ Chiokike ovu nga be kpála a nka, ma ọ bụru nda kpakara ele kweru, ma be gwnụsi be n'ele mee mma, ọ bụ n'ezi nụ be kpála be nka.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ọ bụ masị nda ele be kparụ nka, ọ bụ́la nụ be kparụ be nka kpọi, kọvu nụ be noowu bụdnu ọkwnata ovu lele nda aị Ebereham wuru sụ be kparụ a nka.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Mkwna Chiokike kweru Ebereham nụ avnụrnu a nụ be jeekehịa ọwa bụ́o hite n'ọbita Iwu, kọvu ome mma ke hiri n'ọkwnata.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ọ bụru nụ ele zị nụ mkpururu Iwu jeekehịa mkwna wam, ọkwnata ovu bụ nhne etekne, mkwna Chiokike kweru bnána iru.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Iwu neegweya ovu owe ẹhni Chiokike. Hne Iwu zị́la, ọ zá nye jaadna Iwu.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Mkwna wam hiri n'ọkwnata mkpọma. O mernu o hite n'oru gwuzoru kwem nụ rime kpakara rụmu Ebereham. Ọ bụ́o ele zị n'Iwu kpọi, kọvu ma ele sno ọkwnata ovu Ebereham, kwnornu nụ ọ bụ nda kpakara aị.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Lele kpa be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, “M mernu m jị nda agịda mba.” Ọ bụ nda aị n'anya Chiokike, nye ọ kwnatarụ ovu, Chiokike ke naakpatne nye nwụrnu ọnwu, nye neeme nhne zị́gele a whụya iwhne.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Nga olile anya zị́la a, Ebereham kwnatarụ ovu, ọ bụru nda agịda mba, lele kpa ọkwukwo nsọ kwuru, “Mkpụru ị jaazị agịda kpa.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ọkwnata ovu a dnáge adna, nga ọ whnụrnu nụ anọ-ẹhni a bụ nhne nwụrnu ọnwu, hne ọ bụ otu riwhu awha, nụ rẹkpa-nnwọ Sera nwụrnu ọnwu.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Kọvu ọkwnata ovu a dnáge adna hite nụ ókwe ekwe mọbu onwe mkpọma lawụru gbasịri nhne Chiokike kweru a mkwna, ọkwnata ovu a mernu o gwuzosi rikne naaznarnị Chiokike.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ovu siri a rikne nụ Chiokike nwernu rikne o mezu nhne o kweru mkwna.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Kam kpayarụ, “Chiokike gwnụsinu a nụ ọ bụ nye mee mma.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Nụ be gwnụsiri a nụ nye mee mma, bụ́o nhne ke zịnu a kpọi.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Ọ zị masịnu aị ele be jọogwnusi n'ele mee mma, ele kweru nụ nye wam mernu Jizọsi Nyenwe aị hi n'ẹnwu lizọ.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Be nyernu a ma ọ nwụ kwnornu mmehie aị, o hiri n'ẹnwu lizọ ma Chiokike gwnụsi aị lele ele ikpe mámana.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.