Mateus 21
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT
1 Nga be vaduru Jerusẹlem ndụndu, be dụru Bẹtifagi, ke zị nụ Rugwu Olivu, Jizọsi ziznernu badnụ lawụru ele sno apna a.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Ọ kanụ be, “Anụ zne nụ mgbu matị ke zị nụ ruwhnu anụ, ngangam anụ jọowhnu ịyinya be kpọkwnusiri, ya nụ nnwọ a, anụ tọma be, tọyanu m be.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Nye sịkwaru anụ nhne ọbula, anụ kanụ a, ‘Be zị Nyenwe aị mkpa,’ ngangam o jeenye anụ be.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Ka bụ ma nhne be kwuru hite n'ọnu nye ọwhnurninya mezu,
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Kanụ ele Zayọni,
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Ele sno apna a zne mee kpa Jizọsi nyernu be iwu.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Be tọya ịyinya wam nụ nnwọ a, wụkwasi be iwo be, Jizọsi dazịri n'olu be.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Igbudu ele badnụ gbata iwo be n'apna, ele berere gbubihịaru nkala isisi, tụsa be n'apna.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Igbudu badnụ ele neezne nụ ruwhnu a nụ ele snogwu a, neesi lụlo, naakaa,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Nga ọ bnanyarnụ nụ Jerusẹlem, kpakara ẹli-ọhna mernu imerne, naakaa, “Nyele bụ nyerukna ka?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Igbudu ele badnụ wam naakaa, “Nyerukna bụ Nye Ọwhnurninya wam, Jizọsi ke hi nụ Nazarẹti ke Galili va.”
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Jizọsi bna n'Ọro Nsọ Chiokike chịhala ele neere, nọozu ahịa n'Ọro Nsọ. O kpute ikpechi kpakara ele naagbanwo ịwai ruwhnu n'ẹli, nụ ngadna ele neere nduru.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Ọ kanụ be, “Be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa, ‘Be jookwu ọro m ọro okpukpe,’ kọvu nụ anụ mernu a ọ bụru ọbna ele buznu.”
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Ele isni nụ ele mgwọro vakwnusi a n'Ọro Nsọ, ọ gwọ nrịria be.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Kọvu nga ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju whnụrnu kpakara ẹrnu ndu-ehni ọ nọornu, nụ rụmu takịri neesi okokoba n'Ọro Nsọ, naakaa, “Ozana zịnu Nnwọ Devidi,” o we be ẹhni k'agịda.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Be sịkwa a, “Ị nụrnu nhne rụmu takịri ka nookwu?”
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Ọ gharụ be, whọga, zne Bẹtani, dazịri chi bọ.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 N'ọsisi, nga Jizọsi hiri nụ Bẹtani naala Jerusẹlem, wiri gwnụrnu a.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Nga ọ whnụrnu isisi figi n'apna, ọ vadu a ẹhni, kọvu ọ whnụ́na mkpụru ọbula n'olu a, okwolem ọkwukwo bụdnu kpọi, ọ kanụ isisi wam, “Mkpụru mị́ko n'olu i tim tọm.” Isisi figi wam kpọnwu ngangam.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Nga ele sno apna a whnụrnu a, o duru be ẹhni, be kaa, “Ndaa kpa isisi ka jiri kpọnwu ngangam?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Jizọsi sarụ be, “Me kanụ anụ ezi ọka, ọ bụru nụ anụ nwernu ọkwnata mkpọma, nwée mkpọma lawụru, ọ bụ́o nhne be mernu isisi figi ka bụ nhne anụ jeemeli daị, kọvu ọ bụru nụ anụ jaakanụ rugwu ka, ‘Lizọ, dnabna osimini,’ o jeeme.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Kpakara nhne ọbula anụ jọorio n'okpukpe, anụ jaanahịa, ọ bụru nụ anụ nwernu ọkwnata mkpọma.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Nga ọ bnanyarnụ n'Ọro Nsọ Chiokike, ele risi arịohna nụ ele okno badnụ ele Ju vakwnusiri a. Nga o neezni nhne, be sịkwa a, “Rikne kịni bụ nhne i ji neeme nhne i neeme? Nyele nyernu i rikne i ji neeme kpakara nhne ka?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Jizọsi sarụ be, “M jaasịkwa anụ otu ajịji, ọ bụru anụ sa m, m jaakanụ anụ rẹwhna rikne me ji neeme kpakara nhne ka.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Ọwu mini Jọni o hi hnele va? O hi n'oligwe sa, mọbu n'aka badnụ?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Kọvu ọ bụru a kaa, ‘O hi n'aka badnụ,’ a nọotu ogwnu ele badnụ ka, kwnornu nụ kpakara badnụ kweru nụ Jọni bụ nye ọwhnurninya.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Be sarụ Jizọsi, “A máa.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Jizọsi kanụ be, “Kịni bụ nhne anụ naarị? Otu nyerukna nwernu rụmu rukna lawụru, ọ znekwnusi ke mbọm, kanụ a, ‘Nnwọ m, zne ẹrnu tna n'ẹkwu vaịni m.’
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 “Ọ kaa, ‘M jéezne,’ omekwo, ọ tụhnasna mkpọma zne.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Nda be znekwnusi ke ẹbo, kwu otu nhne wam, ke ẹbo kaa, ‘M jeezne, nyenwe m,’ kọvu nụ o znége.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 “Nyele nụ rime be lawụru mernu nhne nda a pioru?”
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Kwnornu nụ Jọni varụ gesi anụ apna ome mma, anụ kwéle, kọvu ele ọna ntụ nụ ele naagba ewhere kweruru. Nga anụ whnụrnu a, anụ tụ́hnasnana mkpọma, kweru a.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 “Anụ nụrnu elulu berere, otu nyerukna zị ke nwernu ẹkwu, ọ kparụ vaịni. Ọ gba a mgbụgba gburugburu, gwu igbodo hne be jaazị nọozosna manya nụ rime a, wu masị ọro olu ele nse nụ rime a. O gweru ẹkwu wam yisi n'aka ele jeelekọta a, whọga zne n'ẹli berere.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Nga ige ọ ghọ mkpụru dụru, o ziznernu ele izi be znekwnusi ele ẹrnu ẹkwu wam, nahịa be mkpụru ke dụnnu a.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 “Ele ẹrnu ẹkwu wam nwụgwu ele izi wam, pnịa otu nhne, gbu otu, lọ kwno ke berere akaworugwu.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 O zizne kwno ele izi berere ke kakwo ele ke mbọm, be mee kwno be kpam.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 N'ipne-aznụ o ziznernu nnwọ a, kaa, ‘Be jọosobisinu nnwọ m.’
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 “Kọvu nga ele ẹrnu ẹkwu wam whnụrnu nnwọ wam, be gba iznuznu, kaa, ‘Ka bụ nye jeeri mkpe nye nwe ẹkwu ka, anụ va ma a gbu a, ri mkpe a.’
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Be nwụgwu a, gwehala a n'aznụ ẹkwu vaịni wam, gbume a.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 “Nga nye nwe ẹkwu vaịni wam varụ, kịni bụ nhne o jeeme ele ẹrnu ẹkwu wam?”
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Be kanụ a, “O jeeme ele ọjo wam nwụ ẹnwu ọjo, gweru ẹkwu vaịni a nyewhete n'aka ele ẹrnu ẹkwu berere ele jeenyehnata a mkpụru a n'ige a.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Jizọsi kanụ be, “Anụ gwnụ́na nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ,
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 “Me naakanụ anụ nụ be jaanahọru anụ ẹli-eze Chiokike, nyewhete ele berere ke jaamị mkpụru a. [
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Nye ọbula ke jaadnakwasị akaworugwu ka, jaagbawa ibekala ibekala, kọvu nye ọbula ke akaworugwu ka jaadnakwasị, o jeegweri a lele rẹtnu.”]
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Nga ele risi arịohna nụ ele Farisi nụrnu elulu ele ka, be mahịaru nụ ọ nookwu ọka gbasịri be.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Be noopio kpa be jeeji nọowugwu a, kọvu nụ be tụru ogwnu igbudu badnụ wam, kwnornu nụ be gweruru a nụ nye ọwhnurninya.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.