Mateus 21

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nga be vaduru Jerusẹlem ndụndu, be dụru Bẹtifagi, ke zị nụ Rugwu Olivu, Jizọsi ziznernu badnụ lawụru ele sno apna a.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 Ọ kanụ be, “Anụ zne nụ mgbu matị ke zị nụ ruwhnu anụ, ngangam anụ jọowhnu ịyinya be kpọkwnusiri, ya nụ nnwọ a, anụ tọma be, tọyanu m be.
2 dizendo-lhes:
3 Nye sịkwaru anụ nhne ọbula, anụ kanụ a, ‘Be zị Nyenwe aị mkpa,’ ngangam o jeenye anụ be.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Ka bụ ma nhne be kwuru hite n'ọnu nye ọwhnurninya mezu,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Kanụ ele Zayọni,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ele sno apna a zne mee kpa Jizọsi nyernu be iwu.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Be tọya ịyinya wam nụ nnwọ a, wụkwasi be iwo be, Jizọsi dazịri n'olu be.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Igbudu ele badnụ gbata iwo be n'apna, ele berere gbubihịaru nkala isisi, tụsa be n'apna.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Igbudu badnụ ele neezne nụ ruwhnu a nụ ele snogwu a, neesi lụlo, naakaa,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Nga ọ bnanyarnụ nụ Jerusẹlem, kpakara ẹli-ọhna mernu imerne, naakaa, “Nyele bụ nyerukna ka?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Igbudu ele badnụ wam naakaa, “Nyerukna bụ Nye Ọwhnurninya wam, Jizọsi ke hi nụ Nazarẹti ke Galili va.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Jizọsi bna n'Ọro Nsọ Chiokike chịhala ele neere, nọozu ahịa n'Ọro Nsọ. O kpute ikpechi kpakara ele naagbanwo ịwai ruwhnu n'ẹli, nụ ngadna ele neere nduru.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ọ kanụ be, “Be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa, ‘Be jookwu ọro m ọro okpukpe,’ kọvu nụ anụ mernu a ọ bụru ọbna ele buznu.”
13 E disse-lhes:
14 Ele isni nụ ele mgwọro vakwnusi a n'Ọro Nsọ, ọ gwọ nrịria be.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Kọvu nga ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju whnụrnu kpakara ẹrnu ndu-ehni ọ nọornu, nụ rụmu takịri neesi okokoba n'Ọro Nsọ, naakaa, “Ozana zịnu Nnwọ Devidi,” o we be ẹhni k'agịda.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Be sịkwa a, “Ị nụrnu nhne rụmu takịri ka nookwu?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ọ gharụ be, whọga, zne Bẹtani, dazịri chi bọ.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 N'ọsisi, nga Jizọsi hiri nụ Bẹtani naala Jerusẹlem, wiri gwnụrnu a.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Nga ọ whnụrnu isisi figi n'apna, ọ vadu a ẹhni, kọvu ọ whnụ́na mkpụru ọbula n'olu a, okwolem ọkwukwo bụdnu kpọi, ọ kanụ isisi wam, “Mkpụru mị́ko n'olu i tim tọm.” Isisi figi wam kpọnwu ngangam.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Nga ele sno apna a whnụrnu a, o duru be ẹhni, be kaa, “Ndaa kpa isisi ka jiri kpọnwu ngangam?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Jizọsi sarụ be, “Me kanụ anụ ezi ọka, ọ bụru nụ anụ nwernu ọkwnata mkpọma, nwée mkpọma lawụru, ọ bụ́o nhne be mernu isisi figi ka bụ nhne anụ jeemeli daị, kọvu ọ bụru nụ anụ jaakanụ rugwu ka, ‘Lizọ, dnabna osimini,’ o jeeme.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Kpakara nhne ọbula anụ jọorio n'okpukpe, anụ jaanahịa, ọ bụru nụ anụ nwernu ọkwnata mkpọma.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Nga ọ bnanyarnụ n'Ọro Nsọ Chiokike, ele risi arịohna nụ ele okno badnụ ele Ju vakwnusiri a. Nga o neezni nhne, be sịkwa a, “Rikne kịni bụ nhne i ji neeme nhne i neeme? Nyele nyernu i rikne i ji neeme kpakara nhne ka?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Jizọsi sarụ be, “M jaasịkwa anụ otu ajịji, ọ bụru anụ sa m, m jaakanụ anụ rẹwhna rikne me ji neeme kpakara nhne ka.
24 Jesus respondeu:
25 Ọwu mini Jọni o hi hnele va? O hi n'oligwe sa, mọbu n'aka badnụ?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Kọvu ọ bụru a kaa, ‘O hi n'aka badnụ,’ a nọotu ogwnu ele badnụ ka, kwnornu nụ kpakara badnụ kweru nụ Jọni bụ nye ọwhnurninya.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Be sarụ Jizọsi, “A máa.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Jizọsi kanụ be, “Kịni bụ nhne anụ naarị? Otu nyerukna nwernu rụmu rukna lawụru, ọ znekwnusi ke mbọm, kanụ a, ‘Nnwọ m, zne ẹrnu tna n'ẹkwu vaịni m.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 “Ọ kaa, ‘M jéezne,’ omekwo, ọ tụhnasna mkpọma zne.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Nda be znekwnusi ke ẹbo, kwu otu nhne wam, ke ẹbo kaa, ‘M jeezne, nyenwe m,’ kọvu nụ o znége.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Nyele nụ rime be lawụru mernu nhne nda a pioru?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Kwnornu nụ Jọni varụ gesi anụ apna ome mma, anụ kwéle, kọvu ele ọna ntụ nụ ele naagba ewhere kweruru. Nga anụ whnụrnu a, anụ tụ́hnasnana mkpọma, kweru a.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 “Anụ nụrnu elulu berere, otu nyerukna zị ke nwernu ẹkwu, ọ kparụ vaịni. Ọ gba a mgbụgba gburugburu, gwu igbodo hne be jaazị nọozosna manya nụ rime a, wu masị ọro olu ele nse nụ rime a. O gweru ẹkwu wam yisi n'aka ele jeelekọta a, whọga zne n'ẹli berere.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Nga ige ọ ghọ mkpụru dụru, o ziznernu ele izi be znekwnusi ele ẹrnu ẹkwu wam, nahịa be mkpụru ke dụnnu a.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 “Ele ẹrnu ẹkwu wam nwụgwu ele izi wam, pnịa otu nhne, gbu otu, lọ kwno ke berere akaworugwu.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 O zizne kwno ele izi berere ke kakwo ele ke mbọm, be mee kwno be kpam.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 N'ipne-aznụ o ziznernu nnwọ a, kaa, ‘Be jọosobisinu nnwọ m.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 “Kọvu nga ele ẹrnu ẹkwu wam whnụrnu nnwọ wam, be gba iznuznu, kaa, ‘Ka bụ nye jeeri mkpe nye nwe ẹkwu ka, anụ va ma a gbu a, ri mkpe a.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Be nwụgwu a, gwehala a n'aznụ ẹkwu vaịni wam, gbume a.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Nga nye nwe ẹkwu vaịni wam varụ, kịni bụ nhne o jeeme ele ẹrnu ẹkwu wam?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Be kanụ a, “O jeeme ele ọjo wam nwụ ẹnwu ọjo, gweru ẹkwu vaịni a nyewhete n'aka ele ẹrnu ẹkwu berere ele jeenyehnata a mkpụru a n'ige a.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Jizọsi kanụ be, “Anụ gwnụ́na nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ,
42 Então Jesus perguntou:
43 “Me naakanụ anụ nụ be jaanahọru anụ ẹli-eze Chiokike, nyewhete ele berere ke jaamị mkpụru a. [
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Nye ọbula ke jaadnakwasị akaworugwu ka, jaagbawa ibekala ibekala, kọvu nye ọbula ke akaworugwu ka jaadnakwasị, o jeegweri a lele rẹtnu.”]
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Nga ele risi arịohna nụ ele Farisi nụrnu elulu ele ka, be mahịaru nụ ọ nookwu ọka gbasịri be.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Be noopio kpa be jeeji nọowugwu a, kọvu nụ be tụru ogwnu igbudu badnụ wam, kwnornu nụ be gweruru a nụ nye ọwhnurninya.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.