Mateus 21

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nga be vaduru Jerusẹlem ndụndu, be dụru Bẹtifagi, ke zị nụ Rugwu Olivu, Jizọsi ziznernu badnụ lawụru ele sno apna a.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ọ kanụ be, “Anụ zne nụ mgbu matị ke zị nụ ruwhnu anụ, ngangam anụ jọowhnu ịyinya be kpọkwnusiri, ya nụ nnwọ a, anụ tọma be, tọyanu m be.
2 com a seguinte ordem:
3 Nye sịkwaru anụ nhne ọbula, anụ kanụ a, ‘Be zị Nyenwe aị mkpa,’ ngangam o jeenye anụ be.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Ka bụ ma nhne be kwuru hite n'ọnu nye ọwhnurninya mezu,
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Kanụ ele Zayọni,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Ele sno apna a zne mee kpa Jizọsi nyernu be iwu.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Be tọya ịyinya wam nụ nnwọ a, wụkwasi be iwo be, Jizọsi dazịri n'olu be.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Igbudu ele badnụ gbata iwo be n'apna, ele berere gbubihịaru nkala isisi, tụsa be n'apna.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Igbudu badnụ ele neezne nụ ruwhnu a nụ ele snogwu a, neesi lụlo, naakaa,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Nga ọ bnanyarnụ nụ Jerusẹlem, kpakara ẹli-ọhna mernu imerne, naakaa, “Nyele bụ nyerukna ka?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Igbudu ele badnụ wam naakaa, “Nyerukna bụ Nye Ọwhnurninya wam, Jizọsi ke hi nụ Nazarẹti ke Galili va.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Jizọsi bna n'Ọro Nsọ Chiokike chịhala ele neere, nọozu ahịa n'Ọro Nsọ. O kpute ikpechi kpakara ele naagbanwo ịwai ruwhnu n'ẹli, nụ ngadna ele neere nduru.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ọ kanụ be, “Be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa, ‘Be jookwu ọro m ọro okpukpe,’ kọvu nụ anụ mernu a ọ bụru ọbna ele buznu.”
13 Ele lhes disse:
14 Ele isni nụ ele mgwọro vakwnusi a n'Ọro Nsọ, ọ gwọ nrịria be.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Kọvu nga ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju whnụrnu kpakara ẹrnu ndu-ehni ọ nọornu, nụ rụmu takịri neesi okokoba n'Ọro Nsọ, naakaa, “Ozana zịnu Nnwọ Devidi,” o we be ẹhni k'agịda.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Be sịkwa a, “Ị nụrnu nhne rụmu takịri ka nookwu?”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ọ gharụ be, whọga, zne Bẹtani, dazịri chi bọ.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 N'ọsisi, nga Jizọsi hiri nụ Bẹtani naala Jerusẹlem, wiri gwnụrnu a.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Nga ọ whnụrnu isisi figi n'apna, ọ vadu a ẹhni, kọvu ọ whnụ́na mkpụru ọbula n'olu a, okwolem ọkwukwo bụdnu kpọi, ọ kanụ isisi wam, “Mkpụru mị́ko n'olu i tim tọm.” Isisi figi wam kpọnwu ngangam.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Nga ele sno apna a whnụrnu a, o duru be ẹhni, be kaa, “Ndaa kpa isisi ka jiri kpọnwu ngangam?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Jizọsi sarụ be, “Me kanụ anụ ezi ọka, ọ bụru nụ anụ nwernu ọkwnata mkpọma, nwée mkpọma lawụru, ọ bụ́o nhne be mernu isisi figi ka bụ nhne anụ jeemeli daị, kọvu ọ bụru nụ anụ jaakanụ rugwu ka, ‘Lizọ, dnabna osimini,’ o jeeme.
21 Então Jesus disse:
22 Kpakara nhne ọbula anụ jọorio n'okpukpe, anụ jaanahịa, ọ bụru nụ anụ nwernu ọkwnata mkpọma.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Nga ọ bnanyarnụ n'Ọro Nsọ Chiokike, ele risi arịohna nụ ele okno badnụ ele Ju vakwnusiri a. Nga o neezni nhne, be sịkwa a, “Rikne kịni bụ nhne i ji neeme nhne i neeme? Nyele nyernu i rikne i ji neeme kpakara nhne ka?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Jizọsi sarụ be, “M jaasịkwa anụ otu ajịji, ọ bụru anụ sa m, m jaakanụ anụ rẹwhna rikne me ji neeme kpakara nhne ka.
24 Jesus respondeu:
25 Ọwu mini Jọni o hi hnele va? O hi n'oligwe sa, mọbu n'aka badnụ?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Kọvu ọ bụru a kaa, ‘O hi n'aka badnụ,’ a nọotu ogwnu ele badnụ ka, kwnornu nụ kpakara badnụ kweru nụ Jọni bụ nye ọwhnurninya.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Be sarụ Jizọsi, “A máa.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Jizọsi kanụ be, “Kịni bụ nhne anụ naarị? Otu nyerukna nwernu rụmu rukna lawụru, ọ znekwnusi ke mbọm, kanụ a, ‘Nnwọ m, zne ẹrnu tna n'ẹkwu vaịni m.’
28 Jesus continuou:
29 “Ọ kaa, ‘M jéezne,’ omekwo, ọ tụhnasna mkpọma zne.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Nda be znekwnusi ke ẹbo, kwu otu nhne wam, ke ẹbo kaa, ‘M jeezne, nyenwe m,’ kọvu nụ o znége.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 “Nyele nụ rime be lawụru mernu nhne nda a pioru?”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Kwnornu nụ Jọni varụ gesi anụ apna ome mma, anụ kwéle, kọvu ele ọna ntụ nụ ele naagba ewhere kweruru. Nga anụ whnụrnu a, anụ tụ́hnasnana mkpọma, kweru a.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 “Anụ nụrnu elulu berere, otu nyerukna zị ke nwernu ẹkwu, ọ kparụ vaịni. Ọ gba a mgbụgba gburugburu, gwu igbodo hne be jaazị nọozosna manya nụ rime a, wu masị ọro olu ele nse nụ rime a. O gweru ẹkwu wam yisi n'aka ele jeelekọta a, whọga zne n'ẹli berere.
33 Jesus disse:
34 Nga ige ọ ghọ mkpụru dụru, o ziznernu ele izi be znekwnusi ele ẹrnu ẹkwu wam, nahịa be mkpụru ke dụnnu a.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 “Ele ẹrnu ẹkwu wam nwụgwu ele izi wam, pnịa otu nhne, gbu otu, lọ kwno ke berere akaworugwu.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 O zizne kwno ele izi berere ke kakwo ele ke mbọm, be mee kwno be kpam.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 N'ipne-aznụ o ziznernu nnwọ a, kaa, ‘Be jọosobisinu nnwọ m.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 “Kọvu nga ele ẹrnu ẹkwu wam whnụrnu nnwọ wam, be gba iznuznu, kaa, ‘Ka bụ nye jeeri mkpe nye nwe ẹkwu ka, anụ va ma a gbu a, ri mkpe a.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Be nwụgwu a, gwehala a n'aznụ ẹkwu vaịni wam, gbume a.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 “Nga nye nwe ẹkwu vaịni wam varụ, kịni bụ nhne o jeeme ele ẹrnu ẹkwu wam?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Be kanụ a, “O jeeme ele ọjo wam nwụ ẹnwu ọjo, gweru ẹkwu vaịni a nyewhete n'aka ele ẹrnu ẹkwu berere ele jeenyehnata a mkpụru a n'ige a.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Jizọsi kanụ be, “Anụ gwnụ́na nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ,
42 Jesus então perguntou:
43 “Me naakanụ anụ nụ be jaanahọru anụ ẹli-eze Chiokike, nyewhete ele berere ke jaamị mkpụru a. [
43 E Jesus terminou:
44 Nye ọbula ke jaadnakwasị akaworugwu ka, jaagbawa ibekala ibekala, kọvu nye ọbula ke akaworugwu ka jaadnakwasị, o jeegweri a lele rẹtnu.”]
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Nga ele risi arịohna nụ ele Farisi nụrnu elulu ele ka, be mahịaru nụ ọ nookwu ọka gbasịri be.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Be noopio kpa be jeeji nọowugwu a, kọvu nụ be tụru ogwnu igbudu badnụ wam, kwnornu nụ be gweruru a nụ nye ọwhnurninya.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.