Mateus 20

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Ẹli-eze Chiokike nụ lele otu nyerukna nwernu ẹkwu ke whọgaru n'ọnu ọsisi zne o gno ele ẹrnu jọornunu a ẹrnu n'ẹkwu vaịni a.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Nga ya nụ ele ẹrnu wam kwekọtaru nụ ọ jọokwu be otu mkpụru ịwai n'ọbochi, o zizne be n'ẹkwu vaịni a.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 “Ọ whọga masị nụ nhne nụ lele ọtnu-ige tolu n'ọsisi whnụ ele berere nwée nhne be nọornu hne be gwuzogwu n'ederezi ahịa.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Ọ kanụ be, ‘Anụ zne nụ rime ẹkwu vaịni m, nhne dụnnu anụ bụ nhne me jeenye anụ.’
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Be zne. Ọ whọga kwno nhne nụ lele ọtnu-ige ke nri nụ ẹbo, nụ ọtnu-ige ke ẹto n'esilawụru iwhnehnie, mee masị otu nhne wam.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Ọ whọga masị n'ọtnu-ige ke isne n'ogbednachi whnụ ele berere hne be gwuzogwu n'ederezi ahịa, ọ sịkwa be, ‘Kịni kpayarụ anụ gwuzogwu hna kpakara ọbochi, ọ zá nhne anụ nọornu?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 “Be kaa, ‘Kwnornu nụ ọ zá nye gnornu aị ẹrnu.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “N'ogbednachi, nye nwe ẹkwu vaịni wam kanụ nye risi ele ẹrnu o sukwu ele ẹrnu wam, kwụ be ọgwo ẹrnu be. Ọ panịzo nụ ele ipne-aznụ dụ nụ ele be ọsno.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Nga ele be gnornu ẹrnu n'ọtnu-ige ke isne varụ, be nahịaru otu badnụ otu mkpụru ịwai.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Kọvu nga ele be ọsno varụ, be cheru nụ be jaanahịa ke kakwo, be nahịa kwno otu badnụ otu mkpụru ịwai.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Nga be nahịaru a, be takponu nye nwe ẹkwu.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Be kaa, ‘Ele ipne-aznụ ka rnụrnu ẹrnu otu ọtnu-ige, ị kwụru aị nụ be otu ọnu ịwai, aị bụ ele vuru ivu rịnya ke ọbochi tna neerne bẹkwnu.’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 “Kọvu ọ sarụ nnịm nụ rime be, kaa, ‘Enyi m, m méhiele m ị, me nụ jị a kwékọritala nụ m jeenye i otu mkpụru ịwai?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Gweru ke bụ ke i, laba, ọ masịri m me nyee ipne-aznụ lele kpa me nyernu i.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 O kwésile n'iwu me gweru nhne m mee kpa me pioru sa? I neewe ẹhni kwnornu nụ m neemenu ele badnụ imerne ọma sa?’
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 “Kpam masị, ele ipne-aznụ jeebe ọsno, ele be ọsno jọobu ele ipne-aznụ.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Kpa Jizọsi neezne Jerusẹlem, o kwuru ele sno apna a nri nụ ẹbo wam zne ichne nụ ngeri apna. Ọ kanụ be,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Le, a neezne Jerusẹlem, be jeegweru Nnwọ ke Badnụ nyewhete n'aka ele risi arịohna nụ n'aka ele zni iwu ele Ju, be jaama a ikpe ẹnwu,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 be jeegweru a nyewhete n'aka ele bụ́o ele Ju, be jeeme a nhne mkparị, pnịa a nhne, kpọgidne a n'ọgba, n'ọbochi ke ẹto, o jeehi n'ẹnwu lizọ.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Nne rụmu Zebidi vakwnusiri a, ya nụ rụmu a rukna, kpọnu a risi ẹli, nọorio nhne n'aka.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Jizọsi sịkwa a, “Kịni nhne ị noopio?”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Jizọsi kanụ be, “Anụ máa nhne anụ nọorio. Anụ jọonwoli okiko ke me nọonwo?”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Jizọsi kanụ be, “Anụ jọonwo n'okiko m, kọvu ọ dazị n'akarikwnunga m nụ akarita m, ọ bụ́o ke m n'onyega, kọvu nụ ọ bụ ke ele Nda m bịkwatannu a.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Nga ele sno apna a nri ke gwnarnụ nụrnu a, o we be ẹhni k'agịda kwnornu rụmu nne lawụru ka.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jizọsi sukwukọta be, kanụ be, “Anụ magwụ nụ ele risi ele bụ́o ele Ju neeme ele be nẹechi kpa ọ masịri be. Ele kwu be ji aka rikne nẹechi ele zị nụ mkpururu be.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Ọ jáazị kpam n'esilawụru anụ. Kọvu nye pioru ọ bụru nye kwu n'esilawụru anụ, ọ jọobu nye neeznenu anụ izi,
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 nye ke pioru ọ bụru nye mbọm n'esilawụru anụ jọobu ọhi anụ.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Lele kpa Nnwọ ke Badnụ váge ma be znenu a izi, kọvu ma o neeznenu ele berere izi, gweru masị bụdnu a nyee ma ọ bụru nhne ọgbahia agịda badnụ.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Kpa Jizọsi nụ ele sno apna a nọowhuya nụ Jeriko, agịda ele badnụ noosno a.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Ele rukna lawụru kpuru isni dazịgwu nụ ngeri apna, nga be nụrnu nụ Jizọsi neewhe, be si lụlo, kaa, “Dọnu aị obirizi, Nyenwe aị, Nnwọ Devidi.”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Agịda ele badnụ wam bigbọru be, kanụ be, be kpusni ọnu. Kọvu nụ be siwama k'agịda, kaa, “Dọnu aị obirizi, Nyenwe aị, Nnwọ Devidi.”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Jizọsi gwuzoru, sukwu be, kaa, “Kịni bụ nhne anụ pioru me menu anụ?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Be kaa, “Nyenwe aị, a pioru ma i mee ma a whnụ ọsno.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jizọsi dọnu be obirizi, ọ kpatụ be aka n'anya, ngangam be beteru ọ whnụ ọsno, be snornu a.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.