Mateus 14
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT
1 N'ige wam Eze Erọdu nye nẹechi Galili nụrnu ọtnutnu gbasịri Jizọsi.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Ọ kanụ ele neeznenu a izi, “Nyerukna ka bụ Jọni Nye Wụ Mini, o hilem n'ẹnwu lizọ, ọ bụ nhne mernu o nwernu rikne ka o ji nọornu ẹrnu ndu-ẹhni.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 N'ige wheru ewhe Erọdu nwụgwuru Jọni, kne a eriri, yisi a n'ọro ikelu kwnornu nụ Erodiasi nnwerne Filipu nwene a rukna.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Kwnornu nụ Jọni kannụ a, “Ọ bụ́o ọma n'iwu ọ lụ nnwerne nwene i.”
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Erọdu pioru o gbu a, kọvu ọ tụru ogwnu ele Ju, kwnornu nụ be kwegwu Jọni bụ nye ọwhnurninya.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Nga ọbochi ochenwanya ọmumu Erọdu dụru, nnwọ rinya Erodiasi neetne eri nụ ruwhnu be, ọ sọru Erọdu n'ọnu k'ezi,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 o kwe a mkwna, kwesi a rikne nụ o jeenye a nhne ọbula ọ jọorio.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Nne a zni a ezni ọ kaa, “Nyee m risi Jọni Nye Wụ Mini n'agbụgba hna.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 O gburu eze igbugbu nụ mkpọma, kọvu kwnornu nụ mkwna wam o kweru, nụ ele ya nụ be dazị neeri wiri, ọ karụ be nyee a.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 O zizne be gbuhịa risi Jọni n'ọro ikelu.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Be vuya risi a n'agbụgba, nyee nnwọ rinya wam, o nyee a nne a.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Ele sno apna Jọni va, vuru iznu a, li a, be zne kanụ Jizọsi nhne mernu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Nga Jizọsi nụrnu a, o hiri nụ pịam whọga, ya nụ nsnụnu a bna n'ọgbo zne hne kọru owu. Kọvu ele badnụ piohịaru hne ọ zị, be hi nụ kpakara ẹli-ọhna wam snornu a n'ọchi ẹli.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Nga Jizọsi whụyaru n'ọgbo whnụ agịda badnụ, ọ dọnu be obirizi, gwọ ele ke naarịa nrịria.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Nga ọ dụru ogbednachi, ele sno apna a vakwnusiri a, kaa, “Hna kọgwu owu, ọbochi zneminem, zila ele ka ma be zne nụ rime ẹli-ọhna zne zụru nhne oriri.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Jizọsi kanụ be, “Ọ zị́la mkpa nụ be jaala, anụ nyee be nhne be jeeri.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Be kanụ a, “Nhne a nwernu hna kwolem ike brẹdi isne nụ aznụ lawụru.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Jizọsi kanụ be, “Anụ chịyanu m be hna.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ọ kanụ kpakara igbudu badnụ wam dazịri ẹli n'olu achara. O gweru ike brẹdi isne nụ aznụ lawụru wam, le anya n'oligwe, tụ mmamma, nyawama be, nyee ele sno apna a, be gweru a nyee igbudu badnụ wam.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Kpakara be ri, riji rụwho, ele sno apna a tụtukota rụvnuruvnu ke gwnarnụ agwna, ke jihịaru nkịta nri nụ nkịta lawụru.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Ele riri wiri wam bụ pokwu ele rukna isne, be gweme ele rinya nụ rụmu takịri.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Ngangam Jizọsi kanụ ele sno apna a be bna n'ọgbo, beru a ọsno whe aka osimini kịyari, ma o zila igbudu badnụ wam.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Nga o zilakworu igbudu badnụ wam, o pnezne n'olu rugwu nụ nsnụnu a zne kpe okpukpe. N'ige ogbednachi, ya nụ nsnụnu a zị pịam.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Kọvu nụ ọgbo wam zị ikere n'olu osimini, abaka-mini zị noovu a, kwnornu nụ ruwhere neewhegidne a.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Kọvu n'ọnu ọsisi, Jizọsi neezne izne n'olu mini ma ọ vakwnusi be.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Nga ele sno apna a whnụrnu a, hne o neezne izne n'olu mini, mkpọma whuru be, be tụ ogwnu, si okokoba nụ ọ bụ rẹnwu.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Ngangam Jizọsi kanụ be, “Mkpọma si anụ rikne, ọ bụ mawa. Anụ tụ́ko ogwnu.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Pita sa a, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ọ bụ jịwa, kanụ m me vakwnusi i n'olu mini.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Jizọsi kanụ a, “Vaa.”
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Kọvu nga ọ whnụrnu okne ruwhere, ọ tụ ogwnu, bete neemi, o siwama, “Nyenwe aị, znọhia m.”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Ngangam Jizọsi dọsnihala aka a, nwụgwuru a, kanụ a, “Nye ọkwnata mkpọma matị, kịni kpayarụ i jiri nwe mkpọma lawụru?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Nga be bnarnụ nụ rime ọgbo, ruwhere wam whebiri.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ele zị nụ rime ọgbo wam varụ kpọnu a risi ẹli, be naakaa, “N'ezi, i bụ Nnwọ Chiokike.”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Nga be wheru aznụ mini wam, be va du n'ẹli Gẹnezareti.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ele rukna ẹli wam mahịaru Jizọsi, be zihala nụ kpakara ẹli kwuyanụ a ele nrịria.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Be rịasno a ma be kpatụ ọnu iwo a aka kpọi. Ọ gwọru kpakara ele kpatụru ọnu iwo a aka.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.