Mateus 14
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NTLH
1 N'ige wam Eze Erọdu nye nẹechi Galili nụrnu ọtnutnu gbasịri Jizọsi.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Ọ kanụ ele neeznenu a izi, “Nyerukna ka bụ Jọni Nye Wụ Mini, o hilem n'ẹnwu lizọ, ọ bụ nhne mernu o nwernu rikne ka o ji nọornu ẹrnu ndu-ẹhni.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 N'ige wheru ewhe Erọdu nwụgwuru Jọni, kne a eriri, yisi a n'ọro ikelu kwnornu nụ Erodiasi nnwerne Filipu nwene a rukna.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Kwnornu nụ Jọni kannụ a, “Ọ bụ́o ọma n'iwu ọ lụ nnwerne nwene i.”
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Erọdu pioru o gbu a, kọvu ọ tụru ogwnu ele Ju, kwnornu nụ be kwegwu Jọni bụ nye ọwhnurninya.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Nga ọbochi ochenwanya ọmumu Erọdu dụru, nnwọ rinya Erodiasi neetne eri nụ ruwhnu be, ọ sọru Erọdu n'ọnu k'ezi,
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 o kwe a mkwna, kwesi a rikne nụ o jeenye a nhne ọbula ọ jọorio.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Nne a zni a ezni ọ kaa, “Nyee m risi Jọni Nye Wụ Mini n'agbụgba hna.”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 O gburu eze igbugbu nụ mkpọma, kọvu kwnornu nụ mkwna wam o kweru, nụ ele ya nụ be dazị neeri wiri, ọ karụ be nyee a.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 O zizne be gbuhịa risi Jọni n'ọro ikelu.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Be vuya risi a n'agbụgba, nyee nnwọ rinya wam, o nyee a nne a.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Ele sno apna Jọni va, vuru iznu a, li a, be zne kanụ Jizọsi nhne mernu.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Nga Jizọsi nụrnu a, o hiri nụ pịam whọga, ya nụ nsnụnu a bna n'ọgbo zne hne kọru owu. Kọvu ele badnụ piohịaru hne ọ zị, be hi nụ kpakara ẹli-ọhna wam snornu a n'ọchi ẹli.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Nga Jizọsi whụyaru n'ọgbo whnụ agịda badnụ, ọ dọnu be obirizi, gwọ ele ke naarịa nrịria.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Nga ọ dụru ogbednachi, ele sno apna a vakwnusiri a, kaa, “Hna kọgwu owu, ọbochi zneminem, zila ele ka ma be zne nụ rime ẹli-ọhna zne zụru nhne oriri.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Jizọsi kanụ be, “Ọ zị́la mkpa nụ be jaala, anụ nyee be nhne be jeeri.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Be kanụ a, “Nhne a nwernu hna kwolem ike brẹdi isne nụ aznụ lawụru.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Jizọsi kanụ be, “Anụ chịyanu m be hna.”
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Ọ kanụ kpakara igbudu badnụ wam dazịri ẹli n'olu achara. O gweru ike brẹdi isne nụ aznụ lawụru wam, le anya n'oligwe, tụ mmamma, nyawama be, nyee ele sno apna a, be gweru a nyee igbudu badnụ wam.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Kpakara be ri, riji rụwho, ele sno apna a tụtukota rụvnuruvnu ke gwnarnụ agwna, ke jihịaru nkịta nri nụ nkịta lawụru.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Ele riri wiri wam bụ pokwu ele rukna isne, be gweme ele rinya nụ rụmu takịri.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Ngangam Jizọsi kanụ ele sno apna a be bna n'ọgbo, beru a ọsno whe aka osimini kịyari, ma o zila igbudu badnụ wam.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Nga o zilakworu igbudu badnụ wam, o pnezne n'olu rugwu nụ nsnụnu a zne kpe okpukpe. N'ige ogbednachi, ya nụ nsnụnu a zị pịam.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Kọvu nụ ọgbo wam zị ikere n'olu osimini, abaka-mini zị noovu a, kwnornu nụ ruwhere neewhegidne a.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Kọvu n'ọnu ọsisi, Jizọsi neezne izne n'olu mini ma ọ vakwnusi be.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Nga ele sno apna a whnụrnu a, hne o neezne izne n'olu mini, mkpọma whuru be, be tụ ogwnu, si okokoba nụ ọ bụ rẹnwu.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Ngangam Jizọsi kanụ be, “Mkpọma si anụ rikne, ọ bụ mawa. Anụ tụ́ko ogwnu.”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Pita sa a, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ọ bụ jịwa, kanụ m me vakwnusi i n'olu mini.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Jizọsi kanụ a, “Vaa.”
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Kọvu nga ọ whnụrnu okne ruwhere, ọ tụ ogwnu, bete neemi, o siwama, “Nyenwe aị, znọhia m.”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Ngangam Jizọsi dọsnihala aka a, nwụgwuru a, kanụ a, “Nye ọkwnata mkpọma matị, kịni kpayarụ i jiri nwe mkpọma lawụru?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Nga be bnarnụ nụ rime ọgbo, ruwhere wam whebiri.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Ele zị nụ rime ọgbo wam varụ kpọnu a risi ẹli, be naakaa, “N'ezi, i bụ Nnwọ Chiokike.”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Nga be wheru aznụ mini wam, be va du n'ẹli Gẹnezareti.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Ele rukna ẹli wam mahịaru Jizọsi, be zihala nụ kpakara ẹli kwuyanụ a ele nrịria.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Be rịasno a ma be kpatụ ọnu iwo a aka kpọi. Ọ gwọru kpakara ele kpatụru ọnu iwo a aka.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.