Mateus 13
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NTLH
1 N'ọbochi wam Jizọsi whụyaru nụ rime ọro zne dazịri ẹli nụ ngeri osimini.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Agịda ele badnụ gbakọru hne ọ zị, ke kpayarụ o jiri bna nụ rime ọgbo, dazịri ẹli, agịda ele badnụ wam gwuzoru nụ mkpomkpo ẹli.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 O ji elulu zị ọdo n'ọdo zni be agịda nhne, kaa, “Otu nye ẹrnu ẹkwu znernu agha mkpụru.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Nga ọ naagha, agwna mkpụru dna nụ ngeri apna, rụmu ọnunu varụ tụturu be ta.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Agwna mkpụru dnarnụ n'ẹli rugwu, hne be nwée agịda rịzna, ngangam mkpụru wam fuhịaru, kwnornu nụ be nwée agịda rịzna.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Nga ẹhnam wasịri, be chnanwụ, kwnornu nụ be nwée ẹgwnugwnu.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'esilawụru igwnu, igwnu wam sohịa, kpagbu be.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'ẹli ọma, be mịi mkpụru otu riwhu, berere nri isunu, berere nri ẹto.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Nye nwernu nsnị, ọ nụrnu.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ele sno apna a vakwnusi a, sịkwa a, “Kịni kpayarụ i nookwunu be ọka n'elulu?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Jizọsi sarụ be, “Be mernu anụ mahịa nhne tugwaru otugwa ke ẹli-eze Chiokike, kọvu nụ ọ bụ́o be.
11 Jesus respondeu:
12 Nye ọbula ke nwernu nhne, be jeenye hnasị a, o jeenwe agịda nhne, kọvu nye ke nwée, be jaanahọru a ọ bụbedi ke o nwernu.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Kam kpayarụ, me nọotnunu be elulu. Be neele anya kọvu be zá nọowhnu, be noobno nsnị, be zá nọonu, be jọ́oghohia nhne.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Nhne Azaya nye ọwhnurninya kwuru gbasịri be mezu nụ risi be, ke kwuru,
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Kwnornu nụ mkpọma ele ka gbasninem n'ọto,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Anụ bụ ele ọwa ọma, kwnornu nụ anya anụ nọowhnu ọsno, nsnị anụ nọonu nhne.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 N'ezi me kanụ anụ, ọ gwnụrnu agịda ele ọwhnurninya nụ ele ọma ọgwnu ọ whnụ nhne anụ nọowhnu, kọvu nụ be whnụ́na, nụ ọ nụrnu nhne anụ nọonu kọvu nụ be nụ́na.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Anụ bnote nsnị ma anụ mụhia risi elulu nye ọgha mkpụru wam.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Nye ọbula ke nụrnu ikwu-ọnu ẹli-eze Chiokike, kọvu ọ ghọ́hiala a, nye ọjo wam va, nahọru a nhne be kpasịru nụ mkpọma a. Ka bụ mkpụru ke be ghasịri nụ ngeri apna.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Mkpụru ke be ghasịri nụ rugwu bụ ele nụrnu ikwu-ọnu wam, ngangam be gweru snarnịma nwụgwu a.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Kọvu nụ be nwée ẹgwnugwnu nụ rime be, be dazị ige matị, nga mmekpẹhni mọbu awhnụwhnu varụ kwnornu nụ ikwu-ọnu wam, ngangam, be dnahnala aznụ.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Mkpụru ke be ghasịri n'esilawụru igwnu bụ ele nụrnu ikwu-ọnu wam, kọvu mmekpẹhni ke ọwa ka nụ aghịgho ọwhnu ẹkwnu n'anya kpagburu ikwu-ọnu wam, ọ bụru nhne mị́na mkpụru.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Mkpụru ke be ghasịri n'ẹli bụru ọma, bụ ele ke nụrnu ikwu-ọnu wam, be ghọhia a, be mịhia mkpụru k'ezi, otu riwhu, ke berere nri isunu, berere nri ẹto.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Jizọsi tnụnu be elulu berere, kaa, “Ẹli-eze Chiokike nụ lele hne badnụ kpasịru mkpụru ọma n'ẹkwu a.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Nga ele badnụ neezni anyarna, nye irno varụ kpasị atna n'ẹkwu wam, la.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Nga mkpụru ọma wam fuhịaru, ọ mịi mkpụru, atna wam whọru iwhne.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Ele izi nye nwe ẹkwu wam vakwnusi a, kanụ a, ‘Nda-aị-kwu, ị kpásịla mkpụru ọma n'ẹkwu ị? O zi hnele fuhịa atna?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 “Ọ kanụ be, ‘Ka bụ aka ẹrnu nye irno.’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 “Ọ kanụ be, ‘Ọ́za! Ọ zị kpa anụ zị noowho atna anụ whokọta ịkpa.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Anụ gharụ be lawụru sokọta dụ ige o gwe nhne n'ẹkwu, nga wam, m jaakanụ ele neegwe nhne n'ẹkwu be beru ọsno whome atna wam, kpụkota be n'ọkwukwu, kpọ be bẹkwnu. Kọvu anụ chịbna ịkpa wam n'ọbna m.’ ”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Jizọsi tnụnu be elulu berere, kaa, “Ẹli-eze Chiokike nụ lele mkpụru isisi be kwu mọsitadi, ke badnụ kpasịru n'ẹkwu a.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Ọ bụ n'ezi nụ ọ zị matị kakwo kpakara mkpụru, ọ ghọ isisi kakwo kpakara nhne be kpasịri n'ẹkwu, ke ọnunu oligwe naava nọornu alịkwu nụ nkala a.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Ọ tnụnu be elulu berere, kaa, “Ẹli-eze Chiokike nụ lele nhne whụ brẹdi, ke nyerinya gweru gwasị nụ rime agịda ịkpa, tem kpakara a whụ.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Kpakara ikwu-ọnu ka bụ ke Jizọsi kwunnu igbudu badnụ n'elulu. Ọ kwúgene be ikwu-ọnu hne o jíle elulu.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 “Ka bụ ma nhne be kwuru hite n'ọnu nye ọwhnurninya mezu, ke karụ,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Nga ọ ghasarụ igbudu badnụ wam, ọ bna nụ rime ọro. Ele sno apna a vakwnusiri a, naakaa, “Kọwanu aị risi elulu atna wam zị n'ẹkwu wam.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Ọ kaa, “Nye naagha mkpụru ọma bụ Nnwọ ke Badnụ.
37 Jesus respondeu:
38 Ẹkwu bụ ọwa, mkpụru ọma wam bụ rụmu ẹli-eze Chiokike, kọvu atna wam bụ ele ke nye ọjo wam.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Nye irno wam ke kpasịru be bụ Ekwensu, ogwe nhne n'ẹkwu bụ okwukwo ọwa, ele wam neegwe nhne n'ẹkwu bụ ele enine izi.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Lele kpa be nookpnokọta atna wam nọokpo be bẹkwnu, ọ bụ kpa ọ jaazị n'okwukwo ọwa.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Nnwọ ke Badnụ jeezihala ele enine izi a, be chịkota n'ẹli-eze a kpakara ele naakpahịa arụru-ẹli nụ ele neeme mmehie.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Be jọotubna be n'okne bẹkwnu wam hne be jaazị naakwna ẹkwna, naata rụkwnurnu-ize.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Ige wam ele mee mma joonwu lele ẹhnam n'ẹli-eze Chiokike Nda be. Nye nwernu nsnị, ọ nụrnu.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Ẹli-eze Chiokike nụ lele ẹkwnu be bịgwaru n'ẹkwu, ke otu badnụ whnụrnu. O gweru nhne kpusnime a, gweru snarnịma la, re kpakara nhne ọ nwernu, zụru ẹli wam.
44 — O
45 “Ẹli-eze Chiokike nụ lele nye mgbama-ahịa noopio palị ọma.
45 — O
46 Nga ọ whnụrnu otu palị gburu okne ọnu, o zne re kpakara nhne o nwernu, zụru a.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Berere kwno ẹli-eze Chiokike nụ lele ịgbo be wụsiri nụ rime osimini, ke gburu agịda aznụ zị ọdo n'ọdo.
47 — O
48 Nga o jiru, be dọhia a nụ mkpomkpo ẹli, dazịri ẹli họsi aznụ ele ke bụru ọma nụ rime nhne, tuwhume aznụ ele ke bụ́o ọma.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Ọ bụ kpa ọ jaazị n'okwukwo ke ọwa, ele enine izi jọowhuya, kewahịa ele ọjo n'ẹhni ele mee mma.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Be jọotubna ele ọjo n'okne bẹkwnu, hne be jaazị naakwna ẹkwna, naata rụkwnurnu-ize.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Jizọsi sịkwaru be, “Anụ ghọhiaru kpakara nhne ka?”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Ọ kanụ be, “Nye zni iwu ọbula be znirni apna ẹli-eze Chiokike, nụ lele nye nwe ọro nye hiri n'ẹkwnu a neegwehịa nhne ikne nụ nhne ọknani.”
52 Jesus disse:
53 Nga Jizọsi tnụkworu elulu, o hiri nụ pịi whọga.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Nga ọ varụ n'ẹli ke aka a, neezni nhne n'ọro ọgbako be, ke kpayarụ nhne o znirni duru be ẹhni, be kaa, “Ndaa hne nwerukna ka nwehịaru akọniche nụ ẹrnu ndu-ẹhni ka?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Nyerukna ka ọ bụ́o nnwọ omenka aị? Ọ bụ́o nne a bụ nye be kwu Meri nụ rụmu nne a rukna, Jemisi, nụ Josefu, nụ Saịmoni nụ Judasị?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Rụmu nne a rinya be zị́a n'esilawụru aị? Ndaa hne nwerukna ka nwehịaru kpakara nhne ka?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Be we ovu ẹhni megidne a.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Ọ rnụ́na agịda ẹrnu ndu-ẹhni nụ pịi kwnornu nụ be nwée ọkwnata mkpọma.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.