Marcos 9

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jizọsi kanụ be, “Me kanụ anụ ezi ọka, agwna ele gwuzo hna jọ́onwu ẹnwu tem be whnụ ẹli-eze Chiokike hne o ji iknernema va.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Nga ọbochi isunu whemernu, Jizọsi kwuru Pita, nụ Jemisi, nụ Jọni duru be pnezne n'olu rugwu zị olu whọga ichne. O nwogharị nụ ruwhnu be.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Iwo a noonwu va-a-a ke ọ zá nye zị n'ọwa ka jọosnuli iwo kị.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Be whnụrnu Ẹlaija nụ Mozizi, be nụ Jizọsi nookwurita ọka.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Pita kanụ Jizọsi, “Nda-aị-kwu, ọ bụru ọma a dazịri hna, ngwa ma a wu ọro-ẹka ẹto, otu bụru ke i, otu ke Mozizi, otu ke Ẹlaija.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ogwnu tụru be ke kpayarụ ọ máa nhne o nookwu.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Erumeru oligwe varụ kpusni be, akpịri hiri nụ erumeru oligwe wam whụya, kaa, “Ka bụ Nnwọ m me whnụrnu n'anya, anụ bnotenu a nsnị.”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Kpurugadnam, nga be leru anya gburugburu, ọ zá nye be whnụrnu, okwolem Jizọsi kpọi.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Nga be hiri n'olu rugwu wam hiehna, ọ kasịnu be rikne, be kánụ nye ọbula nhne be whnụrnu, tem Nnwọ ke Badnụ hi n'ẹnwu lizọ.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Be bịta nhne ka nụ mkpọma be. Be nẹesikwa n'esilawụru ẹhni be, “Kịni bụ risi olizọ n'ẹnwu?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Be sịkwa a, “Kịni kpayarụ ele zni iwu ele Ju jiri kaa nụ Ẹlaija jeebe ọsno va?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Jizọsi sarụ be, “Ọ bụ n'ezi nụ Ẹlaija jeebe ọsno va, bịkwata kpakara nhne lele kpa ọ zị nụ mbọm. Kịni mernu be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ gbasịri Nnwọ ke Badnụ, nụ ọ jaata agịda awhnụwhnu, be jụ masị a?
12 Ele respondeu:
13 Kọvu me kanụ anụ nụ Ẹlaija valẹm, be mee a kpa o jiri masị be, lele kpa be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ gbasịri a,”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Nga Jizọsi nụ badnụ ẹto ele sno apna a vakwnusiri ele sno apna a ele berere, be whnụrnu igbudu badnụ gbarụ be gburugburu, whnụ masị ele zni iwu ele Ju hne be nọodogbuta.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Ngangam o du kpa be hna ẹhni k'agịda nga be whnụrnu a, be gbazne, bekwu a.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Jizọsi sịkwa ele sno apna a, “Kịni bụ nhne anụ nụ be nọodogbuta?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Otu nyenum nụ rime igbudu badnụ wam sarụ a, “Nye-zni-nhne, m kwuyannu m jị nnwọ m rukna ke nwernu rẹnwu dnarnụ mgbu.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Penupe ọbula ọ nwụgwuru a, o vudna a n'ẹli, ọ nọogbo okoto n'ọnu, naata rụkwnurnu-ize, rọknete ẹhni. M kanụ ele sno apna ị ma be chịhala a, kọvu nụ be nwée rikne.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Jizọsi sarụ be, “Anụ ebiri ke nwée ọkwnata mkpọma, me nụ anụ jaadazị dụ ngele? Me jeesinu anụ ovu dụ ngele? Anụ kwuyanụ m nnwọ wam hna.”
19 Jesus disse:
20 Be kwuyanụ a nnwọ rukna wam. Nga rẹnwu ọjo wam whnụrnu Jizọsi, ngangam, ọ dọsi nnwọ rukna wam rikne. Ọ dna n'ẹli nọotnurni a, ọ nọogbo okoto n'ọnu.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Jizọsi sịkwa nda a, “Ndaa nga nhne ka beteru eme a?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Agịda ige, ọ dọbnarnu a nụ rime bẹkwnu ma nụ rime mini ma o gbu a. Ọ bụru nụ o nwernu nhne i jeemeli, dọnu aị obirizi, yisinu aị aka.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Jizọsi kanụ a, “Ị naakaa, ọ bụru nụ o nwernu nhne me jeemeli? Kpakara nhne jeemelinu nye nwernu ọkwnata ovu.”
23 Jesus respondeu:
24 Ngangam, nda nnwọ watakịri wam siwama, “M kweru m, yisinu ókwe ekwe m aka.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Nga Jizọsi whnụrnu nụ agịda badnụ naagbaya, o bigbọ rẹnwu ọjo wam kaa, “Jị rẹnwu ke dnarnụ mgbu nụ nsnị ịnyo, m neenye i iwu, hi nụ rime a whụya, ị bnáma nụ rime a berere.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Rẹnwu ọjo wam si okokoba, dọsi a rikne, hi nụ rime a whụya. Nnwọ wam dna lele nye nwụrnu ọnwu, ke kpayarụ agịda badnụ jiri kaa, “Ọ nwụnam we.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Kọvu Jizọsi nwụgwuru a n'aka dọlizo a, o lizọ.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Nga Jizọsi bnanyarnụ n'ọro, ele sno apna a sịkwa a ichne, “Kịni kpayarụ a nwéne rikne chịhala rẹnwu ọjo wam.”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Ọ kanụ be, “Rẹnwu nụ lele ka jọ́owhoga nụ nhne ọbula, okwolem n'okpukpe.”
29 Jesus respondeu:
30 Be hi nụ pịi whụya gawhe n'esilawụru Galili. O kwéle nye ọbula mahịa hne be zị,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 kwnornu nụ o neezni ele sno apna a nhne, naakaa, “Be jeegweru Nnwọ ke Badnụ resi n'aka ele badnụ, be joogbu a, nga ọbochi ẹto whemernu, o jeeji n'ẹnwu lizọ.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Kọvu nụ be ghọ́hiala ọka wam, ogwnu kwéle be sịkwa a nhne gbasịri a.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Be vadu Kapanọm, nga Jizọsi bnarnụ n'ọro, ọ sịkwa be, “Kịni bụ nhne anụ nookwu n'apna?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Kọvu be mesnirni ọnu be, kwnornu nụ be nọodogbuta n'apna nye kakwo ibne a n'esilawụru be.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Jizọsi dazịri ẹli sukwu ele sno apna a nri nụ ẹbo wam. Ọ kanụ be, “Ọ bụru nụ nye ọbula noopio ọ bụ nye risi, ọ jọobu nye ipne-aznụ, nụ nye neeznenu kpakara ele badnụ izi.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 O kwuru otu watakịri gwuzote a n'esilawụru be, o jiri a n'aka a, kanụ be,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Nye ọbula ke jaanarnụ otu nụ rime watakịri ka nụ rẹwhna m, nanarnụ m, nye ọbula ke jaanarnụ m k'ezi, ọ bụ́o me bụ nye ọ nanarnụ k'ezi, ọ bụ nye ziyaru m.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Jọni kanụ a, “Nye-zni-nhne, a whnụrnu otu badnụ hne ọ naachịhala rẹnwu ọjo nụ rẹwhna ị, a bnosni a, kwnornu nụ ọ zá noosno aị.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Jizọsi kaa, “Anụ bnósni a, kwnornu nụ ọ zá nye jọornu ẹrnu ndu-ẹhni nụ rẹwhna m, ke jaakaa m ọka ọjo ngwa ngwa.
39 Jesus respondeu:
40 Nye zá neemegidne aị dagwụnu aị.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 M naakanụ anụ ezi ọka, nye ọbula ke jookwute anụ otu okiko mini anụ nwọ kwnornu nụ anụ bụ ele Karaịsi jaanahịariri ọgwo ẹrnu a.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Nye ọbula ke jeeme otu nụ rime ele matị ka mehie, bụ ele kweru nụ me, ọ jaakanụ a mma nụ be gweru okne rugwu ogwe-wiri nyasị a n'ili, migbu a n'okne osimini.”
42 Jesus continuou:
43 Ọ bụru nụ aka ị jeeme i, i mee mmehie, gbubime a, ọ jaakanụ ị mma ọ bna nụ bụdnu kwó okwo vuru ọru karụ o nwernu aka ị lawụru bna nụ bẹkwnu ẹli rẹnwu chní echni. [
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Kị bụ hne rukpurukpuru be nwụ́ ọnwu, bẹkwnu be chní echni.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Ọ bụru masị nụ ọchi i jeeme i, i mee mmehie, gbubime a, ọ jaakanụ ị mma ọ bna nụ bụdnu kwó okwo nụ mgwọro karụ o nwernu ọchi lawụru ị, be tụbna i nụ bẹkwnu ẹli rẹnwu. [
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Kị bụ hne rukpurukpuru be nwụ́ ọnwu, bẹkwnu be chní echni.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Ọ bụru masị nụ anya ị jeeme i, i mee mmehie, gwụpu a, ọ jaakanụ ị mma ọ bna n'ẹli-eze Chiokike nwernu otu anya karụ o nwernu anya lawụru be tụbna ị nụ bẹkwnu ẹli rẹnwu.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Kị bụ hne rukpurukpuru be nwụ́ ọnwu, bẹkwnu be chní echni.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Lele kpa a ji arụa mee wiri sọ n'ọnu, ọ bụ kpa Chiokike neeji bẹkwnu awhnụwhnu mee ele ke a bụru ele agwa ọma.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 “Arụa bụru ọma, kọvu arụa tuwhu ọso n'ọnu a, be jeeji kịni mee a ọ sọ n'ọnu? Anụ nwernu arụa nụ rime anụ ma anụ nụ ibne anụ zịri n'udno.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.