Marcos 9
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ACF
1 Jizọsi kanụ be, “Me kanụ anụ ezi ọka, agwna ele gwuzo hna jọ́onwu ẹnwu tem be whnụ ẹli-eze Chiokike hne o ji iknernema va.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o reino de Deus com poder.
2 Nga ọbochi isunu whemernu, Jizọsi kwuru Pita, nụ Jemisi, nụ Jọni duru be pnezne n'olu rugwu zị olu whọga ichne. O nwogharị nụ ruwhnu be.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte; e transfigurou-se diante deles;
3 Iwo a noonwu va-a-a ke ọ zá nye zị n'ọwa ka jọosnuli iwo kị.
3 E as suas vestes tornaram- se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Be whnụrnu Ẹlaija nụ Mozizi, be nụ Jizọsi nookwurita ọka.
4 E apareceu-lhes Elias, com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Pita kanụ Jizọsi, “Nda-aị-kwu, ọ bụru ọma a dazịri hna, ngwa ma a wu ọro-ẹka ẹto, otu bụru ke i, otu ke Mozizi, otu ke Ẹlaija.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, é bom que estejamos aqui; e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Ogwnu tụru be ke kpayarụ ọ máa nhne o nookwu.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Erumeru oligwe varụ kpusni be, akpịri hiri nụ erumeru oligwe wam whụya, kaa, “Ka bụ Nnwọ m me whnụrnu n'anya, anụ bnotenu a nsnị.”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu filho amado; a ele ouvi.
8 Kpurugadnam, nga be leru anya gburugburu, ọ zá nye be whnụrnu, okwolem Jizọsi kpọi.
8 E, tendo olhado em redor, ninguém mais viram, senão só Jesus com eles.
9 Nga be hiri n'olu rugwu wam hiehna, ọ kasịnu be rikne, be kánụ nye ọbula nhne be whnụrnu, tem Nnwọ ke Badnụ hi n'ẹnwu lizọ.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Be bịta nhne ka nụ mkpọma be. Be nẹesikwa n'esilawụru ẹhni be, “Kịni bụ risi olizọ n'ẹnwu?”
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dentre os mortos.
11 Be sịkwa a, “Kịni kpayarụ ele zni iwu ele Ju jiri kaa nụ Ẹlaija jeebe ọsno va?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Jizọsi sarụ be, “Ọ bụ n'ezi nụ Ẹlaija jeebe ọsno va, bịkwata kpakara nhne lele kpa ọ zị nụ mbọm. Kịni mernu be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ gbasịri Nnwọ ke Badnụ, nụ ọ jaata agịda awhnụwhnu, be jụ masị a?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e todas as coisas restaurará; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Kọvu me kanụ anụ nụ Ẹlaija valẹm, be mee a kpa o jiri masị be, lele kpa be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ gbasịri a,”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Nga Jizọsi nụ badnụ ẹto ele sno apna a vakwnusiri ele sno apna a ele berere, be whnụrnu igbudu badnụ gbarụ be gburugburu, whnụ masị ele zni iwu ele Ju hne be nọodogbuta.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Ngangam o du kpa be hna ẹhni k'agịda nga be whnụrnu a, be gbazne, bekwu a.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada e, correndo para ele, o saudaram.
16 Jizọsi sịkwa ele sno apna a, “Kịni bụ nhne anụ nụ be nọodogbuta?”
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Otu nyenum nụ rime igbudu badnụ wam sarụ a, “Nye-zni-nhne, m kwuyannu m jị nnwọ m rukna ke nwernu rẹnwu dnarnụ mgbu.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Penupe ọbula ọ nwụgwuru a, o vudna a n'ẹli, ọ nọogbo okoto n'ọnu, naata rụkwnurnu-ize, rọknete ẹhni. M kanụ ele sno apna ị ma be chịhala a, kọvu nụ be nwée rikne.”
18 E este, onde quer que o apanhe, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Jizọsi sarụ be, “Anụ ebiri ke nwée ọkwnata mkpọma, me nụ anụ jaadazị dụ ngele? Me jeesinu anụ ovu dụ ngele? Anụ kwuyanụ m nnwọ wam hna.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Be kwuyanụ a nnwọ rukna wam. Nga rẹnwu ọjo wam whnụrnu Jizọsi, ngangam, ọ dọsi nnwọ rukna wam rikne. Ọ dna n'ẹli nọotnurni a, ọ nọogbo okoto n'ọnu.
20 E trouxeram-lho; e quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência, e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, escumando.
21 Jizọsi sịkwa nda a, “Ndaa nga nhne ka beteru eme a?”
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Agịda ige, ọ dọbnarnu a nụ rime bẹkwnu ma nụ rime mini ma o gbu a. Ọ bụru nụ o nwernu nhne i jeemeli, dọnu aị obirizi, yisinu aị aka.”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Jizọsi kanụ a, “Ị naakaa, ọ bụru nụ o nwernu nhne me jeemeli? Kpakara nhne jeemelinu nye nwernu ọkwnata ovu.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, tudo é possível ao que crê.
24 Ngangam, nda nnwọ watakịri wam siwama, “M kweru m, yisinu ókwe ekwe m aka.”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! ajuda a minha incredulidade.
25 Nga Jizọsi whnụrnu nụ agịda badnụ naagbaya, o bigbọ rẹnwu ọjo wam kaa, “Jị rẹnwu ke dnarnụ mgbu nụ nsnị ịnyo, m neenye i iwu, hi nụ rime a whụya, ị bnáma nụ rime a berere.”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e não entres mais nele.
26 Rẹnwu ọjo wam si okokoba, dọsi a rikne, hi nụ rime a whụya. Nnwọ wam dna lele nye nwụrnu ọnwu, ke kpayarụ agịda badnụ jiri kaa, “Ọ nwụnam we.”
26 E ele, clamando, e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Kọvu Jizọsi nwụgwuru a n'aka dọlizo a, o lizọ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Nga Jizọsi bnanyarnụ n'ọro, ele sno apna a sịkwa a ichne, “Kịni kpayarụ a nwéne rikne chịhala rẹnwu ọjo wam.”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Ọ kanụ be, “Rẹnwu nụ lele ka jọ́owhoga nụ nhne ọbula, okwolem n'okpukpe.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Be hi nụ pịi whụya gawhe n'esilawụru Galili. O kwéle nye ọbula mahịa hne be zị,
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galiléia, e não queria que alguém o soubesse;
31 kwnornu nụ o neezni ele sno apna a nhne, naakaa, “Be jeegweru Nnwọ ke Badnụ resi n'aka ele badnụ, be joogbu a, nga ọbochi ẹto whemernu, o jeeji n'ẹnwu lizọ.”
31 Porque ensinava os seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, morto ele, ressuscitará ao terceiro dia.
32 Kọvu nụ be ghọ́hiala ọka wam, ogwnu kwéle be sịkwa a nhne gbasịri a.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e receavam interrogá-lo.
33 Be vadu Kapanọm, nga Jizọsi bnarnụ n'ọro, ọ sịkwa be, “Kịni bụ nhne anụ nookwu n'apna?”
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Kọvu be mesnirni ọnu be, kwnornu nụ be nọodogbuta n'apna nye kakwo ibne a n'esilawụru be.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Jizọsi dazịri ẹli sukwu ele sno apna a nri nụ ẹbo wam. Ọ kanụ be, “Ọ bụru nụ nye ọbula noopio ọ bụ nye risi, ọ jọobu nye ipne-aznụ, nụ nye neeznenu kpakara ele badnụ izi.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze, e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 O kwuru otu watakịri gwuzote a n'esilawụru be, o jiri a n'aka a, kanụ be,
36 E, lançando mão de um menino, pô-lo no meio deles e, tomando-o nos seus braços, disse-lhes:
37 “Nye ọbula ke jaanarnụ otu nụ rime watakịri ka nụ rẹwhna m, nanarnụ m, nye ọbula ke jaanarnụ m k'ezi, ọ bụ́o me bụ nye ọ nanarnụ k'ezi, ọ bụ nye ziyaru m.”
37 Qualquer que receber um destes meninos em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, recebe, não a mim, mas ao que me enviou.
38 Jọni kanụ a, “Nye-zni-nhne, a whnụrnu otu badnụ hne ọ naachịhala rẹnwu ọjo nụ rẹwhna ị, a bnosni a, kwnornu nụ ọ zá noosno aị.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Jizọsi kaa, “Anụ bnósni a, kwnornu nụ ọ zá nye jọornu ẹrnu ndu-ẹhni nụ rẹwhna m, ke jaakaa m ọka ọjo ngwa ngwa.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Nye zá neemegidne aị dagwụnu aị.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 M naakanụ anụ ezi ọka, nye ọbula ke jookwute anụ otu okiko mini anụ nwọ kwnornu nụ anụ bụ ele Karaịsi jaanahịariri ọgwo ẹrnu a.”
41 Porquanto, qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois discípulos de Cristo, em verdade vos digo que não perderá o seu galardão.
42 “Nye ọbula ke jeeme otu nụ rime ele matị ka mehie, bụ ele kweru nụ me, ọ jaakanụ a mma nụ be gweru okne rugwu ogwe-wiri nyasị a n'ili, migbu a n'okne osimini.”
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma mó de atafona, e que fosse lançado no mar.
43 Ọ bụru nụ aka ị jeeme i, i mee mmehie, gbubime a, ọ jaakanụ ị mma ọ bna nụ bụdnu kwó okwo vuru ọru karụ o nwernu aka ị lawụru bna nụ bẹkwnu ẹli rẹnwu chní echni. [
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 Kị bụ hne rukpurukpuru be nwụ́ ọnwu, bẹkwnu be chní echni.]
44 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Ọ bụru masị nụ ọchi i jeeme i, i mee mmehie, gbubime a, ọ jaakanụ ị mma ọ bna nụ bụdnu kwó okwo nụ mgwọro karụ o nwernu ọchi lawụru ị, be tụbna i nụ bẹkwnu ẹli rẹnwu. [
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 Kị bụ hne rukpurukpuru be nwụ́ ọnwu, bẹkwnu be chní echni.]
46 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Ọ bụru masị nụ anya ị jeeme i, i mee mmehie, gwụpu a, ọ jaakanụ ị mma ọ bna n'ẹli-eze Chiokike nwernu otu anya karụ o nwernu anya lawụru be tụbna ị nụ bẹkwnu ẹli rẹnwu.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno,
48 Kị bụ hne rukpurukpuru be nwụ́ ọnwu, bẹkwnu be chní echni.
48 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 “Lele kpa a ji arụa mee wiri sọ n'ọnu, ọ bụ kpa Chiokike neeji bẹkwnu awhnụwhnu mee ele ke a bụru ele agwa ọma.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 “Arụa bụru ọma, kọvu arụa tuwhu ọso n'ọnu a, be jeeji kịni mee a ọ sọ n'ọnu? Anụ nwernu arụa nụ rime anụ ma anụ nụ ibne anụ zịri n'udno.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.