Marcos 6

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jizọsi hi hnam whọga, va n'ẹli a, ele sno apna a snornu a.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ọ dụ n'Ọbochi Ozukwa Inwe, ọ panịzo o zni nhne n'ọro ọgbako ele Ju. Nga be nụrnu nhne o neezni, o duru be ẹhni, be nẹesikwa, “Ndaa hne nwerukna ka nwehịaru kpakara nhne ka? Kịni bụ akọniche ke be nyernu a. Ndaa kpa o ji nọornu kpakara ẹrnu ndu-ẹhni ka?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ka ọ bụ́o nye ọkwa-nka wam, nnwọ Meri, nụ nwene Jemisi nụ Josefu, nụ Judasị, nụ Saịmoni? Ọ bụ́o rụmu nne a rinya zị n'esilawụru aị hna?” Be we ovu ẹhni megidne a.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Jizọsi kanụ be, “Okwolem nụ ẹli ke a nụ ezi-nụ-ọro a, ma nụ esilawụru ele ke a, bụ hne nye ọwhnurninya nwée ọsobisinu.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Ọ rnụ́lige ẹrnu ndu-ẹhni n'ẹli kị, okwolem nụ o bikwasiri ele nrịria ele nụ ele aka, me ẹhni siri be rikne.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Ókwe ekwe be duru a ẹhni.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 O sukwu ele izi nri nụ ẹbo wam, panịzo neezihala be ẹbo ẹbo, nyee masị be rikne nụ hne rẹnwu ọjo zị.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 O nyee be iwu be jíkọ nhne ọbula n'izne be, okwolem mkpara, be jíkọ nhne oriri, mọbu rẹkpa, mọbu ịwai nụ rẹkpa iwo be.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Ọ karụ be woru okoro-ọchi, be wóko iwo lawụru.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ọ kanụ be, “Anụ dazịgidne n'ọro ọbula anụ jaabna, tem anụ whọga n'ẹli wam.
10 E recomendou-lhes:
11 Hne ọbula be nábnanyana anụ mọbu bnóne nsnị n'ikwu-ọnu anụ, anụ jọowhoga pịi, lịsnama rịzna ke zị n'ọchi anụ, ma ọ bụru nhne akebne megidne be.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Be whọga nookwunu ele badnụ ikwu-ọnu Chiokike, be tụhnasna mkpọma.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Be chịhalaru agịda rẹnwu ọjo, tesi masị agịda ele naarịa arịa mọno, me ẹhni siri be rikne.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Eze Erọdu nụrnu a, kwnornu nụ rẹwhna Jizọsi whọlam iwhne. Agwna badnụ naakaa nụ Jọni Nye Wụ Mini hilem n'ẹnwu lizọ, ọ bụ nhne mernu kpakara rikne ka ji nọornu ẹrnu ndu-ẹhni nụ rime a.
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Ele berere karụ, “Ọ bụ Ẹlaija.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Kọvu Erọdu nụrnu a, ọ kaa, “Ọ bụ Jọni Nye Wụ Mini, nye me biri risi, o lizọlam.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Erọdu karụ nụ mbọm be nwudne Jọni, kne a eriri n'ọro ikelu kwnornu nụ Erodiasi nnwerne Filipu nwene a, nye ọ lụru.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Jọni kannụ Erọdu, “Ọ bụ́o ọma n'iwu ọlu nnwerne nwene ị.”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Erodiasi beteru o vunu Jọni irno nụ mkpọma, o pioru o gbu a, kọvu nụ o nwée rikne,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 kwnornu nụ Erọdu tụru ogwnu Jọni. Ọ mahịaru nụ ọ bụ nye mee mma nụ nye zị nsọ, ọ bịkwata a nkarị. Ige ọbula ọ nụrnu ikwu-ọnu a, ọriri jihịa mkpọma, kọvu nụ o ji snarnịma nụrnu ikwu-ọnu a.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 N'ipne-aznụ, oghere whụyanu Erodiasi. Erọdu siri wiri o chenwanya ọmumu a. O sukwu ele nụ ya sno nẹechi, nụ ele risi ọgwnu nụ ele risi ẹli Galili.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Nga nnwọ rinya Erodiasi bnanyarnụ tne eri sọru Erọdu nụ ele nụ ya zị n'ọnu k'agịda, eze kanụ woknornokno wam, “Rịo m nhne ọbula masịri ị, m jeenye ị.”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 O kweru a mkwna kwesi a rikne, kaa, “Nhne ọbula ị rịoru m, m jeenye i, ọ bụbedi o keme ẹli-eze m ẹbo.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Ọ whọga sịkwa nne a, “Kịni bụ nhne me jọorio?”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Nnwọ rinya wam gba ẹso kwnusi eze, kanụ a, “M chọru m i nyee m risi Jọni Nye Wụ Mini n'agbụgba kịtna.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Ẹhni nwụrnu eze, kọvu kwnornu mkwna wam o kweru nụ ele ya nụ be dazị neeri wiri, ọ másịla a ọ la aznụ nụ mkwna o kweru a.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Ngangam, o zihala nye gbu badnụ, nyee a iwu o bihịa risi Jọni. O zne bihịa risi Jọni n'ọro ikelu.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 O vuya risi a n'agbụgba, nyee a nnwọ rinya wam, nnwọ rinya wam nyee a nne a.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Nga ele sno apna Jọni nụrnu a, be va vuru iznu a lite.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Ele izi Jizọsi hiebnanyarnụ hne Jizọsi zị, be tnụsinu a kpakara nhne be mernu nụ kpakara nhne be znirni ele badnụ.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kwnornu nụ agịda ele badnụ naava, naala, oghere o ri wiri zị́la, Jizọsi kanụ be, “Anụ va ichne nụ hne kọru owu, zukwaru inwe.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Be nụ nsnụnu be bna n'ọgbo zne hne kọru owu.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Agịda badnụ whnụrnu nga be neezne. Be mahịaru be, be hi nụ kpakara ẹli-ọhna gweru ọchi gbakọ nụ pịi, beru be ọsno dụ.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Nga Jizọsi whụyaru n'ọgbo, ọ whnụ igbudu ele badnụ, ọ dọnu be obirizi, kwnornu nụ be nụ lele atnụrnu nwée nye nọoznu be. Ọ panịzo neezni agịda nhne.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nga ọbochi znemirnu, ele sno apna a vakwnusi a, kaa, “Hna kọgwu owu, ọbochi zneminem.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Zihala ele ka ma be zne nụ rime ẹkwu ma nụ rime ẹli-ọhna zne zụru nhne oriri.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Kọvu Jizọsi kanụ be, “Anụ nyee be nhne be jeeri.”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ọ sịkwa be, “Anụ nwernu ike brẹdi ele? Zne lekasi.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Jizọsi kanụ be mee kpakara be dazịri ẹli nụ mkpụru nụ mkpụru n'olu achara bụdnu.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Be dazịri ẹli nụ mkpụru nụ mkpụru, ele otu riwhu nụ ele nri isne.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jizọsi gweru ike brẹdi isne wam nụ aznụ lawụru wam, le anya n'oligwe, tụ mmamma, nyawama ike brẹdi isne wam, nyee ele sno apna a ma be nyee ele wam. O keme aznụ lawụru wam n'esilawụru kpakara be.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Kpakara be ri, riji rụwho.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Ele sno apna a tụtukota rụvnuruvnu brẹdi nụ aznụ ke gwnarnụ ke jihịaru nri nụ nkịta lawụru.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ele riri brẹdi wam bụ pokwu ele rukna isne.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ngangam o mee ele sno apna a bna n'ọgbo, beru a ọsno kwọwhe aznụ osimini dụ ẹli Bẹtesaida, nga o neezila igbudu badnụ wam.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nga o zilakworu be, o zne n'olu rugwu zne kpe okpukpe.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 N'ogbednachi, ọgbo wam zị n'esilawụru okne osimini, ya nụ nsnụnu a zị n'olu ẹli.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Ọ whnụ be hne be zị nọodoli nọokwo ọgbo kwnornu nụ ruwhere neewhegidne be. Ọ vakwnusi be nụ ọnu ọsisi neezne izne n'olu mini. O pio o whe be,
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 kọvu nga be whnụrnu a hne o neezne izne n'olu osimini, ọ nụ be lele rẹnwu. Be si okokoba k'agịda.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Kpa kpakara be whnụrnu a, mkpọma la be mini.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 O pnekwnusi be nụ rime ọgbo, ruwhere wam whebiri. O duru kpakara be ẹhni k'agịda.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Be ghọ́yage ẹrnu ndu-ẹhni gbasịri ike brẹdi isne wam, mkpọma be ghọ́yagele a.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Nga be wheru, be vadu n'ẹli Gẹnezareti kpọkwnusi ọgbo be.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Kpa be whụyaru n'ọgbo, ngangam agịda ele badnụ mahịaru Jizọsi.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Be gbazu kpakara ẹli wam, panịzo noovuya n'ọkpata ele nrịria penupe ọbula be nụrnu ọ zị.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Hne nụ hne ọbula ọ bnaznernu, n'ẹli matị, mọbu ẹli hna ezi, mọbu n'ẹkwu, be dnanyịta ele nrịria n'ahịa, be naarịasno a ma be kpatụ ke bụ ọnu iwo aka. Ọ gwọru kpakara ele kpatụru ọnu iwo a aka.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.