Marcos 6
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA
1 Jizọsi hi hnam whọga, va n'ẹli a, ele sno apna a snornu a.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ọ dụ n'Ọbochi Ozukwa Inwe, ọ panịzo o zni nhne n'ọro ọgbako ele Ju. Nga be nụrnu nhne o neezni, o duru be ẹhni, be nẹesikwa, “Ndaa hne nwerukna ka nwehịaru kpakara nhne ka? Kịni bụ akọniche ke be nyernu a. Ndaa kpa o ji nọornu kpakara ẹrnu ndu-ẹhni ka?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ka ọ bụ́o nye ọkwa-nka wam, nnwọ Meri, nụ nwene Jemisi nụ Josefu, nụ Judasị, nụ Saịmoni? Ọ bụ́o rụmu nne a rinya zị n'esilawụru aị hna?” Be we ovu ẹhni megidne a.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jizọsi kanụ be, “Okwolem nụ ẹli ke a nụ ezi-nụ-ọro a, ma nụ esilawụru ele ke a, bụ hne nye ọwhnurninya nwée ọsobisinu.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ọ rnụ́lige ẹrnu ndu-ẹhni n'ẹli kị, okwolem nụ o bikwasiri ele nrịria ele nụ ele aka, me ẹhni siri be rikne.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ókwe ekwe be duru a ẹhni.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 O sukwu ele izi nri nụ ẹbo wam, panịzo neezihala be ẹbo ẹbo, nyee masị be rikne nụ hne rẹnwu ọjo zị.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 O nyee be iwu be jíkọ nhne ọbula n'izne be, okwolem mkpara, be jíkọ nhne oriri, mọbu rẹkpa, mọbu ịwai nụ rẹkpa iwo be.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Ọ karụ be woru okoro-ọchi, be wóko iwo lawụru.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ọ kanụ be, “Anụ dazịgidne n'ọro ọbula anụ jaabna, tem anụ whọga n'ẹli wam.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Hne ọbula be nábnanyana anụ mọbu bnóne nsnị n'ikwu-ọnu anụ, anụ jọowhoga pịi, lịsnama rịzna ke zị n'ọchi anụ, ma ọ bụru nhne akebne megidne be.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Be whọga nookwunu ele badnụ ikwu-ọnu Chiokike, be tụhnasna mkpọma.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Be chịhalaru agịda rẹnwu ọjo, tesi masị agịda ele naarịa arịa mọno, me ẹhni siri be rikne.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Eze Erọdu nụrnu a, kwnornu nụ rẹwhna Jizọsi whọlam iwhne. Agwna badnụ naakaa nụ Jọni Nye Wụ Mini hilem n'ẹnwu lizọ, ọ bụ nhne mernu kpakara rikne ka ji nọornu ẹrnu ndu-ẹhni nụ rime a.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Ele berere karụ, “Ọ bụ Ẹlaija.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Kọvu Erọdu nụrnu a, ọ kaa, “Ọ bụ Jọni Nye Wụ Mini, nye me biri risi, o lizọlam.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Erọdu karụ nụ mbọm be nwudne Jọni, kne a eriri n'ọro ikelu kwnornu nụ Erodiasi nnwerne Filipu nwene a, nye ọ lụru.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Jọni kannụ Erọdu, “Ọ bụ́o ọma n'iwu ọlu nnwerne nwene ị.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Erodiasi beteru o vunu Jọni irno nụ mkpọma, o pioru o gbu a, kọvu nụ o nwée rikne,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 kwnornu nụ Erọdu tụru ogwnu Jọni. Ọ mahịaru nụ ọ bụ nye mee mma nụ nye zị nsọ, ọ bịkwata a nkarị. Ige ọbula ọ nụrnu ikwu-ọnu a, ọriri jihịa mkpọma, kọvu nụ o ji snarnịma nụrnu ikwu-ọnu a.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 N'ipne-aznụ, oghere whụyanu Erodiasi. Erọdu siri wiri o chenwanya ọmumu a. O sukwu ele nụ ya sno nẹechi, nụ ele risi ọgwnu nụ ele risi ẹli Galili.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Nga nnwọ rinya Erodiasi bnanyarnụ tne eri sọru Erọdu nụ ele nụ ya zị n'ọnu k'agịda, eze kanụ woknornokno wam, “Rịo m nhne ọbula masịri ị, m jeenye ị.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 O kweru a mkwna kwesi a rikne, kaa, “Nhne ọbula ị rịoru m, m jeenye i, ọ bụbedi o keme ẹli-eze m ẹbo.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Ọ whọga sịkwa nne a, “Kịni bụ nhne me jọorio?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Nnwọ rinya wam gba ẹso kwnusi eze, kanụ a, “M chọru m i nyee m risi Jọni Nye Wụ Mini n'agbụgba kịtna.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Ẹhni nwụrnu eze, kọvu kwnornu mkwna wam o kweru nụ ele ya nụ be dazị neeri wiri, ọ másịla a ọ la aznụ nụ mkwna o kweru a.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ngangam, o zihala nye gbu badnụ, nyee a iwu o bihịa risi Jọni. O zne bihịa risi Jọni n'ọro ikelu.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 O vuya risi a n'agbụgba, nyee a nnwọ rinya wam, nnwọ rinya wam nyee a nne a.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Nga ele sno apna Jọni nụrnu a, be va vuru iznu a lite.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Ele izi Jizọsi hiebnanyarnụ hne Jizọsi zị, be tnụsinu a kpakara nhne be mernu nụ kpakara nhne be znirni ele badnụ.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Kwnornu nụ agịda ele badnụ naava, naala, oghere o ri wiri zị́la, Jizọsi kanụ be, “Anụ va ichne nụ hne kọru owu, zukwaru inwe.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Be nụ nsnụnu be bna n'ọgbo zne hne kọru owu.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Agịda badnụ whnụrnu nga be neezne. Be mahịaru be, be hi nụ kpakara ẹli-ọhna gweru ọchi gbakọ nụ pịi, beru be ọsno dụ.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Nga Jizọsi whụyaru n'ọgbo, ọ whnụ igbudu ele badnụ, ọ dọnu be obirizi, kwnornu nụ be nụ lele atnụrnu nwée nye nọoznu be. Ọ panịzo neezni agịda nhne.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nga ọbochi znemirnu, ele sno apna a vakwnusi a, kaa, “Hna kọgwu owu, ọbochi zneminem.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Zihala ele ka ma be zne nụ rime ẹkwu ma nụ rime ẹli-ọhna zne zụru nhne oriri.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Kọvu Jizọsi kanụ be, “Anụ nyee be nhne be jeeri.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ọ sịkwa be, “Anụ nwernu ike brẹdi ele? Zne lekasi.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jizọsi kanụ be mee kpakara be dazịri ẹli nụ mkpụru nụ mkpụru n'olu achara bụdnu.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Be dazịri ẹli nụ mkpụru nụ mkpụru, ele otu riwhu nụ ele nri isne.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Jizọsi gweru ike brẹdi isne wam nụ aznụ lawụru wam, le anya n'oligwe, tụ mmamma, nyawama ike brẹdi isne wam, nyee ele sno apna a ma be nyee ele wam. O keme aznụ lawụru wam n'esilawụru kpakara be.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Kpakara be ri, riji rụwho.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Ele sno apna a tụtukota rụvnuruvnu brẹdi nụ aznụ ke gwnarnụ ke jihịaru nri nụ nkịta lawụru.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ele riri brẹdi wam bụ pokwu ele rukna isne.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Ngangam o mee ele sno apna a bna n'ọgbo, beru a ọsno kwọwhe aznụ osimini dụ ẹli Bẹtesaida, nga o neezila igbudu badnụ wam.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nga o zilakworu be, o zne n'olu rugwu zne kpe okpukpe.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 N'ogbednachi, ọgbo wam zị n'esilawụru okne osimini, ya nụ nsnụnu a zị n'olu ẹli.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Ọ whnụ be hne be zị nọodoli nọokwo ọgbo kwnornu nụ ruwhere neewhegidne be. Ọ vakwnusi be nụ ọnu ọsisi neezne izne n'olu mini. O pio o whe be,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 kọvu nga be whnụrnu a hne o neezne izne n'olu osimini, ọ nụ be lele rẹnwu. Be si okokoba k'agịda.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Kpa kpakara be whnụrnu a, mkpọma la be mini.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 O pnekwnusi be nụ rime ọgbo, ruwhere wam whebiri. O duru kpakara be ẹhni k'agịda.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Be ghọ́yage ẹrnu ndu-ẹhni gbasịri ike brẹdi isne wam, mkpọma be ghọ́yagele a.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Nga be wheru, be vadu n'ẹli Gẹnezareti kpọkwnusi ọgbo be.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Kpa be whụyaru n'ọgbo, ngangam agịda ele badnụ mahịaru Jizọsi.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Be gbazu kpakara ẹli wam, panịzo noovuya n'ọkpata ele nrịria penupe ọbula be nụrnu ọ zị.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Hne nụ hne ọbula ọ bnaznernu, n'ẹli matị, mọbu ẹli hna ezi, mọbu n'ẹkwu, be dnanyịta ele nrịria n'ahịa, be naarịasno a ma be kpatụ ke bụ ọnu iwo aka. Ọ gwọru kpakara ele kpatụru ọnu iwo a aka.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.