Marcos 5

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jizọsi nụ ele sno apna a vadu ngeri Osimini Galili kịyari, n'ẹli ele Gerasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Nga o hiri n'ọgbo whụya, otu nyerukna rẹnwu ọjo nwụgwu hiri nụ hne be li iznu kwnusi a.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 O wu nụ hne be li iznu, ọ zị́ma nye nwernu rikne tụ a ijigba,
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 kwnornu nụ be tụsilam a ijigba nụ nhne ikelu agịda ige, o gbajikwo ijigba, lijikwo nhne ikelu be tụgwu a. Ọ zị́ma nye nwernu rikne mee anya dno a.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ige ọbula, abalị nụ iwhnehnie ọ zị nụ hne be li iznu ma n'olu rugwu, neesi okokoba, gweru akaworugwu bụko nọodowa ẹhni a ẹhni.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Kọvu nga ọ whnụrnu Jizọsi nụ hne zị ikere, ọ gba ẹso, kpọnu a risi ẹli.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 O gweru okne nkọli si okokoba, naakaa, “Kịni bụ nhne me nụ jị nwekọgwu, Jizọsi Nnwọ ke Chiokike Kakwo Nhne Dum Olu?”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Ka bụ kwnornu nụ Jizọsi kannụ a, “Hi nụ rime a whụya, jị rẹnwu ọjo.”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jizọsi sịkwa a, “Kịni bụ rẹwhna ị?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ọ rịasnosi Jizọsi rikne ọ chị́hala be n'ẹli wam.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Kọvu agịda ezni zị pịam naata wiri nụ ngeri rugwu zị ndụndu.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Kpakara rẹnwu ọjo wam rịasno Jizọsi, kaa, “Zizne aị nụ rime ezni ma a bna nụ rime be.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Jizọsi kweru be, kpakara rẹnwu ọjo wam whụyaru zne bna nụ rime ezni wam, kpakara rụmu anọhia wam, ke dụru pokwu lawụru, gbadnarnụ nụ ngwulangwu ngeri mini, rinwụ nụ rime mini.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Ele nọoznu be gbawhuru, tnụsi a n'ẹli-ọhna ma nụ rime ẹkwu. Be va whnụ nhne mernu.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Be vakwnusi Jizọsi, whnụ nye wam agịda rẹnwu ọjo nwụgwu nụ mbọm, hne ọ dazị ẹli, woru iwo, mkpọma a zumasịri ozu, be tụ ogwnu.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Ele whnụrnu a tnụrnu nhne mernu nye wam rẹnwu ọjo nwụgwu nụ odokwnu ezni wam.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Be bete arịasno Jizọsi ọ whọga nụ ngeri ẹli be.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Nga ọ naabna nụ rime ọgbo, nye wam rẹnwu ọjo nwụgwu nụ mbọm rịasno a ma o snornu a la.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jizọsi kwéle. Kọvu ọ kanụ a “La n'ọro ị, lakwnusi ele ke i, tnụsinu be kpakara nhne Nyenwe aị mennu, nụ kpa ọ dọnnu ị obirizi.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Nwerukna wam la, panịzo nọotnu nụ rime Dekapolisi nhne Jizọsi mennu a, o duru kpakara ele badnụ ẹhni.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Nga Jizọsi lahnarnụ aznụ bna n'ọgbo dụ nụ aznụ osimini kịyari, agịda ele badnụ jihịaru nụ hne ọ zị. Ọ dazịri nụ ngeri osimini.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Otu nụ rime ele risi ọro ọgbako ele Ju, nye rẹwhna a bụ Jarịosi, varụ, nga o whnụrnu Jizọsi, ọ dna n'ẹli n'ọchi a,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 rịasno a, kaa, “Nnwọ m rinya matị zị n'ọnu ẹnwu, va soso tụkwasi a aka ị lawụru ma ị dọhia a, ọ zịri bụdnu.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Jizọsi snornu a zne. Agịda badnụ snornu a naakpagbu a.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Otu nyerinya ke naarịa ntụ ọvnarna nri nụ awha lawụru sno nụ igbudu ele badnụ wam,
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 ke whnụrnu agịda awhnụwhnu n'aka agịda ele dibịa, tuwhukwo kpakara nhne o nwernu, kọvu ọ bnána mbnarna ọbula, ọ jọru bụjo ke agịda.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Nga ọ nụrnu nhne gbasịri Jizọsi, ọ va n'aznụ a n'igbudu badnụ wam, kpatụ iwo a aka,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 kwnornu nụ ọ karụ, “Ọ bụru me kpatụ iwo a aka kpọi, o jeeme ẹhni bụru m ọma.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Ngangam ọvnarna a gbabiri, o metụ a n'ẹhni nụ be gwọlam a nrịria ọjo wam.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Ngangam Jizọsi mahịaru nụ rikne hilem n'ẹhni a whọga. Ọ tụhnasna n'igbudu badnụ wam sịkwa, “Nyele kpatụru iwo m aka?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ele sno apna a kanụ a, “Ị whnụrnu igbudu badnụ naadnagidne i, ị naakaa, ‘Nyele kpatụru m aka?’ ”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 O le anya gburugburu ma ọ jọowhnu nye ke mernu nhne ka.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Nwerinya wam, kpa ọ mahịaru nhne mernu a, ọ yahna n'ogwnu naama a ririri, dna n'ẹli n'ọchi a, kọwanu a kpakara ezi ọka zị a.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jizọsi kanụ a, “Nnwọ m rinya, ọkwnata mkpọma ị znọhialam jị, la nụ udno, nrịria ị la.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Nga Jizọsi kpụ ọka n'ọnu, ele hi n'ọro nye risi ọro ọgbako ele Ju wam va, naakaa, “Nnwọ ị rinya nwụnam. Ndaa ke ị naakpaknata Nye-zni-nhne ẹhni?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jizọsi bnóge nsnị nụ nhne be nookwu, ọ kanụ nye risi ọro ọgbako ele Ju wam, “Ị tụ́ko ogwnu, kweru kpọi.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 O kwéle nye ọbula snornu a zne, okwolem Pita, nụ Jemisi nụ Jọni nwene Jemisi.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Nga be vaduru n'ọro nye risi ọro ọgbako ele Ju wam, ọ whnụrnu mkpakpọ, nụ agịda ele naakwna ẹkwna, neesi okokoba.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Nga ọ bnaznernu, ọ sịkwa be “Ndaa nhne anụ naakpakpọnu, naakwna? Nnwọ rinya ka nwụ́na ọnwu, kọvu ọ zị n'anyarna.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Be mụ a rụmu. Nga ọ chịhalaru kpakara be, o kwuru nda watakịri wam nụ nne a nụ ele nụ ya sno bna nụ hne watakịri wam dnanyị.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ọ nwụgwuru watakịri wam n'aka, kanụ a, “Talịta kumi,” ke bụ, “Nnwọ rinya matị, m ka m jị, lizọ.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Ngangam, nnwọ rinya matị wam lizọ, neezne izne (ọ gbarụ nri nụ awha lawụru). O duru be ẹhni k'agịda.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jizọsi dọ be aka nụ nsnị ọ zị́ko nye mahịa nhne mernu. Ọ kaa masị be nyee a nhne o ri.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.