Marcos 5

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jizọsi nụ ele sno apna a vadu ngeri Osimini Galili kịyari, n'ẹli ele Gerasa.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Nga o hiri n'ọgbo whụya, otu nyerukna rẹnwu ọjo nwụgwu hiri nụ hne be li iznu kwnusi a.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 O wu nụ hne be li iznu, ọ zị́ma nye nwernu rikne tụ a ijigba,
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 kwnornu nụ be tụsilam a ijigba nụ nhne ikelu agịda ige, o gbajikwo ijigba, lijikwo nhne ikelu be tụgwu a. Ọ zị́ma nye nwernu rikne mee anya dno a.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ige ọbula, abalị nụ iwhnehnie ọ zị nụ hne be li iznu ma n'olu rugwu, neesi okokoba, gweru akaworugwu bụko nọodowa ẹhni a ẹhni.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Kọvu nga ọ whnụrnu Jizọsi nụ hne zị ikere, ọ gba ẹso, kpọnu a risi ẹli.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 O gweru okne nkọli si okokoba, naakaa, “Kịni bụ nhne me nụ jị nwekọgwu, Jizọsi Nnwọ ke Chiokike Kakwo Nhne Dum Olu?”
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Ka bụ kwnornu nụ Jizọsi kannụ a, “Hi nụ rime a whụya, jị rẹnwu ọjo.”
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Jizọsi sịkwa a, “Kịni bụ rẹwhna ị?”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ọ rịasnosi Jizọsi rikne ọ chị́hala be n'ẹli wam.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Kọvu agịda ezni zị pịam naata wiri nụ ngeri rugwu zị ndụndu.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Kpakara rẹnwu ọjo wam rịasno Jizọsi, kaa, “Zizne aị nụ rime ezni ma a bna nụ rime be.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Jizọsi kweru be, kpakara rẹnwu ọjo wam whụyaru zne bna nụ rime ezni wam, kpakara rụmu anọhia wam, ke dụru pokwu lawụru, gbadnarnụ nụ ngwulangwu ngeri mini, rinwụ nụ rime mini.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Ele nọoznu be gbawhuru, tnụsi a n'ẹli-ọhna ma nụ rime ẹkwu. Be va whnụ nhne mernu.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Be vakwnusi Jizọsi, whnụ nye wam agịda rẹnwu ọjo nwụgwu nụ mbọm, hne ọ dazị ẹli, woru iwo, mkpọma a zumasịri ozu, be tụ ogwnu.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ele whnụrnu a tnụrnu nhne mernu nye wam rẹnwu ọjo nwụgwu nụ odokwnu ezni wam.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Be bete arịasno Jizọsi ọ whọga nụ ngeri ẹli be.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Nga ọ naabna nụ rime ọgbo, nye wam rẹnwu ọjo nwụgwu nụ mbọm rịasno a ma o snornu a la.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Jizọsi kwéle. Kọvu ọ kanụ a “La n'ọro ị, lakwnusi ele ke i, tnụsinu be kpakara nhne Nyenwe aị mennu, nụ kpa ọ dọnnu ị obirizi.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Nwerukna wam la, panịzo nọotnu nụ rime Dekapolisi nhne Jizọsi mennu a, o duru kpakara ele badnụ ẹhni.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Nga Jizọsi lahnarnụ aznụ bna n'ọgbo dụ nụ aznụ osimini kịyari, agịda ele badnụ jihịaru nụ hne ọ zị. Ọ dazịri nụ ngeri osimini.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Otu nụ rime ele risi ọro ọgbako ele Ju, nye rẹwhna a bụ Jarịosi, varụ, nga o whnụrnu Jizọsi, ọ dna n'ẹli n'ọchi a,
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 rịasno a, kaa, “Nnwọ m rinya matị zị n'ọnu ẹnwu, va soso tụkwasi a aka ị lawụru ma ị dọhia a, ọ zịri bụdnu.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Jizọsi snornu a zne. Agịda badnụ snornu a naakpagbu a.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Otu nyerinya ke naarịa ntụ ọvnarna nri nụ awha lawụru sno nụ igbudu ele badnụ wam,
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 ke whnụrnu agịda awhnụwhnu n'aka agịda ele dibịa, tuwhukwo kpakara nhne o nwernu, kọvu ọ bnána mbnarna ọbula, ọ jọru bụjo ke agịda.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Nga ọ nụrnu nhne gbasịri Jizọsi, ọ va n'aznụ a n'igbudu badnụ wam, kpatụ iwo a aka,
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 kwnornu nụ ọ karụ, “Ọ bụru me kpatụ iwo a aka kpọi, o jeeme ẹhni bụru m ọma.”
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ngangam ọvnarna a gbabiri, o metụ a n'ẹhni nụ be gwọlam a nrịria ọjo wam.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ngangam Jizọsi mahịaru nụ rikne hilem n'ẹhni a whọga. Ọ tụhnasna n'igbudu badnụ wam sịkwa, “Nyele kpatụru iwo m aka?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ele sno apna a kanụ a, “Ị whnụrnu igbudu badnụ naadnagidne i, ị naakaa, ‘Nyele kpatụru m aka?’ ”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 O le anya gburugburu ma ọ jọowhnu nye ke mernu nhne ka.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Nwerinya wam, kpa ọ mahịaru nhne mernu a, ọ yahna n'ogwnu naama a ririri, dna n'ẹli n'ọchi a, kọwanu a kpakara ezi ọka zị a.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Jizọsi kanụ a, “Nnwọ m rinya, ọkwnata mkpọma ị znọhialam jị, la nụ udno, nrịria ị la.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Nga Jizọsi kpụ ọka n'ọnu, ele hi n'ọro nye risi ọro ọgbako ele Ju wam va, naakaa, “Nnwọ ị rinya nwụnam. Ndaa ke ị naakpaknata Nye-zni-nhne ẹhni?”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Jizọsi bnóge nsnị nụ nhne be nookwu, ọ kanụ nye risi ọro ọgbako ele Ju wam, “Ị tụ́ko ogwnu, kweru kpọi.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 O kwéle nye ọbula snornu a zne, okwolem Pita, nụ Jemisi nụ Jọni nwene Jemisi.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Nga be vaduru n'ọro nye risi ọro ọgbako ele Ju wam, ọ whnụrnu mkpakpọ, nụ agịda ele naakwna ẹkwna, neesi okokoba.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Nga ọ bnaznernu, ọ sịkwa be “Ndaa nhne anụ naakpakpọnu, naakwna? Nnwọ rinya ka nwụ́na ọnwu, kọvu ọ zị n'anyarna.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Be mụ a rụmu. Nga ọ chịhalaru kpakara be, o kwuru nda watakịri wam nụ nne a nụ ele nụ ya sno bna nụ hne watakịri wam dnanyị.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ọ nwụgwuru watakịri wam n'aka, kanụ a, “Talịta kumi,” ke bụ, “Nnwọ rinya matị, m ka m jị, lizọ.”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ngangam, nnwọ rinya matị wam lizọ, neezne izne (ọ gbarụ nri nụ awha lawụru). O duru be ẹhni k'agịda.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Jizọsi dọ be aka nụ nsnị ọ zị́ko nye mahịa nhne mernu. Ọ kaa masị be nyee a nhne o ri.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.