Marcos 4
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVI
1 Jizọsi panịzo neezni kwno nhne nụ ngeri osimini. Agịda ele badnụ jihịaru hne ọ zị, ke kpayarụ ọ bnazne n'ọgbo, dazịri ẹli. Kpakara igbudu badnụ wam gwuzoru nụ mkpomkpo ẹli.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 O ji elulu neezni be agịda nhne zị ọdo n'ọdo. Nụ nhne o neezni, ọ kaa,
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Anụ bnote nsnị, otu nye ẹrnu ẹkwu znernu agha mkpụru.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Ọ dụ nga ọ naagha mkpụru, agwna mkpụru dnarnụ nụ ngeri apna. Rụmu ọnunu tụturu be ta.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Agwna mkpụru dnarnụ n'ẹli rugwu hne be nwée agịda rịzna, ngangam mkpụru wam fuhịaru, kwnornu nụ be nwée agịda rịzna.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Kọvu nga ẹhnam wasịri, be chnanwụ, kwnornu nụ be nwée ẹgwnugwnu.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'esilawụru igwnu, igwnu wam sohịa, kpagbu a, ọ mị́nyage mkpụru.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'ẹli bụru ọma, fuhịa, nooso, naaba, mịhia nri mkpụru ẹto, berere nri isunu, berere otu riwhu.”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Ọ kanụ be, “Nye nwernu nsnị o ji ọ nụ nhne, ọ nụrnu.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Nga Jizọsi nụ ele sno apna a nri nụ badnụ lawụru wam zị, nụ agwna ele berere, be sịkwaru a nhne gbasịri agịda elulu.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Ọ kanụ be, “Be mernu anụ mahịa nhne tugwaru otugwa ke ẹli-eze Chiokike, kọvu ele zị n'ederezi, be naakanụ be kpakara nhne n'elulu,
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 ma
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Jizọsi sịkwa be, “Anụ ghọ́hiage elulu ka? Ndaa kpa anụ jeeji ghọhia kpakara elulu?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Nye ẹrnu ẹkwu naagha mkpụru ghasịri ikwu-ọnu Chiokike.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Mkpụru ele ke dnarnụ nụ ngeri apna nụ lele ele ke nụrnu ikwu-ọnu wam, kọvu nga be nụrnu a, ngangam Ekwensu varụ gweme ọka wam nụ mkpọma.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Mkpụru ke be ghasịri nụ hne rugwu zị nụ lele ele ke nụrnu ikwu-ọnu wam, ngangam be gweru snarnịma gweru a.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Kọvu nụ be nwée ẹgwnugwnu, be dazị ige matị, omekwo, nga mmekpẹhni mọbu awhnụwhnu varụ kwnornu nụ ikwu-ọnu wam, ngangam be dnahnala aznụ.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Mkpụru ke be ghasịri n'esilawụru igwnu nụ lele ele ke nụrnu ikwu-ọnu wam,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 kọvu mmekpẹhni ke ọwa ka, nụ aghịgho ọ whnụ ẹkwnu n'anya, nụ nkọli ke nhne berere, bnanyarnụ, kpagbu ikwu-ọnu wam. Ọ ghọ nhne mị́na mkpụru.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Mkpụru ke be ghasịri n'ẹli bụru ọma nụ lele ele ke nụrnu ikwu-ọnu wam, be narnụ a, ọ mịpiya nri mkpụru ẹto, berere nri isunu, berere otu riwhu.”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Jizọsi kanụ be, “Anụ neegweya tọnji bịta a nụ mkpururu nkịta, mọbu nụ mkpururu ọkpata? Ọ bụ́o n'olu nhne be bịta tọnji?
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Kwnornu nụ ọ zá nhne be bịgwaru abịgwa, ke be jéeme ọ whụya iwhne, be jookpume kpakara nhne be kpusnirni okpusni.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Ọ bụru nụ nye nwernu nsnị o jị ọ nụ nhne, ọ nụrnu.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Ọ kanụ be, “Anụ bnote nsnị nkarị nkarị nhne anụ nọonu. Nhne anụ jiri tụnu nye berere bụ nhne be jeeji tụnu anụ, be jeenye anụ karụkwo.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Nye nwernu nhne bụ nye be jeenye, nye nwée, be jaanahọru a, ọ bụbedi ke o nwernu.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Jizọsi kaa, “Ẹli-eze Chiokike nụ lele nga badnụ kpasịri mkpụru n'ẹli.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 O zni anyarna n'abalị tnenya n'iwhnehnie, mkpụru wam fuhịa, nooso, nye wam máa kpa o ji neeme kpam.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Ẹli nụ nsnụnu a neeme isisi nooso, naamịhia mkpụru, ke mbọm, o fuhịa, omekwo igwugwere, omekwo ịkpa karụ aka ke hi n'igwugwere.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Kọvu nga ịkpa wam karụ, ngangam, o gweru ama bete o gbu ịkpa kwnornu n'ige o gwe nhne n'ẹkwu dụlam.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Jizọsi kaa, “A jeeji kịni gbu esni ẹli-eze Chiokike? Mọbu ndaa kpa a jeeji nọotnu elulu a?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Ọ nụ lele mkpụru isisi be kwu mọsitadi, ke, nga be kpasịri a n'ẹli, ọ bụ mkpụru isisi zị matị kakwo kpakara mkpụru n'ọwa.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Kọvu nga be kpasịri a, o sohịa bụru nhne kakwo kpakara nhne be kpasịri n'ẹli, wahịa agịda nkala hna ezi, ke mernu ọnunu nọornu alịkwu nụ mkpururu idno a.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Jizọsi jiri agịda elulu nụ kpa nookwunu be ikwu-ọnu Chiokike, lele kpa be jọonuli.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Ọ kwúgene be ikwu-ọnu hne o jíle elulu. Kọvu nga ya nụ ele sno apna a kpọi dazịri, ọ kọwanu be risi kpakara elulu ka.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Ọ dụru n'ogbednachi, ọ kanụ ele sno apna a, “Ngwa ma a whe aka osimini kịyari.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Nga be whọgaru n'igbudu badnụ wam, be bnakwnusi Jizọsi n'ọgbo ke ọ zị, be nụ ya snornu. Ọgbo ele ke berere sno be.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Okne abaka-mini lizọ, mini nọowubna nụ rime ọgbo wam, ke kpahịaru mini jihịa n'ọgbo wam.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Kọvu nụ Jizọsi zị n'aznụ ọgbo neezni anyarna n'olu nhne oche-risi. Be kpatnenya a, kanụ a, “Nye-zni-nhne, ọ gbásịla ị nụ a noowhu sa?”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 O tnenya, bigbọ ruwhere, kanụ okne osimini, “Udno! Dazịri bii.” Ruwhere whebiri, ọhna dna bii.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Jizọsi kanụ be, “Kịni mernu anụ nọotu ogwnu? Ọ bụ nụ anụ nwée ọkwnata mkpọma sa?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Be tụru ogwnu k'agịda, be nẹesikwarita ẹhni be, “Nye ka bụ nyele? Ke ruwhere nụ okne osimini noobnotenu nsnị?”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.