Marcos 4
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA
1 Jizọsi panịzo neezni kwno nhne nụ ngeri osimini. Agịda ele badnụ jihịaru hne ọ zị, ke kpayarụ ọ bnazne n'ọgbo, dazịri ẹli. Kpakara igbudu badnụ wam gwuzoru nụ mkpomkpo ẹli.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 O ji elulu neezni be agịda nhne zị ọdo n'ọdo. Nụ nhne o neezni, ọ kaa,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Anụ bnote nsnị, otu nye ẹrnu ẹkwu znernu agha mkpụru.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ọ dụ nga ọ naagha mkpụru, agwna mkpụru dnarnụ nụ ngeri apna. Rụmu ọnunu tụturu be ta.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Agwna mkpụru dnarnụ n'ẹli rugwu hne be nwée agịda rịzna, ngangam mkpụru wam fuhịaru, kwnornu nụ be nwée agịda rịzna.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Kọvu nga ẹhnam wasịri, be chnanwụ, kwnornu nụ be nwée ẹgwnugwnu.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'esilawụru igwnu, igwnu wam sohịa, kpagbu a, ọ mị́nyage mkpụru.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'ẹli bụru ọma, fuhịa, nooso, naaba, mịhia nri mkpụru ẹto, berere nri isunu, berere otu riwhu.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Ọ kanụ be, “Nye nwernu nsnị o ji ọ nụ nhne, ọ nụrnu.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Nga Jizọsi nụ ele sno apna a nri nụ badnụ lawụru wam zị, nụ agwna ele berere, be sịkwaru a nhne gbasịri agịda elulu.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Ọ kanụ be, “Be mernu anụ mahịa nhne tugwaru otugwa ke ẹli-eze Chiokike, kọvu ele zị n'ederezi, be naakanụ be kpakara nhne n'elulu,
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 ma
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Jizọsi sịkwa be, “Anụ ghọ́hiage elulu ka? Ndaa kpa anụ jeeji ghọhia kpakara elulu?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Nye ẹrnu ẹkwu naagha mkpụru ghasịri ikwu-ọnu Chiokike.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Mkpụru ele ke dnarnụ nụ ngeri apna nụ lele ele ke nụrnu ikwu-ọnu wam, kọvu nga be nụrnu a, ngangam Ekwensu varụ gweme ọka wam nụ mkpọma.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Mkpụru ke be ghasịri nụ hne rugwu zị nụ lele ele ke nụrnu ikwu-ọnu wam, ngangam be gweru snarnịma gweru a.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Kọvu nụ be nwée ẹgwnugwnu, be dazị ige matị, omekwo, nga mmekpẹhni mọbu awhnụwhnu varụ kwnornu nụ ikwu-ọnu wam, ngangam be dnahnala aznụ.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Mkpụru ke be ghasịri n'esilawụru igwnu nụ lele ele ke nụrnu ikwu-ọnu wam,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 kọvu mmekpẹhni ke ọwa ka, nụ aghịgho ọ whnụ ẹkwnu n'anya, nụ nkọli ke nhne berere, bnanyarnụ, kpagbu ikwu-ọnu wam. Ọ ghọ nhne mị́na mkpụru.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Mkpụru ke be ghasịri n'ẹli bụru ọma nụ lele ele ke nụrnu ikwu-ọnu wam, be narnụ a, ọ mịpiya nri mkpụru ẹto, berere nri isunu, berere otu riwhu.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Jizọsi kanụ be, “Anụ neegweya tọnji bịta a nụ mkpururu nkịta, mọbu nụ mkpururu ọkpata? Ọ bụ́o n'olu nhne be bịta tọnji?
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Kwnornu nụ ọ zá nhne be bịgwaru abịgwa, ke be jéeme ọ whụya iwhne, be jookpume kpakara nhne be kpusnirni okpusni.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Ọ bụru nụ nye nwernu nsnị o jị ọ nụ nhne, ọ nụrnu.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ọ kanụ be, “Anụ bnote nsnị nkarị nkarị nhne anụ nọonu. Nhne anụ jiri tụnu nye berere bụ nhne be jeeji tụnu anụ, be jeenye anụ karụkwo.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Nye nwernu nhne bụ nye be jeenye, nye nwée, be jaanahọru a, ọ bụbedi ke o nwernu.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jizọsi kaa, “Ẹli-eze Chiokike nụ lele nga badnụ kpasịri mkpụru n'ẹli.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 O zni anyarna n'abalị tnenya n'iwhnehnie, mkpụru wam fuhịa, nooso, nye wam máa kpa o ji neeme kpam.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ẹli nụ nsnụnu a neeme isisi nooso, naamịhia mkpụru, ke mbọm, o fuhịa, omekwo igwugwere, omekwo ịkpa karụ aka ke hi n'igwugwere.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Kọvu nga ịkpa wam karụ, ngangam, o gweru ama bete o gbu ịkpa kwnornu n'ige o gwe nhne n'ẹkwu dụlam.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Jizọsi kaa, “A jeeji kịni gbu esni ẹli-eze Chiokike? Mọbu ndaa kpa a jeeji nọotnu elulu a?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Ọ nụ lele mkpụru isisi be kwu mọsitadi, ke, nga be kpasịri a n'ẹli, ọ bụ mkpụru isisi zị matị kakwo kpakara mkpụru n'ọwa.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Kọvu nga be kpasịri a, o sohịa bụru nhne kakwo kpakara nhne be kpasịri n'ẹli, wahịa agịda nkala hna ezi, ke mernu ọnunu nọornu alịkwu nụ mkpururu idno a.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Jizọsi jiri agịda elulu nụ kpa nookwunu be ikwu-ọnu Chiokike, lele kpa be jọonuli.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Ọ kwúgene be ikwu-ọnu hne o jíle elulu. Kọvu nga ya nụ ele sno apna a kpọi dazịri, ọ kọwanu be risi kpakara elulu ka.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ọ dụru n'ogbednachi, ọ kanụ ele sno apna a, “Ngwa ma a whe aka osimini kịyari.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Nga be whọgaru n'igbudu badnụ wam, be bnakwnusi Jizọsi n'ọgbo ke ọ zị, be nụ ya snornu. Ọgbo ele ke berere sno be.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Okne abaka-mini lizọ, mini nọowubna nụ rime ọgbo wam, ke kpahịaru mini jihịa n'ọgbo wam.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Kọvu nụ Jizọsi zị n'aznụ ọgbo neezni anyarna n'olu nhne oche-risi. Be kpatnenya a, kanụ a, “Nye-zni-nhne, ọ gbásịla ị nụ a noowhu sa?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 O tnenya, bigbọ ruwhere, kanụ okne osimini, “Udno! Dazịri bii.” Ruwhere whebiri, ọhna dna bii.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Jizọsi kanụ be, “Kịni mernu anụ nọotu ogwnu? Ọ bụ nụ anụ nwée ọkwnata mkpọma sa?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Be tụru ogwnu k'agịda, be nẹesikwarita ẹhni be, “Nye ka bụ nyele? Ke ruwhere nụ okne osimini noobnotenu nsnị?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.