Marcos 3
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs BKJ
1 Jizọsi bna kwno berere n'ọro ọgbako ele Ju, otu nwerukna aka dọnwurnu ọdonwu zị pịi.
1 E ele entrou novamente na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos seca.
2 Ele Farisi zị neese a, ma ọ jọogwo a n'Ọbochi Ozukwa Inwe, ma be bno a nhne.
2 E eles o observavam se o curaria no dia do shabat, para poder acusá-lo.
3 Ọ kanụ nyerukna wam aka a dọnwurnu ọdonwu, “Lizọ, gwuzoru nụ ruwhnu kpakara ele badnụ.”
3 E ele disse ao homem que tinha a mão seca: Fique de pé.
4 Ọ sịkwa be, “Ọ bụru ọma n'iwu o mee nhne ọma, mọbu o mee nhne bụ́o ọma n'Ọbochi Ozukwa Inwe? Ọ znọhia bụdnu mọbu o gbu ogbu?”
4 E ele disse-lhes: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida, ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Nga o lekparụ anya ngaramanga o we ẹhni, o nwe ovu ọjo kwnornu nụ mkpọma ọjo be. Ọ kanụ nyerukna wam, “Dọsnima aka ị.” Ọ dọsnima aka a, aka a bụru ọma lele kpa ọ zị nụ mbọm.
5 E olhando-os ao redor com ira, entristecido pela dureza de seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e sua mão foi completamente restaurada como a outra.
6 Ele Farisi whọga, ngangam be nụ ele dagwụnu Erọdu zne gbagidne a iznuznu, kpa be joogbu a.
6 E os fariseus, saindo dali, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, como eles poderiam destruí-lo.
7 Jizọsi nụ ele sno apna a whọgaru zne ngeri Osimini Galili. Agịda ele badnụ hi n'ẹli Galili snornu a, ma ele hi nụ Judiya,
7 Mas Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 ma ele hi n'ẹli Jerusẹlem, nụ ẹli Idumiya, ma n'ọbosi ẹhnam ke Osimini Jọdani nụ gburugburu Taya nụ Saịdoni, vakwnusiri Jizọsi nga be nụrnu kpakara nhne o mernu.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e do outro lado do Jordão, e os de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas ele fazia, vinha até ele.
9 Ọ kanụ ele sno apna a be mee kpa otu ọgbo matị jaazịri a ndụndu kwnornu agịda ele badnụ wam, ọ zị be kpagbu a.
9 E ele falou aos seus discípulos que deveria ter um barquinho o esperando, por causa da multidão, para que não o apertasse,
10 Ige wam, Jizọsi gwọru agịda ele nrịria, ke kpahịaru agịda ele nrịria ọjo zị ọdo n'ọdo nọokpu n'ẹhni a ma be kpatụ a aka.
10 Pois ele havia curado muitos, de modo que eles o pressionavam para tocá-lo, todos os que tinham pragas.
11 Nga ọbula ele rẹnwu ọjo whnụrnu a, be dna n'ẹli nụ ruwhnu a, siwama, kaa, “Jịwa bụ Nnwọ Chiokike.”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Jizọsi dọ be aka nụ nsnị be mékọ ele badnụ mahịa nye ọ bụ.
12 E ele os repreendia fortemente, para que não o dessem a conhecer.
13 Jizọsi pnezne n'olu rugwu, sukwu ele o pioru. Be znekwnusi a.
13 E subiu a um monte, e chamou a si os que ele queria; e vieram a ele.
14 Ọ họru ele rukna nri nụ ẹbo ma ya nụ be dazịri, kwu be ele izi, ma o zihala be zne kpọ okwo izi ọma,
14 E ele ordenou doze, para que estivessem com ele, e que ele pudesse enviar para pregar,
15 o nyernu be rikne ọ chịhala rẹnwu ọjo.
15 e ter poder para curar enfermidades e expulsar os demônios:
16 Ka bụ nri nụ badnụ lawụru wam ọ họruru, Saịmoni, nye Jizọsi jịri rẹwhna Pita,
16 Simão, a quem pôs o sobrenome Pedro,
17 nụ Jemisi nnwọ Zebidi, nụ Jọni nwene Jemisi, ọ jị kwno be rẹwhna Banajisi, ke bụ rụmu egbe oligwe,
17 e Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, de sobrenome Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 nụ Anduru, nụ Filipu, nụ Batolomi, nụ Matiyu, nụ Tọmosi, nụ Jemisi nnwọ Alịfayosi, nụ Tadịyosi nụ Saịmoni nye zị n'esilawụru ele noonwu bẹkwnu nụ mkpọma,
18 e André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o cananita,
19 nụ Judasị Isikarịoti, nye reru a.
19 e Judas Iscariotes, que também o traiu; e eles entraram em uma casa.
20 Jizọsi bna n'otu ọro, agịda ele badnụ jipịya kwno berere, ke kpayarụ o nwée oghere ri wiri.
20 E a multidão vinha junto outra vez, de tal modo que eles nem podiam comer pão.
21 Nga rụmu nne a nụrnu a, be whọga ma be nwụgwu a, kwnornu nụ be karụ, “Mkpọma a zúle ozu.”
21 E quando seus amigos ouviram isto, saíram para o prender; porque eles diziam: Ele está fora de si.
22 Agwna ele zni iwu ele Ju hiri nụ Jerusẹlem va, kaa, “O nwernu Bẹlizibolu, o ji rikne nye risi rẹnwu ọjo naachịhala rẹnwu ọjo.”
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Ele tem a Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa demônios.
23 Jizọsi sukwukọta be, tnụnu be elulu zị ọdo n'ọdo, “Setani ọ jaachịhalali Setani?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Ọ bụru nụ ẹli-eze kewama megidne ẹhni a, ẹli-eze wam jóogwuzoli.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Ọ bụru masị nụ ezi-nụ-ọro kewama megidne ẹhni a, ezi-nụ-ọro wam jóogwuzoli.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Ọ bụru masị nụ Setani lizọru megidne ẹhni a, kewama, o jóogwuzoli, ẹnwu a valẹm.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem um fim.
27 “Ọ zá nye jaabnali n'ọro nye dikne, naahọru a kpakara nhne a, ọ bụru nụ o béle ọsno kne dikne wam eriri. Ige wam o jeenwe rikne naahọru a nhne zị n'ọro a.
27 Nenhum homem pode entrar na casa de um homem forte e saquear os seus bens, exceto se primeiro amarrar o homem forte; e então lhe saqueará a casa.
28 “Owe! M naakanụ anụ ezi ọka, Chiokike jaagbarụnu rụmu badnụ kpakara arụru-ẹli be rụru nụ ọka ọjo be nookwu,
28 Na verdade eu vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e as blasfêmias com que tiverem blasfemado;
29 Kọvu nye ọbula ke kwuru kwugidne Enine Nsọ jéenwe ọgbarunu tim tọm. Kwnornu nụ nye wam rụlam arụru-ẹli nwée ọgbarunu ọkwnukokwnu.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca terá perdão, mas está em perigo de condenação eterna;
30 Jizọsi kwuru ka kwnornu nụ be naakaa nụ o nwernu rẹnwu ọjo.
30 porque eles diziam: Ele tem um espírito imundo.
31 Nne Jizọsi nụ rụmu nne a varụ, be gwuzoru n'ederezi, ziznenu a izi, noosukwu a.
31 Vindo, então, seus irmãos e sua mãe e, em pé do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Agịda ele badnụ wam zị a gburugburu kanụ a, “Le, nne i nụ rụmu nne i zị n'ederezi noopio i.”
32 E a multidão estava assentada ao seu redor, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Jizọsi sịkwaru be, “Nyele bụ nne m nụ rụmu nne m?”
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe, ou meus irmãos?
34 O lehnata anya ele dazị a gburugburu, kanụ be, “Anụ le nne m nụ rụmu nne m.
34 E ele olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Nye ọbula ke neeme nhne Chiokike noopio, nye wam bụ nwene m rukna nụ nwene m rinya nụ nne m.”
35 Porque aquele que fizer a vontade de Deus, este é meu irmão, e minha irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.