Marcos 3

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jizọsi bna kwno berere n'ọro ọgbako ele Ju, otu nwerukna aka dọnwurnu ọdonwu zị pịi.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Ele Farisi zị neese a, ma ọ jọogwo a n'Ọbochi Ozukwa Inwe, ma be bno a nhne.
2 E estavam observando-o securaria no sábado, para o acusarem.
3 Ọ kanụ nyerukna wam aka a dọnwurnu ọdonwu, “Lizọ, gwuzoru nụ ruwhnu kpakara ele badnụ.”
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Ọ sịkwa be, “Ọ bụru ọma n'iwu o mee nhne ọma, mọbu o mee nhne bụ́o ọma n'Ọbochi Ozukwa Inwe? Ọ znọhia bụdnu mọbu o gbu ogbu?”
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar? E eles calaram-se.
5 Nga o lekparụ anya ngaramanga o we ẹhni, o nwe ovu ọjo kwnornu nụ mkpọma ọjo be. Ọ kanụ nyerukna wam, “Dọsnima aka ị.” Ọ dọsnima aka a, aka a bụru ọma lele kpa ọ zị nụ mbọm.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a sua mão, sã como a outra.
6 Ele Farisi whọga, ngangam be nụ ele dagwụnu Erọdu zne gbagidne a iznuznu, kpa be joogbu a.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Jizọsi nụ ele sno apna a whọgaru zne ngeri Osimini Galili. Agịda ele badnụ hi n'ẹli Galili snornu a, ma ele hi nụ Judiya,
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galiléia e da Judéia,
8 ma ele hi n'ẹli Jerusẹlem, nụ ẹli Idumiya, ma n'ọbosi ẹhnam ke Osimini Jọdani nụ gburugburu Taya nụ Saịdoni, vakwnusiri Jizọsi nga be nụrnu kpakara nhne o mernu.
8 E de Jerusalém, e da Iduméia, e de além do Jordão, e de perto de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Ọ kanụ ele sno apna a be mee kpa otu ọgbo matị jaazịri a ndụndu kwnornu agịda ele badnụ wam, ọ zị be kpagbu a.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não oprimisse,
10 Ige wam, Jizọsi gwọru agịda ele nrịria, ke kpahịaru agịda ele nrịria ọjo zị ọdo n'ọdo nọokpu n'ẹhni a ma be kpatụ a aka.
10 Porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Nga ọbula ele rẹnwu ọjo whnụrnu a, be dna n'ẹli nụ ruwhnu a, siwama, kaa, “Jịwa bụ Nnwọ Chiokike.”
11 E os espíritos imundos vendo-o, prostravam-se diante dele, e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Jizọsi dọ be aka nụ nsnị be mékọ ele badnụ mahịa nye ọ bụ.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Jizọsi pnezne n'olu rugwu, sukwu ele o pioru. Be znekwnusi a.
13 E subiu ao monte, e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Ọ họru ele rukna nri nụ ẹbo ma ya nụ be dazịri, kwu be ele izi, ma o zihala be zne kpọ okwo izi ọma,
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar,
15 o nyernu be rikne ọ chịhala rẹnwu ọjo.
15 E para que tivessem o poderde curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Ka bụ nri nụ badnụ lawụru wam ọ họruru, Saịmoni, nye Jizọsi jịri rẹwhna Pita,
16 A Simão, a quem pôs o nome de Pedro,
17 nụ Jemisi nnwọ Zebidi, nụ Jọni nwene Jemisi, ọ jị kwno be rẹwhna Banajisi, ke bụ rụmu egbe oligwe,
17 E a Tiago, filho de Zebedeu, e a João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 nụ Anduru, nụ Filipu, nụ Batolomi, nụ Matiyu, nụ Tọmosi, nụ Jemisi nnwọ Alịfayosi, nụ Tadịyosi nụ Saịmoni nye zị n'esilawụru ele noonwu bẹkwnu nụ mkpọma,
18 E a André, e a Filipe, e a Bartolomeu, e a Mateus, e a Tomé, e a Tiago, filho de Alfeu, e a Tadeu, e a Simão, o Cananita,
19 nụ Judasị Isikarịoti, nye reru a.
19 E a Judas Iscariotes, o que o entregou.
20 Jizọsi bna n'otu ọro, agịda ele badnụ jipịya kwno berere, ke kpayarụ o nwée oghere ri wiri.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Nga rụmu nne a nụrnu a, be whọga ma be nwụgwu a, kwnornu nụ be karụ, “Mkpọma a zúle ozu.”
21 E, quando os seus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Agwna ele zni iwu ele Ju hiri nụ Jerusẹlem va, kaa, “O nwernu Bẹlizibolu, o ji rikne nye risi rẹnwu ọjo naachịhala rẹnwu ọjo.”
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Jizọsi sukwukọta be, tnụnu be elulu zị ọdo n'ọdo, “Setani ọ jaachịhalali Setani?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Ọ bụru nụ ẹli-eze kewama megidne ẹhni a, ẹli-eze wam jóogwuzoli.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ọ bụru masị nụ ezi-nụ-ọro kewama megidne ẹhni a, ezi-nụ-ọro wam jóogwuzoli.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Ọ bụru masị nụ Setani lizọru megidne ẹhni a, kewama, o jóogwuzoli, ẹnwu a valẹm.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes tem fim.
27 “Ọ zá nye jaabnali n'ọro nye dikne, naahọru a kpakara nhne a, ọ bụru nụ o béle ọsno kne dikne wam eriri. Ige wam o jeenwe rikne naahọru a nhne zị n'ọro a.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não maniatar o valente; e então roubará a sua casa.
28 “Owe! M naakanụ anụ ezi ọka, Chiokike jaagbarụnu rụmu badnụ kpakara arụru-ẹli be rụru nụ ọka ọjo be nookwu,
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda a sorte de blasfêmias, com que blasfemarem;
29 Kọvu nye ọbula ke kwuru kwugidne Enine Nsọ jéenwe ọgbarunu tim tọm. Kwnornu nụ nye wam rụlam arụru-ẹli nwée ọgbarunu ọkwnukokwnu.”
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo
30 Jizọsi kwuru ka kwnornu nụ be naakaa nụ o nwernu rẹnwu ọjo.
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo).
31 Nne Jizọsi nụ rụmu nne a varụ, be gwuzoru n'ederezi, ziznenu a izi, noosukwu a.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando fora, mandaram-no chamar.
32 Agịda ele badnụ wam zị a gburugburu kanụ a, “Le, nne i nụ rụmu nne i zị n'ederezi noopio i.”
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram, e estão lá fora.
33 Jizọsi sịkwaru be, “Nyele bụ nne m nụ rụmu nne m?”
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 O lehnata anya ele dazị a gburugburu, kanụ be, “Anụ le nne m nụ rụmu nne m.
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Nye ọbula ke neeme nhne Chiokike noopio, nye wam bụ nwene m rukna nụ nwene m rinya nụ nne m.”
35 Porquanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.