Marcos 14

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ọ gwnarnụ ọbochi lawụru ọ dụ Iriri Ọgawhe nụ Iriri Brẹdi Whụ́ge Ọwhu. Ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju noopio apna be jọonwugwu Jizọsi n'aghịgho, ma be gbu a.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Be karụ, “Kọvu ọ jọ́obu n'Iriri ka, ọ zị a kpasu ọhna.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Nga Jizọsi zị nụ Bẹtani n'ọro Saịmoni nye rịaru nchnịchna, ọ dazị neeri wiri. Otu nyerinya bnanyarnụ, nye vu mọno otute zị n'ite alabasita gburu ọnu be ji ẹknarna nadi zị snam mee. Ọ lịwama ite wam, wụsi mọno otute wam nụ risi Jizọsi.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Agwna ele zị pịi weru ẹhni k'agịda naakaa, “Kịni kpayarụ be wuwhuru mọno otute ka etekne?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Be znernu ere ya riwhu mkpụru ịwai ẹto nyee ele mboni.” Be naatamụnu nwerinya wam.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Jizọsi kanụ be, “Anụ gharụ a! Ndaa nhne anụ kwno neemekpa a ẹhni? Ọ rnụrnu ẹrnu ọma n'ẹhni m.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Ele mboni nụ anụ zị ige ọbula, ige ọbula anụ pioru, anụ nwernu rikne menu be nhne ọma, kọvu nụ anụ jéenwehịa m ige ọbula.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 O mernu nhne o nwernu rikne o mee. Ọ beru ọsno te ẹhni m mọno, bịkwata m n'olili m.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Me kanụ anụ ezi ọka, hne nụ hne ọbula be kpọru okwo izi ọma ka nụ kpakara ọwa, be jookwuhịa nhne nwerinya ka mernu, ma ọ bụru nhne be jeeji neechenwanya a.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Judasị Isikarịoti, otu nụ rime nri nụ badnụ lawụru ele sno apna a, znekwnusiri ele risi arịohna, ma o gweru Jizọsi nyee n'aka be.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Nga be nụrnu a, be nwụdnarnu, be kwe o nyee a ịwai. O bete o pio oghere o jeegweru Jizọsi nyee be.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 N'ọbochi mbọm ke Iriri Brẹdi Whụ́ge Ọwhu, nga be naakwa arịohna atnụrnu Ọgawhe, ele sno apna a sịkwa Jizọsi, “Ndaa hne ị pioru ma a mekwatanụ ị ma i ri Iriri Ọgawhe?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 O zihala badnụ lawụru nụ rime ele sno apna a, ọ kanụ be, “Anụ zne nụ rime Jerusẹlem, otu nyerukna vugwu idudu mini jaavakwnusi anụ, anụ sno a.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Anụ snornu a zne n'ọro ọbula ọ bnaznernu, anụ kanụ nyenwe ọro wam, ‘Nye-zni-nhne karụ, Ndaa hne ọro ele izne m zị, hne me nụ ele sno apna m jeeri Iriri Ọgawhe?’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 O jeegesi anụ otu ọnu-ọro zị rude n'ọro olu be mekwatarụ, bịkwata masị. Anụ mekwatanụ aị pịi.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ele sno apna a whọga, bna nụ Jerusẹlem whnụkpa kpakara nhne lele kpa Jizọsi karụ. Be mekwata Iriri Ọgawhe.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 N'ogbednachi, Jizọsi nụ nri nụ badnụ lawụru ele sno apna a snornu va.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Nga be dazịri ẹli neeri wiri, Jizọsi kaa, “N'ezi me kanụ anụ, otu badnụ n'esilawụru anụ, bụ nye me nụ a neerikọ wiri, jeere m.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ọ panịzo noogbu be igbugbu n'ovu, be nẹesikwa a n'otu n'otu, “Ọ bụ mawa sa?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Ọ kanụ be, “Ọ bụ otu nyenum nụ rime anụ nri nụ badnụ lawụru, nye me nụ a noosnukọta wiri n'otu agbụgba wiri.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Nnwọ ke Badnụ jaala lele kpa be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ gbasịri a, kọvu nụ awhnụwhnu jaazịnu nyerukna wam be jeehi n'aka a re Nnwọ ke Badnụ. Ọ bụru ọma ọ bụru be mụ́na nyerukna wam.”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Nga be zị neeri wiri, Jizọsi gweru brẹdi, tụnu Chiokike mmamma, nyawama a, nyee ele sno apna a, kaa, “Anụ gweru, ka bụ anọ-ẹhni m.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 O gweru okiko, tụ mmamma o nyee be, kpakara nwọrnu nụ rime a.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Ọ kanụ be, “Ka bụ ọvnarna m ke ọgba-njọ-ẹhni be nọowusi kwnornu agịda badnụ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 N'ezi me kanụ anụ, m jọ́onwoma m manya hi n'isisi vaịni whụya rịa rịa tem dụ n'ọbochi me jọonwo a ke ikne n'ẹli-eze Nda m.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Nga be gwnụkparu eri, be whọga zne nụ Rugwu Olivu.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Jizọsi kanụ be, “Kpakara anụ jaagbakwo ẹso, kwnornu nụ be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa,
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Kọvu nga me hiri n'ẹnwu lizọ, m jeebe anụ ọsno zne Galili.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Pita kanụ a, “Ọ bụrubedi nụ kpakara badnụ gbakwo ẹso, kọvu m jáagba ẹso.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Jizọsi kanụ a, “N'ezi me naakanụ ị, n'abalị ka, nga okne ọchichi náakwnana ẹkwna mgba lawụru, ị jọogonahoru m mgba ẹto.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Kọvu o kwusiri rikne k'agịda kaa, “Ọ bụru nụ ọ zị mkpa nụ m joosno i nwụ, m jọ́ogonahoru ị rịa rịa.” Kpakara be kakwnornu kpam.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Be vadu nụ hne be kwu Gẹsemani, Jizọsi kanụ ele sno apna a, “Anụ dazịri hna, me kpe okpukpe.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 O kwuru Pita nụ Jemisi nụ Jọni, ọ panịzo o gbu a igbugbu nụ o wute a nụ mkpọma.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Ọ kanụ be, “O noogbu m mkpọma m igbugbu k'agịda dụ ẹnwu, anụ dazịgidne hna, se nse.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 O znetu nụ ruwhnu, dna kpu ruwhnu n'ẹli kpe okpukpe, ma ige awhnụwhnu ka gawheru a, ọ bụru nụ o jeekwe omume.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ọ kaa, “Papa, Nda m, i meli nhne dum, gwemenu m okiko awhnụwhnu ka, kọvu ọ bụ́o nhne me pioru, kọvu nhne i pioru.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Ọ va whnụ hne be neezni anyarna, ọ kanụ Pita, “Saịmoni, i neezni anyarna? I nwée rikne se nse otu ọtnu-ige?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Anụ se nse, kpe okpukpe, ọ zị anụ dnabna nụ rime ọrnurna. Enine ke badnụ zị bẹkwnu, kọvu nụ anọ-ẹhni zị́la rikne.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 O zne kwno berere kpe okpukpe, nookwu otu ọka wam.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ọ yahna berere whnụ ele sno apna a hne be neezni anyarna kwnornu nụ anya be zị rịnya, be máa nhne be jaasa a.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ọ va ke mgba ẹto, ọ kanụ be, “Anụ zị kọriri neezni anyarna, noozukwa inwe? Ọ kwna kpam, ọ dụlam, be neegweru Nnwọ ke Badnụ resi n'aka ele mmehie.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Anụ lizọ, ma a zne. Le nye neegweru m nyee zị ndụndu.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Ngangam Jizọsi kpụgwu ọka wam n'ọnu, Judasị, otu nụ rime nri nụ badnụ lawụru wam ele sno apna a varụ, ya nụ agịda badnụ ele ji ama-ọgwnu nụ okpiri hite nụ hne ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju nụ ele okno badnụ zị va.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Nye reru a nyenem be nhne elekema, kaa, “Nye ọbula ke me joosnutu ọnu nye wam bụ ya, anụ nwụgwu a, duru a zne.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Ngangam Judasị varụ, o znekwnusi Jizọsi, sukwu a, “Nye-zni-nhne.” O snutu a ọnu.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Be tụkwasi Jizọsi aka, nwụgwusi a rikne.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Otu n'ele gwuzogwu ndụndu mnịohiaru ama-ọgwnu a, gbu nye izi nye risi arịohna, bihala a nsnị.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Jizọsi kanụ be, “Anụ kpagwụ ama-ọgwnu nụ okpiri whụya ọ nwụgwu m lele m bụ m nye neemegidne iwu ẹli?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Kpakara ọbochi me nụ anụ zị n'Ọro Nsọ Chiokike hne me neezni anụ nhne, anụ nwụ́ge m, kọvu kpakara nhne ka mernu ma nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ mezu.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Kpakara ele sno apna Jizọsi ghasarụ a gbawhu.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Otu wikoro snogwu Jizọsi, nye ji iwo abọchna kpusni ẹhni a. Be nwụgwu a,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 ọ sịgbasi iwo abọchna a, gbarụ ẹto gbawhu.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Be duru Jizọsi znekwnusi nye risi arịohna, kpakara ele risi arịohna nụ ele okno badnụ nụ ele zni iwu ele Ju gbakọru.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pita snornu a nụ hne zị ikere, bna nụ rime ederezi nye risi arịohna, ọ dazịri n'esilawụru ele nse, naanya bẹkwnu.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Ele risi arịohna nụ kpakara ele eze-ikpe pioru nhne be ji gbagidne Jizọsi akebne ma be gbu a, be píohịala.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Agịda ele badnụ gbarụ akebne aghalaghala gbagidne a, kọvu nụ akebne be bụ́o otu.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Agwna be lizọ, gba akebne aghalaghala gbagidne a, naakaa,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “A nụrnu hne ọ karụ, ‘M jaakwnadna Ọro Nsọ Chiokike ka be jiri aka wu, n'ọbochi ẹto m joowu Ọro Nsọ berere ke be jíle aka wu.’ ”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Kọvu nụ akebne be dnákọtala.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Nye risi arịohna lizọru n'esilawụru be sịkwa Jizọsi, kaa, “Ọ zá nhne ị naasa? Kịni bụ akebne ka ele badnụ ka naagbagidne i?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Kọvu Jizọsi kpusnirnu ọnu, ọ zá nhne ọ sarụ. Nye risi arịohna sịkwa kwno a, “Ọ bụ jịwa bụ Karaịsi, Nnwọ Chiokike be gọziri ọgozi?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Jizọsi kaa, “Ọ bụ mawa, anụ jọowhnu masị Nnwọ ke Badnụ hne ọ dazị n'akarikwnunga Chiokike ke bụ Dikne, naava masị n'erumeru oligwe.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Nye risi arịohna dọwama iwo a, kaa, “Ndaa nhne a kwno noopio ele akebne berere?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Anụ nụrnu okwulu wam o kwuru kwugidne Chiokike, kịni bụ echiche anụ?”
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Agwna be panịzo ọ gbụsi a ọnu-mini, nụ o knesni a ruwhnu, nọogbo a aka, naakanụ a, “Whnụnu aị ọwhnurninya.” Ele nse dọnawhuru be Jizọsi, nọogbo aka.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Nga Pita zị nụ ederezi, otu nnwọ oknornokno ele neeznenu nye risi arịohna izi varụ.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Nga ọ whnụrnu Pita naanya bẹkwnu, o le a anya, kaa, “Jị n'iwhuru i nụ Jizọsi nye Nazarẹti zị.”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Kọvu ọ gọru kaa, “M máam, m ghọ́hiala m nhne ị naakaa.” Ọ whọga zne n'ọnu-mgbo, okne ọchichi kwna ẹkwna.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Woknornokno wam whnụ a, ọ naakanụ kwno ele gwuzo ndụndu, “Nwerukna ka bụ otu nụ rime be.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Pita gọ kwno berere.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Ọ panịzo nọogo ngụgo, nọodu risi, naakaa, “M máam nyerukna ka anụ nookwu ọka a.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ngangam, okne ọchichi kwnarnụ ẹkwna ke mgba lawụru. Pita chenwanya ikwu-ọnu wam Jizọsi kwunnu a, “Nga okne ọchichi yáakwnana ẹkwna mgba lawụru, ị jọogonahoru m mgba ẹto.” Nga o chenwanyarnụ a, ọ kwna ẹkwna.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.