Marcos 12
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs VC
1 Jizọsi panịzo nookwunu be ọka n'elulu, “Otu nyerukna kparụ vaịni, ọ gba a mgbụgba gburugburu. O gwu igbodo hne be zọsna mkpụru isisi. O wuru ọro olu ele nse, o gweru ẹkwu wam yisi n'aka ele jeelekọta a, whọga zne n'ẹli berere.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Nga ige ọ ghọ mkpụru dụru, o ziznenu ele ẹrnu ẹkwu wam otu ọhi, ma ọ nahịa be agwna mkpụru hi n'ẹkwu wam.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Be nwụgwu a, pnịa nhne, zihala a n'aka etekne.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 O zizne kwno ọhi berere, be lịwa nye kị risi, mee kwno a nhne iwhnerne.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 O zizne kwno nye berere, be gbu nye kị, nụ agịda ele berere, be pnịa agwna nhne, gbu agwna be.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 “Nyerukna wam nwernu otu badnụ ke gwnarnụ, bụ nnwọ ọ whnụrnu n'anya, o zizne a n'ipne-aznụ, kaa, ‘Be jọosobisinu nnwọ m.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 “Kọvu nụ ele ẹrnu ẹkwu wam kwuritaru n'esilawụru be, ‘Ka bụ nye jeeri mkpe nye nwe ẹkwu ka, anụ va ma a gbu a, nhne mkpe a jọobu ke aị.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Be nwụgwu a gbu a, tuwhume a n'aznụ ẹkwu wam.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 “Kịni bụ nhne nye nwe ẹkwu wam jeeme? Ọ jaava, gbumekwo ele ẹkwu wam, gweru ẹkwu wam nyewhete n'aka ele berere.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Anụ gwnụ́na nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ,
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Ka bụ ẹrnu Nyenwe aị,
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Be pio kpa be jọonwugwu a, kwnornu nụ be mahịaru nụ be bụ ele o kwno tnụ elulu ka. Kọvu nụ be tụru ogwnu agịda ele badnụ wam, be gharụ a lahna.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Be ziznenu a agwna ele Farisi nụ ele dagwụnu Erọdu ma be nwụgwu a n'ikwu-ọnu a.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Be vaa, kanụ a, “Nye-zni-nhne, a magwụ nụ i kwu ezi ọka, ị sọ́ badnụ anya, kwnornu nụ ị lé badnụ anya nụ ruwhnu, kọvu i neezni apna Chiokike n'ezi ọka, ọ bụru ọma n'iwu a tụ ntụ nyee Siza, sọbu nụ ọ bụ́o ọma? A tụ sọbu a tụ́?”
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Jizọsi mahịaru ruwhnu lawụru be. Ọ kanụ be, “Anụ kwno kịni naakpa m iru? Gweyanụ m otu mkpụru ịwai me ledu a anya.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Be gweyanụ a, ọ sịkwa be, “Nyele nwe ruwhnu nụ rẹwhna ka?”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Jizọsi kanụ be, “Anụ nyee Siza nhne ke Siza, nyee masị Chiokike nhne ke Chiokike.”
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Ele Sadusi, ka bụ ele karụ nụ olizọ n'ẹnwu zá, vakwnusi Jizọsi, sịkwa a,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Nye-zni-nhne, Mozizi gbarụ n'ọkwukwo nyee aị, kaa, ‘Ọ bụru nụ nwene rukna nyerukna nwụ, ghasa nnwerne a, kọvu nụ o nwée rụmu, nwene a rukna jọoluru nnwerne a mụhianu nwene a rukna rụmu.’
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Rụmu nne ẹsau zị, ke mbọm lụru nnwerne nwụma, nwée nnwọ,
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 ke ẹbo kwuru a, ọ nwụ masị, o nwée nnwọ, ke ẹto masị otu aka wam.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Ele rukna ẹsau wam nwée nnwọ, n'ipne-aznụ kpakara be nụ nwerinya wam nwụkparu.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 N'olizọ n'ẹnwu, nyerinya wam ọ jọobu nnwerne nyele n'esilawụru be, kwnornu nụ be ẹsau lụru a nụ nnwerne?”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Jizọsi sarụ be, “Anụ gahieru apna, anụ máa nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ, mọbu rikne ke Chiokike.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Kwnornu nụ nga be jeehi n'ẹnwu lizọ, be lụ́ nnwerne, be gbọ́ nzi, kọvu nụ be nụ lele ele enine izi n'oligwe.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Nụ nhne gbasịri olizọ n'ẹnwu ke ele nwụrnu ọnwu, anụ gwnụ́na n'ọkwukwo Mozizi nụ hne be gbarụ nhne gbasịri isisi matị wam neerne bẹkwnu, kpa Chiokike jiri kanụ a, ‘Mawa bụ Chiokike ke Ebereham, nụ Chiokike ke Aziki, nụ Chiokike ke Jekọpu’?
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Ọ bụ́o Chiokike ke ele nwụrnu ọnwu, kọvu Chiokike ke ele zị bụdnu. Anụ naagahie apna k'agịda.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Otu nụ rime ele zni iwu ele Ju varụ, nụ hne be nẹesikwarita ẹhni be ajịji, ọ mahịaru nụ Jizọsi sakwarụ be nkarị, o sịkwa a, kaa, “Ndaa ke bụ ke mbọm nụ kpakara nhne be nyernu n'iwu?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jizọsi sarụ a, kaa, “Ke mbọm bụ ka, ‘Anụ bnote nsnị Izirẹli, Nyenwe aị Chiokike aị, Nyenwe aị bụ otu.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 I jọowhnu Nyenwe aị bụ Chiokike i n'anya, hite nụ kpakara mkpọma i, hite nụ kpakara enine i, hite nụ kpakara ọriri ị, hite nụ kpakara iknernema ị.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Ke ẹbo bụ ka, ‘I jọowhnu nye agbatibi i n'anya lele ẹhni ị.’ Ọ zá nhne berere be nyernu n'iwu ke kakwo ka.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Nye zni iwu ele Ju wam kaa, “Owe! Nye-zni-nhne, ị kalam n'ezi nụ ọ bụ otu Chiokike, nụ ọ zá nye berere, okwolem ya,
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 nụ ọ whnụ a n'anya hite nụ kpakara mkpọma i, hite nụ kpakara ọghohia ị, hite nụ kpakara iknernema ị, nụ ọ whnụ nye agbatibi i n'anya lele ẹhni ị, kakwo kpakara arịohna ọkporne bẹkwnu nụ arịohna berere.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nga Jizọsi whnụrnu nụ ọ sakwayarụ a lele nye nwernu akọniche k'ezi, ọ kanụ a, “Ị zị́la ikere nụ hne ẹli-eze Chiokike zị.”
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Nga Jizọsi neezni nhne n'Ọro Nsọ Chiokike, ọ sịkwaru, “Ndaa kpa ele zni iwu ele Ju jiri naakaa nụ Karaịsi bụ Nnwọ Devidi?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Enine Nsọ hiri n'ọnu Devidi kwu ọka, kaa,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Devidi n'iwhuru a noosukwu a Nyenwe a, ndaa kpa o jeeji bụru nnwọ Devidi?”
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Kpa Jizọsi neezni nhne, ọ kaa, “Anụ zeru ele zni iwu ele Ju, ele ọ naamasị be o wo iwo awura ogologo naagagharị, ọ naamasị be ele badnụ neebekwu be ikwu n'ahịa,
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 nụ ọ dazị nụ risi ngadna n'ọro ọgbako ele Ju, ma nụ ngadna kakwo mma n'ọgbako iriri anụ.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Be bụ ele neeridna ọro ele rinya nzi be nwụrnu, neekpe ogologo okpukpe ma ele badnụ whnụ be. Be jaata awhnụwhnu ke kakwo.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Jizọsi dazịri n'Ọro Nsọ Chiokike kete ruwhnu nụ hne be bịtaru nhne ntụ, ọ whnụrnu agịda ele badnụ hne be nọotusi ịwai nụ nhne be nọotubna ịwai. Agịda ele kwu nọotusi k'agịda.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Otu nyerinya, bụ wọmboni ke nzi a nwụrnu varụ, tụbna mkpụru ịwai matị lawụru, ke whụyaru ịwai matị.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 O sukwu ele sno apna a, kanụ be, “Me kanụ anụ ezi ọka, nwerinya ka bụ wọmboni ke nzi a nwụrnu, tụsiri ịwai kakwo ke kpakara ele berere tụbnarnu hne be bị ịwai.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Kpakara be masịri aka n'agịda ẹkwnu be nwernu gwebọru tụsi, kọvu nụ ya, wọmboni wam, tụsikworu kpakara nhne o nwernu o jiri wuru.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.