Marcos 12

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jizọsi panịzo nookwunu be ọka n'elulu, “Otu nyerukna kparụ vaịni, ọ gba a mgbụgba gburugburu. O gwu igbodo hne be zọsna mkpụru isisi. O wuru ọro olu ele nse, o gweru ẹkwu wam yisi n'aka ele jeelekọta a, whọga zne n'ẹli berere.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Nga ige ọ ghọ mkpụru dụru, o ziznenu ele ẹrnu ẹkwu wam otu ọhi, ma ọ nahịa be agwna mkpụru hi n'ẹkwu wam.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Be nwụgwu a, pnịa nhne, zihala a n'aka etekne.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 O zizne kwno ọhi berere, be lịwa nye kị risi, mee kwno a nhne iwhnerne.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 O zizne kwno nye berere, be gbu nye kị, nụ agịda ele berere, be pnịa agwna nhne, gbu agwna be.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 “Nyerukna wam nwernu otu badnụ ke gwnarnụ, bụ nnwọ ọ whnụrnu n'anya, o zizne a n'ipne-aznụ, kaa, ‘Be jọosobisinu nnwọ m.’
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 “Kọvu nụ ele ẹrnu ẹkwu wam kwuritaru n'esilawụru be, ‘Ka bụ nye jeeri mkpe nye nwe ẹkwu ka, anụ va ma a gbu a, nhne mkpe a jọobu ke aị.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Be nwụgwu a gbu a, tuwhume a n'aznụ ẹkwu wam.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 “Kịni bụ nhne nye nwe ẹkwu wam jeeme? Ọ jaava, gbumekwo ele ẹkwu wam, gweru ẹkwu wam nyewhete n'aka ele berere.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Anụ gwnụ́na nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ,
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Ka bụ ẹrnu Nyenwe aị,
11 isso é obra do ­Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Be pio kpa be jọonwugwu a, kwnornu nụ be mahịaru nụ be bụ ele o kwno tnụ elulu ka. Kọvu nụ be tụru ogwnu agịda ele badnụ wam, be gharụ a lahna.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Be ziznenu a agwna ele Farisi nụ ele dagwụnu Erọdu ma be nwụgwu a n'ikwu-ọnu a.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Be vaa, kanụ a, “Nye-zni-nhne, a magwụ nụ i kwu ezi ọka, ị sọ́ badnụ anya, kwnornu nụ ị lé badnụ anya nụ ruwhnu, kọvu i neezni apna Chiokike n'ezi ọka, ọ bụru ọma n'iwu a tụ ntụ nyee Siza, sọbu nụ ọ bụ́o ọma? A tụ sọbu a tụ́?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Jizọsi mahịaru ruwhnu lawụru be. Ọ kanụ be, “Anụ kwno kịni naakpa m iru? Gweyanụ m otu mkpụru ịwai me ledu a anya.”
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Be gweyanụ a, ọ sịkwa be, “Nyele nwe ruwhnu nụ rẹwhna ka?”
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Jizọsi kanụ be, “Anụ nyee Siza nhne ke Siza, nyee masị Chiokike nhne ke Chiokike.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Ele Sadusi, ka bụ ele karụ nụ olizọ n'ẹnwu zá, vakwnusi Jizọsi, sịkwa a,
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Nye-zni-nhne, Mozizi gbarụ n'ọkwukwo nyee aị, kaa, ‘Ọ bụru nụ nwene rukna nyerukna nwụ, ghasa nnwerne a, kọvu nụ o nwée rụmu, nwene a rukna jọoluru nnwerne a mụhianu nwene a rukna rụmu.’
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Rụmu nne ẹsau zị, ke mbọm lụru nnwerne nwụma, nwée nnwọ,
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 ke ẹbo kwuru a, ọ nwụ masị, o nwée nnwọ, ke ẹto masị otu aka wam.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Ele rukna ẹsau wam nwée nnwọ, n'ipne-aznụ kpakara be nụ nwerinya wam nwụkparu.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 N'olizọ n'ẹnwu, nyerinya wam ọ jọobu nnwerne nyele n'esilawụru be, kwnornu nụ be ẹsau lụru a nụ nnwerne?”
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Jizọsi sarụ be, “Anụ gahieru apna, anụ máa nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ, mọbu rikne ke Chiokike.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Kwnornu nụ nga be jeehi n'ẹnwu lizọ, be lụ́ nnwerne, be gbọ́ nzi, kọvu nụ be nụ lele ele enine izi n'oligwe.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Nụ nhne gbasịri olizọ n'ẹnwu ke ele nwụrnu ọnwu, anụ gwnụ́na n'ọkwukwo Mozizi nụ hne be gbarụ nhne gbasịri isisi matị wam neerne bẹkwnu, kpa Chiokike jiri kanụ a, ‘Mawa bụ Chiokike ke Ebereham, nụ Chiokike ke Aziki, nụ Chiokike ke Jekọpu’?
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Ọ bụ́o Chiokike ke ele nwụrnu ọnwu, kọvu Chiokike ke ele zị bụdnu. Anụ naagahie apna k'agịda.”
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Otu nụ rime ele zni iwu ele Ju varụ, nụ hne be nẹesikwarita ẹhni be ajịji, ọ mahịaru nụ Jizọsi sakwarụ be nkarị, o sịkwa a, kaa, “Ndaa ke bụ ke mbọm nụ kpakara nhne be nyernu n'iwu?”
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jizọsi sarụ a, kaa, “Ke mbọm bụ ka, ‘Anụ bnote nsnị Izirẹli, Nyenwe aị Chiokike aị, Nyenwe aị bụ otu.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o ­Senhor nosso Deus é o único ­Senhor;
30 I jọowhnu Nyenwe aị bụ Chiokike i n'anya, hite nụ kpakara mkpọma i, hite nụ kpakara enine i, hite nụ kpakara ọriri ị, hite nụ kpakara iknernema ị.’
30 e tu amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Ke ẹbo bụ ka, ‘I jọowhnu nye agbatibi i n'anya lele ẹhni ị.’ Ọ zá nhne berere be nyernu n'iwu ke kakwo ka.”
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Nye zni iwu ele Ju wam kaa, “Owe! Nye-zni-nhne, ị kalam n'ezi nụ ọ bụ otu Chiokike, nụ ọ zá nye berere, okwolem ya,
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 nụ ọ whnụ a n'anya hite nụ kpakara mkpọma i, hite nụ kpakara ọghohia ị, hite nụ kpakara iknernema ị, nụ ọ whnụ nye agbatibi i n'anya lele ẹhni ị, kakwo kpakara arịohna ọkporne bẹkwnu nụ arịohna berere.”
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Nga Jizọsi whnụrnu nụ ọ sakwayarụ a lele nye nwernu akọniche k'ezi, ọ kanụ a, “Ị zị́la ikere nụ hne ẹli-eze Chiokike zị.”
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Nga Jizọsi neezni nhne n'Ọro Nsọ Chiokike, ọ sịkwaru, “Ndaa kpa ele zni iwu ele Ju jiri naakaa nụ Karaịsi bụ Nnwọ Devidi?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Enine Nsọ hiri n'ọnu Devidi kwu ọka, kaa,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 Devidi n'iwhuru a noosukwu a Nyenwe a, ndaa kpa o jeeji bụru nnwọ Devidi?”
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Kpa Jizọsi neezni nhne, ọ kaa, “Anụ zeru ele zni iwu ele Ju, ele ọ naamasị be o wo iwo awura ogologo naagagharị, ọ naamasị be ele badnụ neebekwu be ikwu n'ahịa,
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 nụ ọ dazị nụ risi ngadna n'ọro ọgbako ele Ju, ma nụ ngadna kakwo mma n'ọgbako iriri anụ.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Be bụ ele neeridna ọro ele rinya nzi be nwụrnu, neekpe ogologo okpukpe ma ele badnụ whnụ be. Be jaata awhnụwhnu ke kakwo.”
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Jizọsi dazịri n'Ọro Nsọ Chiokike kete ruwhnu nụ hne be bịtaru nhne ntụ, ọ whnụrnu agịda ele badnụ hne be nọotusi ịwai nụ nhne be nọotubna ịwai. Agịda ele kwu nọotusi k'agịda.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Otu nyerinya, bụ wọmboni ke nzi a nwụrnu varụ, tụbna mkpụru ịwai matị lawụru, ke whụyaru ịwai matị.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 O sukwu ele sno apna a, kanụ be, “Me kanụ anụ ezi ọka, nwerinya ka bụ wọmboni ke nzi a nwụrnu, tụsiri ịwai kakwo ke kpakara ele berere tụbnarnu hne be bị ịwai.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Kpakara be masịri aka n'agịda ẹkwnu be nwernu gwebọru tụsi, kọvu nụ ya, wọmboni wam, tụsikworu kpakara nhne o nwernu o jiri wuru.”
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.