Lucas 8

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nga ka mekworu, Jizọsi znernu hite n'otu ẹli matị dụ n'ẹli agịda berere nọokpo okwo izi ọma ẹli-eze Chiokike. Nri nụ badnụ lawụru wam ele izi a sno a,
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 ma agwna ele rinya be gwọru rẹnwu ọjo nụ nrịria zị ọdo n'ọdo, Meri, nye be kwu Magịdalini, nye Jizọsi chịhalaru rẹnwu ọjo ẹsau nụ rime a,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Joana nnwerne Kuza, nye neelegidne ọro Erọdu, ele rinya berere sno a bụ Suzana nụ agịda ele berere. Ele rinya ka neeyinu be aka nụ mkpa be hite nụ nhne hi n'aka be whụya.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Kpa igbudu badnụ naagbakọ hne Jizọsi zị, hite n'agịda ẹli-ọhna, ọ tnụnu be elulu ka.
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Otu nye ẹrnu ẹkwu znernu agha mkpụru. Kpa ọ naagha mkpụru, agwna mkpụru dna nụ ngeri apna, ele badnụ zọ be ọchi, rụmu ọnunu tụturu be ta.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Agwna be dnarnụ n'olu rugwu, nga be furu, be chnanwụ kwnornu nụ be nwée mini.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'esilawụru igwnu, igwnu wam sohịa kpagbu be.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'ẹli bụru ọma, be so, mịnya mkpụru, otu riwhu kakwo kpa be kparụ be.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Ele sno apna a sịkwa a risi elulu ka.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Jizọsi kanụ be, “Be mernu ma anụ mahịa nhne tugwaru otugwa ke ẹli-eze Chiokike, kọvu be jookwunu ele berere ọka n'elulu, ma,
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 “Ka bụ risi elulu wam. Mkpụru wam bụ ikwu-ọnu Chiokike.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Mkpụru ke zị nụ ngeri apna nụ lele ele nụrnu ikwu-ọnu Chiokike, Ekwensu va gweme ikwu-ọnu wam nụ mkpọma be, ma be gharụ o kweru, be znọhia be.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Ele ke zị nụ rugwu nụ lele ke nụrnu ikwu-ọnu wam gweru snarnịma nwụgwu a, kọvu nụ be nwée ẹgwnugwnu, be kweru ige matị, kọvu nga nhne ọkpa iru varụ, be dnahnala aznụ.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Mkpụru ke dnarnụ n'esilawụru igwnu nụ lele ele nụrnu ikwu-ọnu wam, kọvu kpa be nooso, ọriri nụ ẹkwnu nụ nhne ọso n'ọnu k'ọwa ka, kpagbu be, ọ ghọ nhne mị́na mkpụru.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Kọvu ele ke dnarnụ nụ hne ẹli bụru ọma bụ ele ke ji mkpọma ọma be nụ ezi ọka, bịta ikwu-ọnu ka nga be nụrnu a, be hite n'ọsnuta mkpọma mịnya mkpụru.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 “Ọ zá nye nọomusi tọnji bịta a nụ mkpururu ọkpata, mọbu kpusni a nhne, tnụnuma, ọ bịta a n'olu nhne be bịta tọnji, ma ele naabnanya ọro whnụrnu iwhne a.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Nhne ọbula be tugwaru otugwa jọowhuya iwhne, be jookpume kpakara nhne be kpusnirni okpusni ma ele badnụ whnụrnu be.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Kam kpayarụ, anya dụ anụ ẹli nhne anụ nọonu. Be jeenye nye ọbula ke nwernu, kọvu nye nwée, be jaanahọru a ọ bụbedi, ke ọ rịri nụ o nwernu.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Nne Jizọsi nụ rụmu nne a varụ ma be whnụ a anya, kọvu nụ be nwée rikne zne ndụndu kwnornu igbudu badnụ wam.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Be kanụ Jizọsi, “Nne i nụ rụmu nne i gwuzogwu n'ederezi noopio ọ whnụ ị.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Jizọsi sarụ be, “Nne m nụ rụmu nne m bụ ele nụrnu ikwu-ọnu Chiokike, neeme be.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Otu ọbochi Jizọsi kanụ ele sno apna a, “Anụ ngwa ma a whe aka osimini kịyari.” Be bna nụ rime otu ọgbo zneba.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Kpa be neezne, Jizọsi znirni anyarna. Okne ruwhere neewhe, mini nọowubna nụ rime ọgbo, ọgbo noopio o mii.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Ele sno apna a vakwnusi a, kpatnenya a, kaa, “Nda-aị-kwu, mini neeri aị.”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Jizọsi sịkwa ele sno apna a, “Ndaa hne ọkwnata mkpọma anụ zị?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Jizọsi nụ ele sno apna a kwọru ọgbo be zne n'ẹli ele Gerasa ke zị n'aznụ Osimini Galili.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Nga Jizọsi hiri n'ọgbo whụya, otu nye rẹnwu ọjo nwụgwu hi n'ẹli wam kwnusi a. Nwerukna ka gbulem ọkwnu o wó iwo, o wú n'ọro, ọro a bụ n'ilili.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Nga ọ whnụrnu Jizọsi, o si lụlo dna n'ẹli n'ọchi a, siwama n'okne nkọli, “Kịni bụ me nụ jị nwekọgwu, Jizọsi Nnwọ ke Chiokike Kakwo Nhne Dum Olu? Bikno, ị tá m awhnụwhnu.”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 O kwuru kpa kwnornu nụ Jizọsi nyernu rẹnwu ọjo wam iwu o hi nụ rime a whụya. Agịda ige be kpagidnernu nwerukna wam, be tụ a ijigba ọchi nụ aka, be neese a nse, ọ gbajikwo ijigba, rẹnwu ọjo chịbna nụ hne kọru owu.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Jizọsi sịkwa a, “Kịni bụ rẹwhna ị?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Be rịasno Jizọsi ọ chị́bna be n'olulu awhnụwhnu.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Odokwnu ezni zị nụ ndụndu naata wiri n'olu rugwu, rẹnwu ọjo rịasno Jizọsi o kweru be zne bna nụ rime ezni wam, ọ karụ be zne.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Rẹnwu ọjo wam hiri nụ rime nwerukna wam whụya, bna nụ rime ezni wam, odokwnu ezni wam gbadna ngwulangwu wam, dnabna nụ rime mini, rinwụ nụ rime mini.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Nga ele nọozu ezni wam whnụrnu nhne mernu, be gbawhu, zne tnụsinu ele zị nụ rime ẹli-ọhna ma nụ ẹkwu.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Ele badnụ whọga zne whnụ nhne mernu, be vakwnusi Jizọsi, whnụ nwerukna wam rẹnwu ọjo whọgaru nụ rime a hne ọ dazị ẹli n'ọchi Jizọsi, woru iwo, echiche a zuru ozu, ogwnu tụ be.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Ele whnụrnu nhne mernu kanụ ele badnụ kpa be gwọru nwerukna wam rẹnwu ọjo nwụgwu.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Kpakara ele wu n'ẹli Gerasa gburugburu kanụ Jizọsi ọ whọga n'ẹli be, kwnornu nụ ogwnu nọotu be. Ọ bna nụ rime ọgbo lahna.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Nwerukna wam rẹnwu ọjo whọgaru nụ rime a rịasno a ma o snornu a la, kọvu Jizọsi chịhala a, kanụ a,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “La n'ọro ị, kanụ ele badnụ nhne Chiokike mennu ị.”
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Nga Jizọsi lahnarnụ, igbudu badnụ nabnanyarnụ a, kwnornu nụ be neele anya a.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Otu nwerukna rẹwhna a bụ Jarịosi, nye risi ọro ọgbako ele Ju, vakwnusiri a, dna n'ẹli n'ọchi Jizọsi, rịasno a ọ va ọro a.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Ọ rịasno a kwnornu nụ o nwernu otu nnwọ rinya kpọi, ke gbarụ nri nụ awha lawụru, nye zị n'ọnu ẹnwu.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Otu nwerinya ke naarịa ntụ ọvnarna nri nụ awha lawụru, zị n'esilawụru igbudu badnụ wam, tuwhukwo kpakara nhne o nwernu n'aka ele dibịa, kọvu ọ zá nye nwernu rikne gwọ a.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Ọ varụ n'aznụ Jizọsi kpatụ ọnu iwo a aka, ngangam, ọvnarna a gbabiri.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Jizọsi sịkwa, “Nyele kpatụru m aka?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Kọvu Jizọsi karụ, “Otu badnụ kpatụru m aka, m maam nụ rikne hiri n'ẹhni m whọga.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Nga nwerinya wam whnụrnu nụ o nwée rikne tugwa, ẹhni naama a ririri, ọ dna n'ẹli n'ọchi Jizọsi, kahịa nụ ruwhnu igbudu badnụ wam nhne mernu ọ jiri kpatụ iwo a aka, nụ kpa be gwọru a ngangam.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Jizọsi kanụ a, “Nnwọ m rinya, ọkwnata mkpọma ị znọhialam jị, la n'udno.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Kpa Jizọsi kpụ ọka n'ọnu, otu badnụ hiri n'ọro Jarịosi va, kanụ Jarịosi nye nnwọ a naarịa arịa, “Nnwọ i rinya nwụnam. Ị kpáknama Nye-zni-nhne ẹhni berere.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Nga Jizọsi nụrnu a, ọ kanụ Jarịosi, “Ị tụ́ko ogwnu, kweru kpọi, be jọogwo a.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Nga ọ vaduru n'ọro, o kwéle nye ọbula snornu a bna nụ rime ọro, okwolem Pita, Jọni nụ Jemisi, nụ nda nụ nne nnwọ rinya wam.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Kpakara ele badnụ zị naakwna ẹkwna, naagbanụ nnwọ rinya wam mkpe. Jizọsi kanụ be, “Anụ kwnáma ẹkwna, nnwọ rinya ka nwụ́na ọnwu, o neezni anyarna.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Be mụ a rụmu, kwnornu nụ be magwụ nụ nnwọ rinya wam nwụrnu ọnwu.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Kọvu nụ Jizọsi nwụgwuru a n'aka, kaa, “Nnwọ, lizọ.”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Enine a hiehnarnu, o lizọ ngangam. Jizọsi kanụ be, be nyee a nhne, ma o ri.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 O duru ele mụrnu a ẹhni, kọvu Jizọsi kanụ be, be káhịanu nye ọbula nhne mernu.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.