Lucas 8

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nga ka mekworu, Jizọsi znernu hite n'otu ẹli matị dụ n'ẹli agịda berere nọokpo okwo izi ọma ẹli-eze Chiokike. Nri nụ badnụ lawụru wam ele izi a sno a,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 ma agwna ele rinya be gwọru rẹnwu ọjo nụ nrịria zị ọdo n'ọdo, Meri, nye be kwu Magịdalini, nye Jizọsi chịhalaru rẹnwu ọjo ẹsau nụ rime a,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Joana nnwerne Kuza, nye neelegidne ọro Erọdu, ele rinya berere sno a bụ Suzana nụ agịda ele berere. Ele rinya ka neeyinu be aka nụ mkpa be hite nụ nhne hi n'aka be whụya.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Kpa igbudu badnụ naagbakọ hne Jizọsi zị, hite n'agịda ẹli-ọhna, ọ tnụnu be elulu ka.
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Otu nye ẹrnu ẹkwu znernu agha mkpụru. Kpa ọ naagha mkpụru, agwna mkpụru dna nụ ngeri apna, ele badnụ zọ be ọchi, rụmu ọnunu tụturu be ta.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Agwna be dnarnụ n'olu rugwu, nga be furu, be chnanwụ kwnornu nụ be nwée mini.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'esilawụru igwnu, igwnu wam sohịa kpagbu be.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'ẹli bụru ọma, be so, mịnya mkpụru, otu riwhu kakwo kpa be kparụ be.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ele sno apna a sịkwa a risi elulu ka.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Jizọsi kanụ be, “Be mernu ma anụ mahịa nhne tugwaru otugwa ke ẹli-eze Chiokike, kọvu be jookwunu ele berere ọka n'elulu, ma,
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Ka bụ risi elulu wam. Mkpụru wam bụ ikwu-ọnu Chiokike.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Mkpụru ke zị nụ ngeri apna nụ lele ele nụrnu ikwu-ọnu Chiokike, Ekwensu va gweme ikwu-ọnu wam nụ mkpọma be, ma be gharụ o kweru, be znọhia be.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Ele ke zị nụ rugwu nụ lele ke nụrnu ikwu-ọnu wam gweru snarnịma nwụgwu a, kọvu nụ be nwée ẹgwnugwnu, be kweru ige matị, kọvu nga nhne ọkpa iru varụ, be dnahnala aznụ.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Mkpụru ke dnarnụ n'esilawụru igwnu nụ lele ele nụrnu ikwu-ọnu wam, kọvu kpa be nooso, ọriri nụ ẹkwnu nụ nhne ọso n'ọnu k'ọwa ka, kpagbu be, ọ ghọ nhne mị́na mkpụru.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Kọvu ele ke dnarnụ nụ hne ẹli bụru ọma bụ ele ke ji mkpọma ọma be nụ ezi ọka, bịta ikwu-ọnu ka nga be nụrnu a, be hite n'ọsnuta mkpọma mịnya mkpụru.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Ọ zá nye nọomusi tọnji bịta a nụ mkpururu ọkpata, mọbu kpusni a nhne, tnụnuma, ọ bịta a n'olu nhne be bịta tọnji, ma ele naabnanya ọro whnụrnu iwhne a.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Nhne ọbula be tugwaru otugwa jọowhuya iwhne, be jookpume kpakara nhne be kpusnirni okpusni ma ele badnụ whnụrnu be.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Kam kpayarụ, anya dụ anụ ẹli nhne anụ nọonu. Be jeenye nye ọbula ke nwernu, kọvu nye nwée, be jaanahọru a ọ bụbedi, ke ọ rịri nụ o nwernu.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Nne Jizọsi nụ rụmu nne a varụ ma be whnụ a anya, kọvu nụ be nwée rikne zne ndụndu kwnornu igbudu badnụ wam.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Be kanụ Jizọsi, “Nne i nụ rụmu nne i gwuzogwu n'ederezi noopio ọ whnụ ị.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Jizọsi sarụ be, “Nne m nụ rụmu nne m bụ ele nụrnu ikwu-ọnu Chiokike, neeme be.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Otu ọbochi Jizọsi kanụ ele sno apna a, “Anụ ngwa ma a whe aka osimini kịyari.” Be bna nụ rime otu ọgbo zneba.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Kpa be neezne, Jizọsi znirni anyarna. Okne ruwhere neewhe, mini nọowubna nụ rime ọgbo, ọgbo noopio o mii.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Ele sno apna a vakwnusi a, kpatnenya a, kaa, “Nda-aị-kwu, mini neeri aị.”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Jizọsi sịkwa ele sno apna a, “Ndaa hne ọkwnata mkpọma anụ zị?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Jizọsi nụ ele sno apna a kwọru ọgbo be zne n'ẹli ele Gerasa ke zị n'aznụ Osimini Galili.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Nga Jizọsi hiri n'ọgbo whụya, otu nye rẹnwu ọjo nwụgwu hi n'ẹli wam kwnusi a. Nwerukna ka gbulem ọkwnu o wó iwo, o wú n'ọro, ọro a bụ n'ilili.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Nga ọ whnụrnu Jizọsi, o si lụlo dna n'ẹli n'ọchi a, siwama n'okne nkọli, “Kịni bụ me nụ jị nwekọgwu, Jizọsi Nnwọ ke Chiokike Kakwo Nhne Dum Olu? Bikno, ị tá m awhnụwhnu.”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 O kwuru kpa kwnornu nụ Jizọsi nyernu rẹnwu ọjo wam iwu o hi nụ rime a whụya. Agịda ige be kpagidnernu nwerukna wam, be tụ a ijigba ọchi nụ aka, be neese a nse, ọ gbajikwo ijigba, rẹnwu ọjo chịbna nụ hne kọru owu.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jizọsi sịkwa a, “Kịni bụ rẹwhna ị?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Be rịasno Jizọsi ọ chị́bna be n'olulu awhnụwhnu.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Odokwnu ezni zị nụ ndụndu naata wiri n'olu rugwu, rẹnwu ọjo rịasno Jizọsi o kweru be zne bna nụ rime ezni wam, ọ karụ be zne.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Rẹnwu ọjo wam hiri nụ rime nwerukna wam whụya, bna nụ rime ezni wam, odokwnu ezni wam gbadna ngwulangwu wam, dnabna nụ rime mini, rinwụ nụ rime mini.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Nga ele nọozu ezni wam whnụrnu nhne mernu, be gbawhu, zne tnụsinu ele zị nụ rime ẹli-ọhna ma nụ ẹkwu.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ele badnụ whọga zne whnụ nhne mernu, be vakwnusi Jizọsi, whnụ nwerukna wam rẹnwu ọjo whọgaru nụ rime a hne ọ dazị ẹli n'ọchi Jizọsi, woru iwo, echiche a zuru ozu, ogwnu tụ be.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Ele whnụrnu nhne mernu kanụ ele badnụ kpa be gwọru nwerukna wam rẹnwu ọjo nwụgwu.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Kpakara ele wu n'ẹli Gerasa gburugburu kanụ Jizọsi ọ whọga n'ẹli be, kwnornu nụ ogwnu nọotu be. Ọ bna nụ rime ọgbo lahna.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Nwerukna wam rẹnwu ọjo whọgaru nụ rime a rịasno a ma o snornu a la, kọvu Jizọsi chịhala a, kanụ a,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “La n'ọro ị, kanụ ele badnụ nhne Chiokike mennu ị.”
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Nga Jizọsi lahnarnụ, igbudu badnụ nabnanyarnụ a, kwnornu nụ be neele anya a.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Otu nwerukna rẹwhna a bụ Jarịosi, nye risi ọro ọgbako ele Ju, vakwnusiri a, dna n'ẹli n'ọchi Jizọsi, rịasno a ọ va ọro a.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Ọ rịasno a kwnornu nụ o nwernu otu nnwọ rinya kpọi, ke gbarụ nri nụ awha lawụru, nye zị n'ọnu ẹnwu.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Otu nwerinya ke naarịa ntụ ọvnarna nri nụ awha lawụru, zị n'esilawụru igbudu badnụ wam, tuwhukwo kpakara nhne o nwernu n'aka ele dibịa, kọvu ọ zá nye nwernu rikne gwọ a.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Ọ varụ n'aznụ Jizọsi kpatụ ọnu iwo a aka, ngangam, ọvnarna a gbabiri.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Jizọsi sịkwa, “Nyele kpatụru m aka?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Kọvu Jizọsi karụ, “Otu badnụ kpatụru m aka, m maam nụ rikne hiri n'ẹhni m whọga.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Nga nwerinya wam whnụrnu nụ o nwée rikne tugwa, ẹhni naama a ririri, ọ dna n'ẹli n'ọchi Jizọsi, kahịa nụ ruwhnu igbudu badnụ wam nhne mernu ọ jiri kpatụ iwo a aka, nụ kpa be gwọru a ngangam.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Jizọsi kanụ a, “Nnwọ m rinya, ọkwnata mkpọma ị znọhialam jị, la n'udno.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Kpa Jizọsi kpụ ọka n'ọnu, otu badnụ hiri n'ọro Jarịosi va, kanụ Jarịosi nye nnwọ a naarịa arịa, “Nnwọ i rinya nwụnam. Ị kpáknama Nye-zni-nhne ẹhni berere.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Nga Jizọsi nụrnu a, ọ kanụ Jarịosi, “Ị tụ́ko ogwnu, kweru kpọi, be jọogwo a.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Nga ọ vaduru n'ọro, o kwéle nye ọbula snornu a bna nụ rime ọro, okwolem Pita, Jọni nụ Jemisi, nụ nda nụ nne nnwọ rinya wam.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Kpakara ele badnụ zị naakwna ẹkwna, naagbanụ nnwọ rinya wam mkpe. Jizọsi kanụ be, “Anụ kwnáma ẹkwna, nnwọ rinya ka nwụ́na ọnwu, o neezni anyarna.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Be mụ a rụmu, kwnornu nụ be magwụ nụ nnwọ rinya wam nwụrnu ọnwu.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Kọvu nụ Jizọsi nwụgwuru a n'aka, kaa, “Nnwọ, lizọ.”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Enine a hiehnarnu, o lizọ ngangam. Jizọsi kanụ be, be nyee a nhne, ma o ri.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 O duru ele mụrnu a ẹhni, kọvu Jizọsi kanụ be, be káhịanu nye ọbula nhne mernu.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.