Lucas 8
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs BKJ
1 Nga ka mekworu, Jizọsi znernu hite n'otu ẹli matị dụ n'ẹli agịda berere nọokpo okwo izi ọma ẹli-eze Chiokike. Nri nụ badnụ lawụru wam ele izi a sno a,
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 ma agwna ele rinya be gwọru rẹnwu ọjo nụ nrịria zị ọdo n'ọdo, Meri, nye be kwu Magịdalini, nye Jizọsi chịhalaru rẹnwu ọjo ẹsau nụ rime a,
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Joana nnwerne Kuza, nye neelegidne ọro Erọdu, ele rinya berere sno a bụ Suzana nụ agịda ele berere. Ele rinya ka neeyinu be aka nụ mkpa be hite nụ nhne hi n'aka be whụya.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Kpa igbudu badnụ naagbakọ hne Jizọsi zị, hite n'agịda ẹli-ọhna, ọ tnụnu be elulu ka.
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Otu nye ẹrnu ẹkwu znernu agha mkpụru. Kpa ọ naagha mkpụru, agwna mkpụru dna nụ ngeri apna, ele badnụ zọ be ọchi, rụmu ọnunu tụturu be ta.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Agwna be dnarnụ n'olu rugwu, nga be furu, be chnanwụ kwnornu nụ be nwée mini.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'esilawụru igwnu, igwnu wam sohịa kpagbu be.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Agwna mkpụru berere dnarnụ n'ẹli bụru ọma, be so, mịnya mkpụru, otu riwhu kakwo kpa be kparụ be.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ele sno apna a sịkwa a risi elulu ka.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Jizọsi kanụ be, “Be mernu ma anụ mahịa nhne tugwaru otugwa ke ẹli-eze Chiokike, kọvu be jookwunu ele berere ọka n'elulu, ma,
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 “Ka bụ risi elulu wam. Mkpụru wam bụ ikwu-ọnu Chiokike.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Mkpụru ke zị nụ ngeri apna nụ lele ele nụrnu ikwu-ọnu Chiokike, Ekwensu va gweme ikwu-ọnu wam nụ mkpọma be, ma be gharụ o kweru, be znọhia be.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Ele ke zị nụ rugwu nụ lele ke nụrnu ikwu-ọnu wam gweru snarnịma nwụgwu a, kọvu nụ be nwée ẹgwnugwnu, be kweru ige matị, kọvu nga nhne ọkpa iru varụ, be dnahnala aznụ.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Mkpụru ke dnarnụ n'esilawụru igwnu nụ lele ele nụrnu ikwu-ọnu wam, kọvu kpa be nooso, ọriri nụ ẹkwnu nụ nhne ọso n'ọnu k'ọwa ka, kpagbu be, ọ ghọ nhne mị́na mkpụru.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Kọvu ele ke dnarnụ nụ hne ẹli bụru ọma bụ ele ke ji mkpọma ọma be nụ ezi ọka, bịta ikwu-ọnu ka nga be nụrnu a, be hite n'ọsnuta mkpọma mịnya mkpụru.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 “Ọ zá nye nọomusi tọnji bịta a nụ mkpururu ọkpata, mọbu kpusni a nhne, tnụnuma, ọ bịta a n'olu nhne be bịta tọnji, ma ele naabnanya ọro whnụrnu iwhne a.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Nhne ọbula be tugwaru otugwa jọowhuya iwhne, be jookpume kpakara nhne be kpusnirni okpusni ma ele badnụ whnụrnu be.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Kam kpayarụ, anya dụ anụ ẹli nhne anụ nọonu. Be jeenye nye ọbula ke nwernu, kọvu nye nwée, be jaanahọru a ọ bụbedi, ke ọ rịri nụ o nwernu.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Nne Jizọsi nụ rụmu nne a varụ ma be whnụ a anya, kọvu nụ be nwée rikne zne ndụndu kwnornu igbudu badnụ wam.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Be kanụ Jizọsi, “Nne i nụ rụmu nne i gwuzogwu n'ederezi noopio ọ whnụ ị.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Jizọsi sarụ be, “Nne m nụ rụmu nne m bụ ele nụrnu ikwu-ọnu Chiokike, neeme be.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Otu ọbochi Jizọsi kanụ ele sno apna a, “Anụ ngwa ma a whe aka osimini kịyari.” Be bna nụ rime otu ọgbo zneba.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Kpa be neezne, Jizọsi znirni anyarna. Okne ruwhere neewhe, mini nọowubna nụ rime ọgbo, ọgbo noopio o mii.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Ele sno apna a vakwnusi a, kpatnenya a, kaa, “Nda-aị-kwu, mini neeri aị.”
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Jizọsi sịkwa ele sno apna a, “Ndaa hne ọkwnata mkpọma anụ zị?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Jizọsi nụ ele sno apna a kwọru ọgbo be zne n'ẹli ele Gerasa ke zị n'aznụ Osimini Galili.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Nga Jizọsi hiri n'ọgbo whụya, otu nye rẹnwu ọjo nwụgwu hi n'ẹli wam kwnusi a. Nwerukna ka gbulem ọkwnu o wó iwo, o wú n'ọro, ọro a bụ n'ilili.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Nga ọ whnụrnu Jizọsi, o si lụlo dna n'ẹli n'ọchi a, siwama n'okne nkọli, “Kịni bụ me nụ jị nwekọgwu, Jizọsi Nnwọ ke Chiokike Kakwo Nhne Dum Olu? Bikno, ị tá m awhnụwhnu.”
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 O kwuru kpa kwnornu nụ Jizọsi nyernu rẹnwu ọjo wam iwu o hi nụ rime a whụya. Agịda ige be kpagidnernu nwerukna wam, be tụ a ijigba ọchi nụ aka, be neese a nse, ọ gbajikwo ijigba, rẹnwu ọjo chịbna nụ hne kọru owu.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Jizọsi sịkwa a, “Kịni bụ rẹwhna ị?”
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Be rịasno Jizọsi ọ chị́bna be n'olulu awhnụwhnu.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Odokwnu ezni zị nụ ndụndu naata wiri n'olu rugwu, rẹnwu ọjo rịasno Jizọsi o kweru be zne bna nụ rime ezni wam, ọ karụ be zne.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Rẹnwu ọjo wam hiri nụ rime nwerukna wam whụya, bna nụ rime ezni wam, odokwnu ezni wam gbadna ngwulangwu wam, dnabna nụ rime mini, rinwụ nụ rime mini.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Nga ele nọozu ezni wam whnụrnu nhne mernu, be gbawhu, zne tnụsinu ele zị nụ rime ẹli-ọhna ma nụ ẹkwu.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ele badnụ whọga zne whnụ nhne mernu, be vakwnusi Jizọsi, whnụ nwerukna wam rẹnwu ọjo whọgaru nụ rime a hne ọ dazị ẹli n'ọchi Jizọsi, woru iwo, echiche a zuru ozu, ogwnu tụ be.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Ele whnụrnu nhne mernu kanụ ele badnụ kpa be gwọru nwerukna wam rẹnwu ọjo nwụgwu.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Kpakara ele wu n'ẹli Gerasa gburugburu kanụ Jizọsi ọ whọga n'ẹli be, kwnornu nụ ogwnu nọotu be. Ọ bna nụ rime ọgbo lahna.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Nwerukna wam rẹnwu ọjo whọgaru nụ rime a rịasno a ma o snornu a la, kọvu Jizọsi chịhala a, kanụ a,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “La n'ọro ị, kanụ ele badnụ nhne Chiokike mennu ị.”
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Nga Jizọsi lahnarnụ, igbudu badnụ nabnanyarnụ a, kwnornu nụ be neele anya a.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Otu nwerukna rẹwhna a bụ Jarịosi, nye risi ọro ọgbako ele Ju, vakwnusiri a, dna n'ẹli n'ọchi Jizọsi, rịasno a ọ va ọro a.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Ọ rịasno a kwnornu nụ o nwernu otu nnwọ rinya kpọi, ke gbarụ nri nụ awha lawụru, nye zị n'ọnu ẹnwu.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Otu nwerinya ke naarịa ntụ ọvnarna nri nụ awha lawụru, zị n'esilawụru igbudu badnụ wam, tuwhukwo kpakara nhne o nwernu n'aka ele dibịa, kọvu ọ zá nye nwernu rikne gwọ a.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Ọ varụ n'aznụ Jizọsi kpatụ ọnu iwo a aka, ngangam, ọvnarna a gbabiri.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Jizọsi sịkwa, “Nyele kpatụru m aka?”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Kọvu Jizọsi karụ, “Otu badnụ kpatụru m aka, m maam nụ rikne hiri n'ẹhni m whọga.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Nga nwerinya wam whnụrnu nụ o nwée rikne tugwa, ẹhni naama a ririri, ọ dna n'ẹli n'ọchi Jizọsi, kahịa nụ ruwhnu igbudu badnụ wam nhne mernu ọ jiri kpatụ iwo a aka, nụ kpa be gwọru a ngangam.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Jizọsi kanụ a, “Nnwọ m rinya, ọkwnata mkpọma ị znọhialam jị, la n'udno.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Kpa Jizọsi kpụ ọka n'ọnu, otu badnụ hiri n'ọro Jarịosi va, kanụ Jarịosi nye nnwọ a naarịa arịa, “Nnwọ i rinya nwụnam. Ị kpáknama Nye-zni-nhne ẹhni berere.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Nga Jizọsi nụrnu a, ọ kanụ Jarịosi, “Ị tụ́ko ogwnu, kweru kpọi, be jọogwo a.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Nga ọ vaduru n'ọro, o kwéle nye ọbula snornu a bna nụ rime ọro, okwolem Pita, Jọni nụ Jemisi, nụ nda nụ nne nnwọ rinya wam.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Kpakara ele badnụ zị naakwna ẹkwna, naagbanụ nnwọ rinya wam mkpe. Jizọsi kanụ be, “Anụ kwnáma ẹkwna, nnwọ rinya ka nwụ́na ọnwu, o neezni anyarna.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Be mụ a rụmu, kwnornu nụ be magwụ nụ nnwọ rinya wam nwụrnu ọnwu.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Kọvu nụ Jizọsi nwụgwuru a n'aka, kaa, “Nnwọ, lizọ.”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Enine a hiehnarnu, o lizọ ngangam. Jizọsi kanụ be, be nyee a nhne, ma o ri.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 O duru ele mụrnu a ẹhni, kọvu Jizọsi kanụ be, be káhịanu nye ọbula nhne mernu.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.