Lucas 7

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nga Jizọsi kwukworu kpakara ọka ka nụ nsnị ele badnụ wam, ọ bna Kapanọm.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Otu nye ọgwnu nẹechi otu riwhu ele ọgwnu nwernu otu nnwọ izi zị a mkpa k'agịda, ke zị n'ọnu ẹnwu.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Nga ọ nụrnu nhne gbasịri Jizọsi, o ziznenu a ele okno badnụ ele Ju, rịasno a ma ọ va gwọ nnwọ izi a.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Nga be vakwnusiri Jizọsi, be rịasnosi a rikne, “Nwerukna ka kwesiri nye i jeemenu nhne nụ kpa.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Nwerukna ka whnụrnu ẹli aị n'anya, o wunnu aị ọro ọgbako.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Jizọsi snornu be zne.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ka mernu me gwnụ́sige ẹhni m nụ nye kwesiri ọ vakwnusi ị. Kọvu kwu ọka kpọi, be jọogwo nnwọ izi m.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Kwnornu nụ m bụ nye zị n'ọchichi, m nwernu m ele ka m, nụ ele me ka. Me kanụ nye ka ‘Zne,’ o zne, kanụ nye berere ‘Vaa,’ ọ va. Me kanụ nnwọ izi m ‘Mee ka,’ o mee a.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Nga Jizọsi nụrnu ọka ka, o duru a ẹhni, ọ tụhnasna, kanụ igbudu badnụ wam sno a, “Me kanụ anụ ezi ọka, m whnụ́lele m ọkwnata ovu hna kpa n'Izirẹli.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ele wam o ziyaru lahna n'ọro a, be whnụ nụ be gwọlam nnwọ izi wam.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Kpa ige matị whemernu, Jizọsi zne otu ọhna be kwu Neni, ele sno apna a nụ igbudu badnụ snornu a zne.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Kpa be naabna n'ọnuhna ẹli-ọhna wam, ele badnụ vu iznu, otu nnwọ nwerinya nzi a nwụrnu nwernu, agịda ele ẹli wam sno a.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Nga Nyenwe aị whnụrnu a, ọ dọnu a obirizi, kanụ a, “Ị kwnáma ẹkwna.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 O znekwnusi ele vu ọkpata-iznu wam, kpatụ a aka, be gwuzoru. Jizọsi kaa, “Wikoro rukna, m ka m jị, lizọ.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Nye wam nwụrnu ọnwu lizọ, dazịri ẹli nookwu ọka, Jizọsi kwuru a nyehnata nne a.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Kpakara ele badnụ tụ ogwnu naaja Chiokike. Be kaa, “Otu nye ọwhnurninya hna ezi whụyalam n'esilawụru aị, Chiokike valẹm o yinu ele ke a aka.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ọsusu gbasịri Jizọsi gazu kpakara Judiya nụ kpakara ẹli zị a gburugburu.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ele sno apna Jọni kanụ a kpakara nhne ka. O sukwu badnụ lawụru nụ rime be,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 be zne sịkwa Nyenwe aị, “Ọ bụ jịwa bụ nye ke jaava, sọbu a le anya nye berere?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Nga be vakwnusiri Jizọsi, be kaa, “Jọni Nye Wụ Mini ziyaru a sịkwa i, ‘Ọ bụ jịwa bụ nye ke jaava, sọbu a le anya nye berere?’ ”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ige wam Jizọsi gwọru agịda ele nrịria zị ọdo n'ọdo, rẹnwu ọjo hiri nụ rime ele badnụ whụya, ele isni whnụrnu ọsno.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ọ sarụ ele izi wam, “Anụ lahna kanụ Jọni kpakara nhne anụ whnụrnu nụ ke anụ nụrnu. Ele isni whnụrnu ọsno, ele mgwọro znernu izne, be neeme ele nchnịchna zịri rịchna, ele nsnị ịnyo nọonu nhne, ele nwụrnu ọnwu lizọru n'ẹnwu, be neezni ele mboni izi ọma.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Chiokike jọogozi nye ọbula ke jụ́la m kwnornu nhne me mernu.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Nga ele izi Jọni larụ, Jizọsi bete naakanụ igbudu badnụ wam nhne gbasịri Jọni. “Kịni bụ nhne anụ znernu ọ whnụ n'ẹli-ịkpa? Ekere achara ruwhere noovu?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ọ bụ kịni nhne anụ znernu ọ whnụ? Nwerukna wogwu iwo marnụ mma sa? Le, ele noowo iwo marnụ mma, ele wu bụdnu oriri nụ ọnwunwo zị n'ọro ele eze.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 M ka m, risi kịni bụ nhne anụ znernu ọ whnụ? Nye ọwhnurninya sa? Owe! Me kanụ anụ, ọ bụ nye kakwo nye ọwhnurninya.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ka bụ nye wam be gbarụ nhne n'ọkwukwo nsọ gbasịri a,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Me kanụ anụ, n'esilawụru ele ele rinya mụrnu, ọ zá nye kakwo Jọni, kọvu nye zịkaru matị n'ẹli-eze Chiokike kakwo Jọni.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 (Nga kpakara ele badnụ, ma ele ọna ntụ nụrnu nhne Jizọsi kwuru, be kweru nụ apna Chiokike zị snam, kwnornu nụ Jọni wụru be mini.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Kọvu ele Farisi nụ ele zni iwu ele Ju jụru mmụma Chiokike, kwnornu nụ Jọni wụ́ge be mini.)
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Jizọsi sịkwa be, “Ndaa nhne me jeeji sninu ebiri ka? Be nụ lele kịni?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Be nụ lele rụmu takịri dazịgwu n'ahịa noosukwu ibne be ikwu, kaa,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Jọni Nye Wụ Mini varụ, o ríle wiri, nwọ́ge manya, anụ kaa, ‘O nwernu rẹnwu ọjo.’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Nnwọ ke Badnụ varụ, neeri wiri, nọonwo manya, anụ kaa, ‘Nye ka bụ nye okne wiri nụ nye nwọ okne manya, enyi ele ọna ntụ nụ ele mmehie.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Kọvu nhne ele magwụ Chiokike neeme neegesi nụ akọniche Chiokike ziri ezi.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Otu nye Farisi sukwuru Jizọsi wiri n'ọro a, o zne n'ọro nye Farisi wam dazịri n'ikpechi neeri wiri.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Otu nwerinya ke wu bụdnu mmehie n'ẹli wam mahịaru nụ Jizọsi neeri wiri n'ọro nye Farisi, o zne zụya mọno otute zị n'ite alabasita.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 O gwuzoru n'aznụ Jizọsi naakwna ẹkwna n'ọchi a, anya-mini a nọowu n'ọchi Jizọsi. O gweru rukeri-ize a kwnosnama be, snutu ọchi a ọnu, gweru mọno otute wam te ọchi a lawụru.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Nga nye Farisi wam sukwuru Jizọsi wiri whnụrnu a, ọ kaa nụ mkpọma a, “Ọ bụru nụ nwerukna ka bụ nye ọwhnurninya, o znernu a mahịa nụ nwerinya ka naakpatụ aka bụ nye mmehie.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Jizọsi sarụ a, “Saịmoni, o nwernu nhne me jaakanụ ị.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Jizọsi kanụ a, “Otu nwerukna ke naagbaznisi ele badnụ ịwai nwernu ele rukna lawụru ji a ọgwo. Otu nyenum ji a riwhu mkpụru ịwai isne, nye berere jị nri isne.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Be lawụru nwée nhne be jeeji nọokwu ọgwo, o gbarụnu be ọgwo wam be ji a. Nyele n'esilawụru be jọowhnu a n'anya karụkwo?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Saịmoni sarụ, “M che m nụ ọ bụ nye wam ọ gbarụnu ọgwo zị agịda.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Jizọsi tụhnasna hne nwerinya wam zị kanụ Saịmoni, “Ị whnụrnu nwerinya ka? M varụ m ọro ị, i nyége m mini me snụ ọchi m, kọvu o ji anya-mini a snụ ọchi m lawụru, gweru rukeri-ize a kwnosnama be.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 I snụ́ge m ọnu, kọvu nwerinya ka, hite n'ige me varụ, zị noosnutu ọchi m lawụru ọnu.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 I tége risi m mọno, kọvu ọ wụsiri mọno ẹknarna ọma n'ọchi m lawụru.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Kam kpayarụ, me kanụ ị, lele kpa be gbarụnu a agịda mmehie, ọwhnun'anya a zị agịda. Nye be gbarụnu nhne matị nwernu ọwhnun'anya zị matị.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Jizọsi kanụ nwerinya wam, “Be gbarụnam jị mmehie i.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ele nụ Jizọsi dazị neeri wiri nookwurita n'ẹhni be, “Nye ka bụ nyele ke naagbarụ mmehie?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Jizọsi kanụ nwerinya wam. “Ọkwnata mkpọma ị znọhialam jị, la n'udno.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.