Lucas 7
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs BKJ
1 Nga Jizọsi kwukworu kpakara ọka ka nụ nsnị ele badnụ wam, ọ bna Kapanọm.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Otu nye ọgwnu nẹechi otu riwhu ele ọgwnu nwernu otu nnwọ izi zị a mkpa k'agịda, ke zị n'ọnu ẹnwu.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Nga ọ nụrnu nhne gbasịri Jizọsi, o ziznenu a ele okno badnụ ele Ju, rịasno a ma ọ va gwọ nnwọ izi a.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nga be vakwnusiri Jizọsi, be rịasnosi a rikne, “Nwerukna ka kwesiri nye i jeemenu nhne nụ kpa.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Nwerukna ka whnụrnu ẹli aị n'anya, o wunnu aị ọro ọgbako.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Jizọsi snornu be zne.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Ka mernu me gwnụ́sige ẹhni m nụ nye kwesiri ọ vakwnusi ị. Kọvu kwu ọka kpọi, be jọogwo nnwọ izi m.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Kwnornu nụ m bụ nye zị n'ọchichi, m nwernu m ele ka m, nụ ele me ka. Me kanụ nye ka ‘Zne,’ o zne, kanụ nye berere ‘Vaa,’ ọ va. Me kanụ nnwọ izi m ‘Mee ka,’ o mee a.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Nga Jizọsi nụrnu ọka ka, o duru a ẹhni, ọ tụhnasna, kanụ igbudu badnụ wam sno a, “Me kanụ anụ ezi ọka, m whnụ́lele m ọkwnata ovu hna kpa n'Izirẹli.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Ele wam o ziyaru lahna n'ọro a, be whnụ nụ be gwọlam nnwọ izi wam.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Kpa ige matị whemernu, Jizọsi zne otu ọhna be kwu Neni, ele sno apna a nụ igbudu badnụ snornu a zne.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Kpa be naabna n'ọnuhna ẹli-ọhna wam, ele badnụ vu iznu, otu nnwọ nwerinya nzi a nwụrnu nwernu, agịda ele ẹli wam sno a.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Nga Nyenwe aị whnụrnu a, ọ dọnu a obirizi, kanụ a, “Ị kwnáma ẹkwna.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 O znekwnusi ele vu ọkpata-iznu wam, kpatụ a aka, be gwuzoru. Jizọsi kaa, “Wikoro rukna, m ka m jị, lizọ.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Nye wam nwụrnu ọnwu lizọ, dazịri ẹli nookwu ọka, Jizọsi kwuru a nyehnata nne a.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Kpakara ele badnụ tụ ogwnu naaja Chiokike. Be kaa, “Otu nye ọwhnurninya hna ezi whụyalam n'esilawụru aị, Chiokike valẹm o yinu ele ke a aka.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Ọsusu gbasịri Jizọsi gazu kpakara Judiya nụ kpakara ẹli zị a gburugburu.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Ele sno apna Jọni kanụ a kpakara nhne ka. O sukwu badnụ lawụru nụ rime be,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 be zne sịkwa Nyenwe aị, “Ọ bụ jịwa bụ nye ke jaava, sọbu a le anya nye berere?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Nga be vakwnusiri Jizọsi, be kaa, “Jọni Nye Wụ Mini ziyaru a sịkwa i, ‘Ọ bụ jịwa bụ nye ke jaava, sọbu a le anya nye berere?’ ”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Ige wam Jizọsi gwọru agịda ele nrịria zị ọdo n'ọdo, rẹnwu ọjo hiri nụ rime ele badnụ whụya, ele isni whnụrnu ọsno.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Ọ sarụ ele izi wam, “Anụ lahna kanụ Jọni kpakara nhne anụ whnụrnu nụ ke anụ nụrnu. Ele isni whnụrnu ọsno, ele mgwọro znernu izne, be neeme ele nchnịchna zịri rịchna, ele nsnị ịnyo nọonu nhne, ele nwụrnu ọnwu lizọru n'ẹnwu, be neezni ele mboni izi ọma.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Chiokike jọogozi nye ọbula ke jụ́la m kwnornu nhne me mernu.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Nga ele izi Jọni larụ, Jizọsi bete naakanụ igbudu badnụ wam nhne gbasịri Jọni. “Kịni bụ nhne anụ znernu ọ whnụ n'ẹli-ịkpa? Ekere achara ruwhere noovu?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Ọ bụ kịni nhne anụ znernu ọ whnụ? Nwerukna wogwu iwo marnụ mma sa? Le, ele noowo iwo marnụ mma, ele wu bụdnu oriri nụ ọnwunwo zị n'ọro ele eze.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 M ka m, risi kịni bụ nhne anụ znernu ọ whnụ? Nye ọwhnurninya sa? Owe! Me kanụ anụ, ọ bụ nye kakwo nye ọwhnurninya.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Ka bụ nye wam be gbarụ nhne n'ọkwukwo nsọ gbasịri a,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Me kanụ anụ, n'esilawụru ele ele rinya mụrnu, ọ zá nye kakwo Jọni, kọvu nye zịkaru matị n'ẹli-eze Chiokike kakwo Jọni.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (Nga kpakara ele badnụ, ma ele ọna ntụ nụrnu nhne Jizọsi kwuru, be kweru nụ apna Chiokike zị snam, kwnornu nụ Jọni wụru be mini.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Kọvu ele Farisi nụ ele zni iwu ele Ju jụru mmụma Chiokike, kwnornu nụ Jọni wụ́ge be mini.)
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Jizọsi sịkwa be, “Ndaa nhne me jeeji sninu ebiri ka? Be nụ lele kịni?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Be nụ lele rụmu takịri dazịgwu n'ahịa noosukwu ibne be ikwu, kaa,
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Jọni Nye Wụ Mini varụ, o ríle wiri, nwọ́ge manya, anụ kaa, ‘O nwernu rẹnwu ọjo.’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Nnwọ ke Badnụ varụ, neeri wiri, nọonwo manya, anụ kaa, ‘Nye ka bụ nye okne wiri nụ nye nwọ okne manya, enyi ele ọna ntụ nụ ele mmehie.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Kọvu nhne ele magwụ Chiokike neeme neegesi nụ akọniche Chiokike ziri ezi.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Otu nye Farisi sukwuru Jizọsi wiri n'ọro a, o zne n'ọro nye Farisi wam dazịri n'ikpechi neeri wiri.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Otu nwerinya ke wu bụdnu mmehie n'ẹli wam mahịaru nụ Jizọsi neeri wiri n'ọro nye Farisi, o zne zụya mọno otute zị n'ite alabasita.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 O gwuzoru n'aznụ Jizọsi naakwna ẹkwna n'ọchi a, anya-mini a nọowu n'ọchi Jizọsi. O gweru rukeri-ize a kwnosnama be, snutu ọchi a ọnu, gweru mọno otute wam te ọchi a lawụru.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Nga nye Farisi wam sukwuru Jizọsi wiri whnụrnu a, ọ kaa nụ mkpọma a, “Ọ bụru nụ nwerukna ka bụ nye ọwhnurninya, o znernu a mahịa nụ nwerinya ka naakpatụ aka bụ nye mmehie.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Jizọsi sarụ a, “Saịmoni, o nwernu nhne me jaakanụ ị.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Jizọsi kanụ a, “Otu nwerukna ke naagbaznisi ele badnụ ịwai nwernu ele rukna lawụru ji a ọgwo. Otu nyenum ji a riwhu mkpụru ịwai isne, nye berere jị nri isne.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Be lawụru nwée nhne be jeeji nọokwu ọgwo, o gbarụnu be ọgwo wam be ji a. Nyele n'esilawụru be jọowhnu a n'anya karụkwo?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Saịmoni sarụ, “M che m nụ ọ bụ nye wam ọ gbarụnu ọgwo zị agịda.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Jizọsi tụhnasna hne nwerinya wam zị kanụ Saịmoni, “Ị whnụrnu nwerinya ka? M varụ m ọro ị, i nyége m mini me snụ ọchi m, kọvu o ji anya-mini a snụ ọchi m lawụru, gweru rukeri-ize a kwnosnama be.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 I snụ́ge m ọnu, kọvu nwerinya ka, hite n'ige me varụ, zị noosnutu ọchi m lawụru ọnu.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 I tége risi m mọno, kọvu ọ wụsiri mọno ẹknarna ọma n'ọchi m lawụru.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Kam kpayarụ, me kanụ ị, lele kpa be gbarụnu a agịda mmehie, ọwhnun'anya a zị agịda. Nye be gbarụnu nhne matị nwernu ọwhnun'anya zị matị.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Jizọsi kanụ nwerinya wam, “Be gbarụnam jị mmehie i.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Ele nụ Jizọsi dazị neeri wiri nookwurita n'ẹhni be, “Nye ka bụ nyele ke naagbarụ mmehie?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Jizọsi kanụ nwerinya wam. “Ọkwnata mkpọma ị znọhialam jị, la n'udno.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.