Lucas 7

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nga Jizọsi kwukworu kpakara ọka ka nụ nsnị ele badnụ wam, ọ bna Kapanọm.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Otu nye ọgwnu nẹechi otu riwhu ele ọgwnu nwernu otu nnwọ izi zị a mkpa k'agịda, ke zị n'ọnu ẹnwu.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Nga ọ nụrnu nhne gbasịri Jizọsi, o ziznenu a ele okno badnụ ele Ju, rịasno a ma ọ va gwọ nnwọ izi a.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nga be vakwnusiri Jizọsi, be rịasnosi a rikne, “Nwerukna ka kwesiri nye i jeemenu nhne nụ kpa.
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 Nwerukna ka whnụrnu ẹli aị n'anya, o wunnu aị ọro ọgbako.”
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jizọsi snornu be zne.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Ka mernu me gwnụ́sige ẹhni m nụ nye kwesiri ọ vakwnusi ị. Kọvu kwu ọka kpọi, be jọogwo nnwọ izi m.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Kwnornu nụ m bụ nye zị n'ọchichi, m nwernu m ele ka m, nụ ele me ka. Me kanụ nye ka ‘Zne,’ o zne, kanụ nye berere ‘Vaa,’ ọ va. Me kanụ nnwọ izi m ‘Mee ka,’ o mee a.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Nga Jizọsi nụrnu ọka ka, o duru a ẹhni, ọ tụhnasna, kanụ igbudu badnụ wam sno a, “Me kanụ anụ ezi ọka, m whnụ́lele m ọkwnata ovu hna kpa n'Izirẹli.”
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Ele wam o ziyaru lahna n'ọro a, be whnụ nụ be gwọlam nnwọ izi wam.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Kpa ige matị whemernu, Jizọsi zne otu ọhna be kwu Neni, ele sno apna a nụ igbudu badnụ snornu a zne.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Kpa be naabna n'ọnuhna ẹli-ọhna wam, ele badnụ vu iznu, otu nnwọ nwerinya nzi a nwụrnu nwernu, agịda ele ẹli wam sno a.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Nga Nyenwe aị whnụrnu a, ọ dọnu a obirizi, kanụ a, “Ị kwnáma ẹkwna.”
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 O znekwnusi ele vu ọkpata-iznu wam, kpatụ a aka, be gwuzoru. Jizọsi kaa, “Wikoro rukna, m ka m jị, lizọ.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Nye wam nwụrnu ọnwu lizọ, dazịri ẹli nookwu ọka, Jizọsi kwuru a nyehnata nne a.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Kpakara ele badnụ tụ ogwnu naaja Chiokike. Be kaa, “Otu nye ọwhnurninya hna ezi whụyalam n'esilawụru aị, Chiokike valẹm o yinu ele ke a aka.”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Ọsusu gbasịri Jizọsi gazu kpakara Judiya nụ kpakara ẹli zị a gburugburu.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Ele sno apna Jọni kanụ a kpakara nhne ka. O sukwu badnụ lawụru nụ rime be,
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 be zne sịkwa Nyenwe aị, “Ọ bụ jịwa bụ nye ke jaava, sọbu a le anya nye berere?”
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Nga be vakwnusiri Jizọsi, be kaa, “Jọni Nye Wụ Mini ziyaru a sịkwa i, ‘Ọ bụ jịwa bụ nye ke jaava, sọbu a le anya nye berere?’ ”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Ige wam Jizọsi gwọru agịda ele nrịria zị ọdo n'ọdo, rẹnwu ọjo hiri nụ rime ele badnụ whụya, ele isni whnụrnu ọsno.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Ọ sarụ ele izi wam, “Anụ lahna kanụ Jọni kpakara nhne anụ whnụrnu nụ ke anụ nụrnu. Ele isni whnụrnu ọsno, ele mgwọro znernu izne, be neeme ele nchnịchna zịri rịchna, ele nsnị ịnyo nọonu nhne, ele nwụrnu ọnwu lizọru n'ẹnwu, be neezni ele mboni izi ọma.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Chiokike jọogozi nye ọbula ke jụ́la m kwnornu nhne me mernu.”
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Nga ele izi Jọni larụ, Jizọsi bete naakanụ igbudu badnụ wam nhne gbasịri Jọni. “Kịni bụ nhne anụ znernu ọ whnụ n'ẹli-ịkpa? Ekere achara ruwhere noovu?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Ọ bụ kịni nhne anụ znernu ọ whnụ? Nwerukna wogwu iwo marnụ mma sa? Le, ele noowo iwo marnụ mma, ele wu bụdnu oriri nụ ọnwunwo zị n'ọro ele eze.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 M ka m, risi kịni bụ nhne anụ znernu ọ whnụ? Nye ọwhnurninya sa? Owe! Me kanụ anụ, ọ bụ nye kakwo nye ọwhnurninya.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ka bụ nye wam be gbarụ nhne n'ọkwukwo nsọ gbasịri a,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Me kanụ anụ, n'esilawụru ele ele rinya mụrnu, ọ zá nye kakwo Jọni, kọvu nye zịkaru matị n'ẹli-eze Chiokike kakwo Jọni.”
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 (Nga kpakara ele badnụ, ma ele ọna ntụ nụrnu nhne Jizọsi kwuru, be kweru nụ apna Chiokike zị snam, kwnornu nụ Jọni wụru be mini.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Kọvu ele Farisi nụ ele zni iwu ele Ju jụru mmụma Chiokike, kwnornu nụ Jọni wụ́ge be mini.)
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Jizọsi sịkwa be, “Ndaa nhne me jeeji sninu ebiri ka? Be nụ lele kịni?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Be nụ lele rụmu takịri dazịgwu n'ahịa noosukwu ibne be ikwu, kaa,
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Jọni Nye Wụ Mini varụ, o ríle wiri, nwọ́ge manya, anụ kaa, ‘O nwernu rẹnwu ọjo.’
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Nnwọ ke Badnụ varụ, neeri wiri, nọonwo manya, anụ kaa, ‘Nye ka bụ nye okne wiri nụ nye nwọ okne manya, enyi ele ọna ntụ nụ ele mmehie.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Kọvu nhne ele magwụ Chiokike neeme neegesi nụ akọniche Chiokike ziri ezi.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Otu nye Farisi sukwuru Jizọsi wiri n'ọro a, o zne n'ọro nye Farisi wam dazịri n'ikpechi neeri wiri.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Otu nwerinya ke wu bụdnu mmehie n'ẹli wam mahịaru nụ Jizọsi neeri wiri n'ọro nye Farisi, o zne zụya mọno otute zị n'ite alabasita.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 O gwuzoru n'aznụ Jizọsi naakwna ẹkwna n'ọchi a, anya-mini a nọowu n'ọchi Jizọsi. O gweru rukeri-ize a kwnosnama be, snutu ọchi a ọnu, gweru mọno otute wam te ọchi a lawụru.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Nga nye Farisi wam sukwuru Jizọsi wiri whnụrnu a, ọ kaa nụ mkpọma a, “Ọ bụru nụ nwerukna ka bụ nye ọwhnurninya, o znernu a mahịa nụ nwerinya ka naakpatụ aka bụ nye mmehie.”
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Jizọsi sarụ a, “Saịmoni, o nwernu nhne me jaakanụ ị.”
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Jizọsi kanụ a, “Otu nwerukna ke naagbaznisi ele badnụ ịwai nwernu ele rukna lawụru ji a ọgwo. Otu nyenum ji a riwhu mkpụru ịwai isne, nye berere jị nri isne.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Be lawụru nwée nhne be jeeji nọokwu ọgwo, o gbarụnu be ọgwo wam be ji a. Nyele n'esilawụru be jọowhnu a n'anya karụkwo?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Saịmoni sarụ, “M che m nụ ọ bụ nye wam ọ gbarụnu ọgwo zị agịda.”
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Jizọsi tụhnasna hne nwerinya wam zị kanụ Saịmoni, “Ị whnụrnu nwerinya ka? M varụ m ọro ị, i nyége m mini me snụ ọchi m, kọvu o ji anya-mini a snụ ọchi m lawụru, gweru rukeri-ize a kwnosnama be.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 I snụ́ge m ọnu, kọvu nwerinya ka, hite n'ige me varụ, zị noosnutu ọchi m lawụru ọnu.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 I tége risi m mọno, kọvu ọ wụsiri mọno ẹknarna ọma n'ọchi m lawụru.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Kam kpayarụ, me kanụ ị, lele kpa be gbarụnu a agịda mmehie, ọwhnun'anya a zị agịda. Nye be gbarụnu nhne matị nwernu ọwhnun'anya zị matị.”
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Jizọsi kanụ nwerinya wam, “Be gbarụnam jị mmehie i.”
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Ele nụ Jizọsi dazị neeri wiri nookwurita n'ẹhni be, “Nye ka bụ nyele ke naagbarụ mmehie?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Jizọsi kanụ nwerinya wam. “Ọkwnata mkpọma ị znọhialam jị, la n'udno.”
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.