Lucas 5
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT
1 Otu ọbochi Jizọsi gwuzo nụ ngeri Osimini Gẹnezareti, agịda ele badnụ naadnagidne a, nọonu ikwu-ọnu Chiokike.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ọ whnụ ọgbo lawụru zị nụ ngeri mini, ele noogbu aznụ whọgaru nụ rime be nọosnu ịgbo be.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Jizọsi bna n'otu ọgbo ke bụ keru Saịmoni, kanụ a o nubna matị nụ rime mini, ọ dazịri ẹli nụ rime ọgbo wam neezni ele badnụ nhne.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Nga o znikworu nhne, ọ kanụ Saịmoni, “Nubna ọgbo nụ rime mini wụsi ịgbo ị, gbu aznụ.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Saịmoni sarụ a, “Nda-aị-kwu, a dọligburu ẹhni a n'ẹrnu kpakara abalị ka, ọ zị́a nhne ọbula a gburu, kọvu kwnornu nụ ikwu-ọnu ị, m jọowusi ịgbo.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Nga be wụsiri ịgbo, be gbu agịda aznụ, ke mernu ịgbo bete nọodoka.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Be whenu ele ibne be aka ele zị n'ọgbo berere, be va yinu be aka. Be va gbuji ọgbo lawụru wam n'aznụ, be bete neemi.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Nga Saịmoni Pita whnụrnu nhne mernu, ọ dna n'ẹli n'ọchi Jizọsi kaa, “Nyenwe aị, hi nụ hne me zị whọga kwnornu nụ m bụ m nye ọjo.”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Aznụ be gburu duru be ẹhni k'agịda.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Ọ bụ masị kpa o duru Jemisi nụ Jọni rụmu Zebidi ẹhni, ele be nụ Saịmoni sno noogbu aznụ. Jizọsi kanụ Pita, “Ogwnu tụ́ko ị, hite nụ kịtna ị jọobu nye jọokwnuhia badnụ.”
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Be kwọhia ọgbo be n'ọnu mini, sịgbasi kpakara nhne snornu Jizọsi.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Nga Jizọsi zị rime ẹli-ọhna, otu nwerukna naarịa nchnịchna vakwnusiri a. Nga ọ whnụrnu Jizọsi, ọ dna n'ẹli nụ ruwhnu a, rịasno, kaa, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ i pioru, i nwernu rikne mee m zịri rịchna.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Jizọsi dọsnima aka a, kpatụ a, kaa, “M pioru m, zịri rịchna.” Ngangam, nchnịchna wam whọgaru n'ẹhni a.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Jizọsi dọru a aka nụ nsnị kanụ a, “Ọ zá nye ọbula ị kanụ, kọvu la, gweru ẹhni gesi ị nye ọkwa arịohna, gweru nhne Mozizi nyernu n'iwu kwa arịohna ma ọ bụru nhne akebne nyee be nụ ị zị rịchna.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Kọvu ọtnutnu a gbasarụ k'agịda, ke kpayarụ agịda ele badnụ naava nọonu ikwu-ọnu a, ma ọ gwọ nrịria be.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Agịda ige Jizọsi whọga, zne hne kọru owu, neekpe okpukpe.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Ọ dụ n'otu ọbochi, nga Jizọsi neezni nhne, ele Farisi nụ ele zni iwu ele Ju ele hi nụ kpakara mgbu ke zị n'ẹli Galili nụ Judiya nụ Jerusẹlem va, be dazị, rikne Nyenwe aị zị n'ẹhni a, ọ nọogwo ele nrịria.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Ele rukna vuyanu a otu nye ngeri ẹhni a dọnwurnu ọdonwu, nye dnanyị n'olu ọkpata, be pio kpa be joovubna nụ ruwhnu Jizọsi.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Nga be nwée rikne dụ a ẹhni kwnornu nụ agịda ele badnụ wam, be pne n'olu ọro, hi nụ hne be dọkahalaru nhne vudna a n'olu ọkpata ọ dnanyị n'esilawụru igbudu badnụ wam nụ ruwhnu Jizọsi.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Nga Jizọsi whnụrnu ọkwnata mkpọma be, ọ kaa, “Nwerukna, be gbarụnam jị kpakara mmehie i.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Ele Farisi nụ ele zni iwu ele Ju nẹesikwa nụ mkpọma be, “Nwerukna ka bụ nyele ke nookwulu Chiokike? Ndaa nye nwernu rikne ọ gbarụ mmehie, hne ọ bụ́o Chiokike kpọi?”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Jizọsi mahịaru nhne be naarị nụ mkpọma be, ọ sịkwa be, “Kịni kpahịaru anụ naarị ọriri ka nụ mkpọma anụ?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Ndaa ke zị ewheke nụ ọ kaa, ‘Be gbarụnam jị kpakara mmehie,’ sọbu ọ kaa, ‘Lizọ zne izne’?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 M pioru m anụ mahịa nụ Nnwọ ke Badnụ nwernu rikne n'ọwa ọ gbarụ mmehie.” Ọ kanụ nwerukna wam ngeri ẹhni a dọnwurnu ọdonwu, “M ka m jị, lizọ, vuru ọkpata ị, la ọro ị.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Ngangam, o lizọ nụ ruwhnu be, chịri etere ọ dnanyị n'olu a, la n'ọro a, naaznarnị Chiokike.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Ẹhni du kpakara be, be tụ ogwnu znarnị Chiokike, naakaa, “A whnụnam nhne ikne tna.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Nga nhne ka mekworu, Jizọsi whọgaru whnụ otu nye ọna ntụ be kwu Livaị, hne ọ dazị n'ọro ntụ, Jizọsi kanụ a, “Sno m.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Livaị lizọ, sịgbasi kpakara nhne snornu a.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Livaị sinu Jizọsi okne iriri n'ọro a, agịda ele ọna ntụ nụ ele berere snornu be neeri wiri.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Ele Farisi nụ ele zni iwu ele Ju sịkwa ele sno apna a, “Kịni mernu anụ noosno ele ọna ntụ nụ ele mmehie neeri wiri?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Jizọsi sarụ be, “Mkpa dibịa zị́ko naakpa ele ẹhni bụru ọma, okwolem ele nrịria.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 M váge m o sukwu ele ọma, kọvu ele mmehie ma be tụhnasna mkpọma.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Be kanụ a, “Ele sno apna Jọni noovu ọnu neekpe okpukpe ige ọbula, ma ele sno ele Farisi neeme masị kpam, kọvu ele sno apna ị neeri, nọonwo.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Jizọsi sarụ be, “Ele varụ hne be nọolu nnwerne ikne be joovu ọnu hne be nụ nye nọolu nnwerne ikne zị?
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Kọvu ọbochi vawa, nga be jaanahọru be nye nọolu nnwerne ikne, ọ bụ nga be joovu ọnu n'ọbochi wam.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Jizọsi tnụnu be elulu ka, “Ọ zá nye jọodokaru mkpekele ikpe ikne dnụsni n'iwo ọknani, o mene kpam, ọ jọodoka ke ikne, ikpe ikne nụ ke ọknani jáadnabna.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Ọ zị́ masị nye jeegweru manya ikne gbasị n'olori akpụkpo ọknani, o mene kpam, manya ikne wam jaagbawama olori akpụkpo ọknani, manya nụ olori akpụkpo whume etekne.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Kọvu be gbasị manya ikne n'olori akpụkpo ikne.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ọ zá nye ke nwọrnu manya ọknani noopio ke ikne, kwnornu nụ ọ karụ ke ọknani ka mma.”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.