Lucas 24

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 N'ọnu ọsisi n'ọbochi mbọm n'ikwezu, ele rinya wam gweru mọno otute wam be gwakọtaru ke nwernu ẹknarna ọma, zne ilili Jizọsi.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Be whnụrnu nụ be vumernu akaworugwu be jiri kpusni ọnu ilili wam.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Be bnazne nụ rime ilili, be whnụ́ge iznu Nyenwe aị Jizọsi.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Be gwuzoru naarị nhne ka bụ, ngangam, ele rukna lawụru wogwu iwo abọchna noogbu amụma gwuzoru nụ ngeri be.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Ogwnu tụru ele rinya wam, be dna kpu ruwhnu n'ẹli, kọvu ele rukna wam kanụ be, “Kịni kpayarụ anụ noopio nye zị bụdnu n'esilawụru ele nwụrnu ọnwu?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Ọ zị́la hna, o hilem n'ẹnwu lizọ. Anụ chenwanya nhne ọ kannụ anụ nga ọ zị nụ Galili,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 nụ be jeegweru Nnwọ ke Badnụ nyega ele mmehie, be kpọgidne a n'ọgba, n'ọbochi ke ẹto, o jeehi n'ẹnwu lizọ.”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Ele rinya wam chenwanya ikwu-ọnu a.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Be hi n'ilili wam lahna, kanụ nri nụ otu badnụ ele sno apna a nụ ele berere nhne be whnụrnu.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Ele rinya wam bụ Meri Magịdalini, nụ Joana, nụ Meri nne Jemisi, be nụ ele rinya berere kanụ ele izi wam ọka ka.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Kọvu be kwége nhne ele rinya kwuru, be naarị nụ ọ bụ ọka etekne.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Pita lizọ, gba ẹso zne n'ilili, o whudna, whnụ ikpe iznu, ọ zá nhne berere ọ whnụrnu. Ọ lahna ọro naarị nhne mernu.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 N'ọbochi wam, ele sno apna a lawụru neezne ẹli Emaọsi, nhne nụ lele maịli ẹsau.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Be nookwurita kpakara nhne mernu.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Kpa be neezne nookwu nhne ka, Jizọsi n'iwhuru a kpayabetụru ndụndu, snornu be neezne.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Be whnụ a, kọvu be máa nụ ọ bụ Jizọsi.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Jizọsi sịkwa be, “Kịni bụ nhne anụ nọotnurni kpa anụ neezne?”
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Otu nụ rime be rẹwhna a bụ Kilopasi, sịkwa a, “Okwole jịwa bụ nye izne ke zị nụ Jerusẹlem nye máa nhne mernu ọbochi ele nụ ele ka wheru ewhe?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Jizọsi sịkwa a, “Kịni bụ nhne kọ?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Ele risi arịohna nụ ele risi aị gweru a nyee ma be kpe ikpe ẹnwu, be kpọgidne a n'ọgba.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Kọvu a leru anya nụ ọ bụ nye jaagbahịa Izirẹli. Ke kakwo, tna bụ ọbochi ẹto a kpa nhne ka mernu.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Agwna ele rinya aị nụ be zị kpasịri aị ogwnu tna. Be znernu n'ilili a n'ọnu ọsisi,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 kọvu be whnụ́ge iznu a. Be va kanụ aị nụ be whnụrnu ọwhnurninya ele enine izi, ke kannụ be nụ ọ zị bụdnu.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Agwna ele aị nụ be zị znernu ilili a, whnụ masị lele kpa ele rinya wam kwuru, kọvu be whnụ́ge iznu a.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Jizọsi kanụ be, “Anụ bụ ele iwhnirniwhno, anụ zị́la gnarnagnarna nụ okweru nhne kpakara ele ọwhnurninya kwuru.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Ọ zị mkpa nụ Karaịsi jaata kpakara awhnụwhnu, bna n'igwugwu a.”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Jizọsi kọwamanu be nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ gbasịri ẹhni a, hite n'ọkwukwo Mozizi nụ ele ọwhnurninya.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Kpa be vaduru ẹli wam be neezne, Jizọsi mee lele o neewhe ruwhnu,
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 be sigidne a, kaa, “Snornu aị dazịri, ọbochi zneminem.” O snornu be dazịri.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 O snornu be dazịri ẹli n'ikpechi wiri, o gweru brẹdi, tụ mmamma, nyawama a, bete neenye be.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Anya be kpume, be mahịa a, kọvu o whume n'anya be.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Be kwukwarita n'ẹhni be, “Ọ nụ lele nụ bẹkwnu neerne nụ mkpọma aị nga o nookwunu aị ọka n'apna, nọokowanu aị ọkwukwo nsọ.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Be lizọ ngangam lahna Jerusẹlem. Be whnụ ele sno apna a nri nụ otu wam, hne be gbakọgwu nụ otu nụ ele berere.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Be naakaa, “Ọ bụ n'ezi, Nyenwe aị hilem n'ẹnwu lizọ, o mernu Saịmoni whnụ a anya.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Badnụ lawụru wam kọwanu be nhne mernu n'apna, nụ kpa be jiri mahịa Nyenwe aị nga ọ nyawarụ brẹdi.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Kpa be zị nookwu ọka ka, Jizọsi gwuzoru n'esilawụru be, kanụ be, “Udno zịnu anụ.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Ogwnu tụru be k'agịda, be che nụ be whnụrnu rẹnwu.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Jizọsi kanụ be, “Kịni mernu ogwnu nọotu anụ? Kịni mernu anụ neenwe mkpọma lawụru nụ mkpọma anụ?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Anụ le aka m lawụru nụ ọchi m lawụru. Ọ bụ mawa. Anụ kpatụ m aka whnụrnu, rẹnwu nwée anọ-ẹhni nụ ọkpukpu, lele kpa anụ whnụrnu me nwernu.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Nga o kwuru ka, o gesi be aka a lawụru nụ ọchi a lawụru.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Be nwée rikne kweru kwnornu ovu ọso n'ọnu nụ ọtun'anya, ọ sịkwa be, “Anụ nwernu wiri o riri hna?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Be nyee a otu aznụ be siri esi,
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 o gweru a ri nụ ruwhnu be.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Ọ kanụ be, “Ka bụ nhne me kannụ anụ nga me nụ anụ zị. Kpakara nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ gbasịri m n'iwu Mozizi jeeme, ma ke ele ọwhnurninya nụ Eri Ọma.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 O kpume echiche be ma be ghọhia nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ọ kanụ be, “Ka bụ nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ, nụ Karaịsi jaatarịri awhnụwhnu, nụ o jeehi n'ẹnwu lizọ n'ọbochi ke ẹto,
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 nụ be jeeji rẹwhna a kpọ okwo ọtuhnasna mkpọma nụ rime kpakara mba, ma Chiokike gbarụ mmehie be. Be jeehite nụ rime Jerusẹlem panịzo nọokpo okwo.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Anụ bụ ele akebne kpakara nhne ka.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 M jeeziyanu anụ nhne Nda m kweru nụ mkwna, kọvu anụ dazịri nụ Jerusẹlem tem rikne ke hi n'oligwe dnakwasị anụ.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Jizọsi duru be whọga zne n'ẹli Bẹtani, ọ chịlizo aka lawụru olu, gọzi be.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Kpa ọ zị nọogozi be, be gwelizọ a la n'oligwe.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Be kpọnu a risi ẹli, lahna Jerusẹlem, snarnịma jihịa mkpọma be.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Be dazịgidne n'Ọro Nsọ Chiokike nọotunu Chiokike mmamma.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.