Lucas 24
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARC
1 N'ọnu ọsisi n'ọbochi mbọm n'ikwezu, ele rinya wam gweru mọno otute wam be gwakọtaru ke nwernu ẹknarna ọma, zne ilili Jizọsi.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Be whnụrnu nụ be vumernu akaworugwu be jiri kpusni ọnu ilili wam.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Be bnazne nụ rime ilili, be whnụ́ge iznu Nyenwe aị Jizọsi.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Be gwuzoru naarị nhne ka bụ, ngangam, ele rukna lawụru wogwu iwo abọchna noogbu amụma gwuzoru nụ ngeri be.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Ogwnu tụru ele rinya wam, be dna kpu ruwhnu n'ẹli, kọvu ele rukna wam kanụ be, “Kịni kpayarụ anụ noopio nye zị bụdnu n'esilawụru ele nwụrnu ọnwu?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ọ zị́la hna, o hilem n'ẹnwu lizọ. Anụ chenwanya nhne ọ kannụ anụ nga ọ zị nụ Galili,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 nụ be jeegweru Nnwọ ke Badnụ nyega ele mmehie, be kpọgidne a n'ọgba, n'ọbochi ke ẹto, o jeehi n'ẹnwu lizọ.”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Ele rinya wam chenwanya ikwu-ọnu a.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Be hi n'ilili wam lahna, kanụ nri nụ otu badnụ ele sno apna a nụ ele berere nhne be whnụrnu.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Ele rinya wam bụ Meri Magịdalini, nụ Joana, nụ Meri nne Jemisi, be nụ ele rinya berere kanụ ele izi wam ọka ka.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Kọvu be kwége nhne ele rinya kwuru, be naarị nụ ọ bụ ọka etekne.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Pita lizọ, gba ẹso zne n'ilili, o whudna, whnụ ikpe iznu, ọ zá nhne berere ọ whnụrnu. Ọ lahna ọro naarị nhne mernu.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 N'ọbochi wam, ele sno apna a lawụru neezne ẹli Emaọsi, nhne nụ lele maịli ẹsau.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Be nookwurita kpakara nhne mernu.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Kpa be neezne nookwu nhne ka, Jizọsi n'iwhuru a kpayabetụru ndụndu, snornu be neezne.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Be whnụ a, kọvu be máa nụ ọ bụ Jizọsi.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Jizọsi sịkwa be, “Kịni bụ nhne anụ nọotnurni kpa anụ neezne?”
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Otu nụ rime be rẹwhna a bụ Kilopasi, sịkwa a, “Okwole jịwa bụ nye izne ke zị nụ Jerusẹlem nye máa nhne mernu ọbochi ele nụ ele ka wheru ewhe?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Jizọsi sịkwa a, “Kịni bụ nhne kọ?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ele risi arịohna nụ ele risi aị gweru a nyee ma be kpe ikpe ẹnwu, be kpọgidne a n'ọgba.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Kọvu a leru anya nụ ọ bụ nye jaagbahịa Izirẹli. Ke kakwo, tna bụ ọbochi ẹto a kpa nhne ka mernu.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Agwna ele rinya aị nụ be zị kpasịri aị ogwnu tna. Be znernu n'ilili a n'ọnu ọsisi,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 kọvu be whnụ́ge iznu a. Be va kanụ aị nụ be whnụrnu ọwhnurninya ele enine izi, ke kannụ be nụ ọ zị bụdnu.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Agwna ele aị nụ be zị znernu ilili a, whnụ masị lele kpa ele rinya wam kwuru, kọvu be whnụ́ge iznu a.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Jizọsi kanụ be, “Anụ bụ ele iwhnirniwhno, anụ zị́la gnarnagnarna nụ okweru nhne kpakara ele ọwhnurninya kwuru.
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Ọ zị mkpa nụ Karaịsi jaata kpakara awhnụwhnu, bna n'igwugwu a.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Jizọsi kọwamanu be nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ gbasịri ẹhni a, hite n'ọkwukwo Mozizi nụ ele ọwhnurninya.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Kpa be vaduru ẹli wam be neezne, Jizọsi mee lele o neewhe ruwhnu,
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 be sigidne a, kaa, “Snornu aị dazịri, ọbochi zneminem.” O snornu be dazịri.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 O snornu be dazịri ẹli n'ikpechi wiri, o gweru brẹdi, tụ mmamma, nyawama a, bete neenye be.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Anya be kpume, be mahịa a, kọvu o whume n'anya be.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Be kwukwarita n'ẹhni be, “Ọ nụ lele nụ bẹkwnu neerne nụ mkpọma aị nga o nookwunu aị ọka n'apna, nọokowanu aị ọkwukwo nsọ.”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Be lizọ ngangam lahna Jerusẹlem. Be whnụ ele sno apna a nri nụ otu wam, hne be gbakọgwu nụ otu nụ ele berere.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Be naakaa, “Ọ bụ n'ezi, Nyenwe aị hilem n'ẹnwu lizọ, o mernu Saịmoni whnụ a anya.”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Badnụ lawụru wam kọwanu be nhne mernu n'apna, nụ kpa be jiri mahịa Nyenwe aị nga ọ nyawarụ brẹdi.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Kpa be zị nookwu ọka ka, Jizọsi gwuzoru n'esilawụru be, kanụ be, “Udno zịnu anụ.”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Ogwnu tụru be k'agịda, be che nụ be whnụrnu rẹnwu.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Jizọsi kanụ be, “Kịni mernu ogwnu nọotu anụ? Kịni mernu anụ neenwe mkpọma lawụru nụ mkpọma anụ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Anụ le aka m lawụru nụ ọchi m lawụru. Ọ bụ mawa. Anụ kpatụ m aka whnụrnu, rẹnwu nwée anọ-ẹhni nụ ọkpukpu, lele kpa anụ whnụrnu me nwernu.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Nga o kwuru ka, o gesi be aka a lawụru nụ ọchi a lawụru.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Be nwée rikne kweru kwnornu ovu ọso n'ọnu nụ ọtun'anya, ọ sịkwa be, “Anụ nwernu wiri o riri hna?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Be nyee a otu aznụ be siri esi,
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 o gweru a ri nụ ruwhnu be.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Ọ kanụ be, “Ka bụ nhne me kannụ anụ nga me nụ anụ zị. Kpakara nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ gbasịri m n'iwu Mozizi jeeme, ma ke ele ọwhnurninya nụ Eri Ọma.”
44 E disse-lhes:
45 O kpume echiche be ma be ghọhia nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ọ kanụ be, “Ka bụ nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ, nụ Karaịsi jaatarịri awhnụwhnu, nụ o jeehi n'ẹnwu lizọ n'ọbochi ke ẹto,
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 nụ be jeeji rẹwhna a kpọ okwo ọtuhnasna mkpọma nụ rime kpakara mba, ma Chiokike gbarụ mmehie be. Be jeehite nụ rime Jerusẹlem panịzo nọokpo okwo.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Anụ bụ ele akebne kpakara nhne ka.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 M jeeziyanu anụ nhne Nda m kweru nụ mkwna, kọvu anụ dazịri nụ Jerusẹlem tem rikne ke hi n'oligwe dnakwasị anụ.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Jizọsi duru be whọga zne n'ẹli Bẹtani, ọ chịlizo aka lawụru olu, gọzi be.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Kpa ọ zị nọogozi be, be gwelizọ a la n'oligwe.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Be kpọnu a risi ẹli, lahna Jerusẹlem, snarnịma jihịa mkpọma be.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Be dazịgidne n'Ọro Nsọ Chiokike nọotunu Chiokike mmamma.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.