Lucas 20
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB
1 Ọ dụ otu ọbochi nga Jizọsi zị n'Ọro Nsọ Chiokike neezni izi ọma, ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju, be nụ ele okno badnụ Izirẹli varụ.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Be kanụ a, “Kanụ aị rẹwhna rikne i ji neeme kpakara nhne ka. Nyele nyernu i rikne ka?”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Jizọsi sarụ be, “M jaasịkwa anụ otu ajịji masị, anụ kanụ m,
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 ọwu mini Jọni, o hiri n'oligwe mọbu n'aka badnụ va?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Be kwu a n'esilawụru be, kaa, “Ọ bụru nụ a kaa, ‘O hiri n'oligwe,’ ọ jaasịkwa aị, ‘Kịni mernu anụ kwéle a?’ ”
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 “Kọvu a kaa nụ o hi n'aka badnụ, kpakara ele badnụ ka jọotugbu aị akaworugwu, kwnornu nụ be kweru nụ Jọni bụ nye ọwhnurninya.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Be sarụ a, “A máa hne o hi va.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Jizọsi kanụ be, “M jáaka masịnu anụ rẹwhna rikne me ji neeme kpakara nhne ka.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Jizọsi tnụnu ele badnụ elulu ka, “Otu nyerukna kparụ vaịni, gweru ẹkwu wam yisi n'aka ele jeelekọta a, whọga gbu ọkwnu.”
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Nga ige ọ ghọ mkpụru dụru, o zizne otu nye izi o znekwnusi ele ẹrnu ẹkwu wam ma be nyee a agwna mkpụru vaịni. Kọvu ele ẹrnu ẹkwu wam pnịa a nhne, zila a n'aka etekne.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 O zizne kwno nye izi berere, ele ẹrnu ẹkwu wam lị a nhne, kpasị a iwhnerne, zila a n'aka etekne.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 O zizne kwno nye izi ke ẹto, be mekasi a nhne, tuwhu a n'ederezi.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 “Ige wam nye nwe ẹkwu vaịni wam karụ, ‘Ndaa nhne me jeeme? M jeezizne nnwọ m me whnụrnu n'anya, eleghi anya be jọoso a anya.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 “Kọvu nga ele ẹrnu ẹkwu wam whnụrnu a, be kanụ ẹhni be, ‘Ka bụ nye jeeri mkpe nye nwe ẹkwnu ka, anụ va ma a gbu a, a jeekeri mkpe a.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Be tuwhu a n'aznụ ẹkwu wam gbu a.
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ọ jaava gbumekwo ele ẹrnu ẹkwu ọjo wam, gweru ẹkwu wam nyewhete n'aka ele berere.”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Jizọsi le be anya, sịkwa be, “Kịni bụ risi nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ?
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Nye ọbula ke jaadnakwasị akaworugwu ka, jaagbawa ibekala ibekala, kọvu nye ọbula ke akaworugwu ka jaadnakwasị, o jeegweri a lele rẹtnu.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Ele zni iwu ele Ju nụ ele risi arịohna pio kpa be jọonwugwu Jizọsi ngangam, kwnornu nụ be magwụ nụ ọ tnụnnu be elulu ka. Kọvu be nọotu ogwnu ele badnụ.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Be zizne ele naadna ndịdna ele mernu lele nụ be bụ ele ezi ọka. Be noopio kpa be jeeji nwụgwu Jizọsi hite n'ikwu-ọnu a ma be gweru a nyewhete n'aka nye ọchichi.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Be sịkwa Jizọsi, “Nye-zni-nhne, a magwụ nụ i kwu ezi ọka neezni nhne kwesiri, ị zá neele badnụ anya nụ ruwhnu, kọvu i neezni apna Chiokike n'ezi ọka.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Ọ bụru ọma a tụ ntụ nyee Siza sọbu ọ bụ́o ọma?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Jizọsi whnụru aghịgho ke mkpọma be, ọ kanụ be,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Anụ gesi m otu mkpụru ịwai. Nyele nwe ruwhnu ka nụ nhne be gbakwasịri n'olu a?”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Be sarụ a, “Siza nwe.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Be nwée nhne be jeeji nwụgwu a hite n'ikwu-ọnu o kwuru nụ ruwhnu ọhna. Ọsisa ọ sarụ be jiri be anya, be dazịri bii.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Agwna ele Sadusi, ka bụ ele karụ nụ olizọ n'ẹnwu zị́la, vakwnusiri Jizọsi, sịkwa a ajịji,
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 “Nye-zni-nhne, Mozizi gbarụ n'ọkwukwo iwu nyee aị, ‘Ọ bụru nụ nyerukna nwụrnu sịgbasi nnwerne a, hne be nwée rụmu, nwene a rukna jọoluru nnwerne nwene a wam mụhianu nwene a rukna rụmu.’
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Rụmu nne ẹsau nụ aị zị, ke mbọm lụru nnwerne, nwụma hne o nwée nnwọ.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Nye ke ẹbo lụru a,
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 nye ke ẹto lụ a, otu aka wam kpa rụmu nne ẹsau wam lụru nwerinya wam, kpakara be nwée nnwọ, be nwụkwo.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 N'ipne-aznụ nwerinya wam nwụ masị.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Kịtna, n'ọbochi olizọ n'ẹnwu, nwerinya wam jọobu nnwerne nyele n'esilawụru be, kwnornu nụ be ẹsau lụru a?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Jizọsi sarụ be, “Ele badnụ k'ọwa ka nọolu nnwerne, neekesi nzi.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Kọvu ele kwesiri o kehịa igwe n'olizọ n'ẹnwu ma be zị bụdnu n'ige ke jaava, be lụ́ nnwerne, be gbọ́ nzi.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Be jọ́onwu ẹnwu berere, kwnornu nụ be nụ lele ele enine izi. Be bụ rụmu Chiokike kwnornu nụ be hiri n'ẹnwu lizọ.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Kọvu Mozizi neegesi nụ ele nwụrnu ọnwu jeehi n'ẹnwu lizọ, hite nụ nhne ọ gbarụ n'ọkwukwo gbasịri isisi matị wam neerne bẹkwnu. O sukwuru Nyenwe aị ‘Chiokike ke Ebereham, Chiokike ke Aziki, nụ Chiokike ke Jekọpu.’
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Chiokike bụ Chiokike ke ele zị bụ bụdnu, ọ bụ́o ke ele nwụrnu ọnwu, kpakara ele badnụ zị bụdnu n'anya Chiokike.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Agwna ele zni iwu ele Ju karụ, “Nye-zni-nhne, ị sakwarụ nkarị.”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Ọ zị́ma nye nwernu rikne sịkwa a ajịji berere.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jizọsi kanụ be, “Ndaa kpa be naakaa nụ Karaịsi bụ Nnwọ Devidi?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Kwnornu nụ Devidi n'iwhuru a kwuru n'ọkwukwo Eri Ọma,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 tem dụ nga me jaabịta ele irno i
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Devidi sukwuru a ‘Nyenwe m,’ ndaa kpa o jeeji bụru kwno nnwọ a?”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Kpa kpakara ele badnụ wam zị noobno nsnị, Jizọsi kanụ ele sno apna a,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Anụ neeze ele zni iwu ele Ju. Ọ naamasị be o wo awura ogologo naagagharị, ọ naamasị be ele badnụ neebekwu be ikwu n'ahịa, be nọohoru risi ngadna n'ọro ọgbako ele Ju, ma ngadna kakwo mma n'ọgbako iriri anụ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Be bụ ele neeridna ọro ele rinya nzi be nwụrnu, neekpe ogologo okpukpe ma ele badnụ whnụrnu be. Be jaata awhnụwhnu ke kakwo.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.