Lucas 19
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NTLH
1 Jizọsi bnazne nụ rime Jeriko, neewhe n'esilawụru a.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Otu nye risi ele ọna ntụ rẹwhna a bụ Zakịyosi zị pịi, ọ bụ nye barụ aba.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 O noopio kpa ọ jọowhnu Jizọsi, kọvu o nwée rikne kwnornu nụ ọ bụ nye zị ichichi n'esilawụru igbudu badnụ.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ọ gba ẹso zne nụ ruwhnu, pne n'olu isisi sịkamo ma ọ whnụ Jizọsi nga o jeewhe nụ apna wam.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Nga Jizọsi dụru nụ pịyam, o le anya n'olu, kanụ a, “Zakịyosi, hiedna wara wara, kwnornu nụ m jaadazị n'ọro ị tna.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Zakịyosi mee wara wara hiedna, nabnanya a nụ mkpọma ọso n'ọnu.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Kpakara ele badnụ whnụrnu a, be bete naatamu, kaa, “Nwerukna ka znernu ọ bụru nye izne n'ọro nye mmehie.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Zakịyosi lizọ kanụ Nyenwe aị, “Nyenwe aị, m jeekewa kpakara nhne me nwernu ẹli lawụru, kesi ele mboni, nye ọbula ke me ghọgburu, m jọokwuhnata a ẹli ẹno.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Jizọsi kanụ a, “Ọznohia varụ n'ọro ka tna, kwnornu nụ nwerukna ka bụ masị nnwọ Ebereham.
9 Então Jesus disse:
10 Kwnornu nụ Nnwọ ke Badnụ varụ o pio nụ ọ znọhia ele whuru owhu.”
10 Porque o
11 Kpa be zị noobno nsnị, Jizọsi zne nụ ruwhnu tnụnu be otu elulu, kwnornu nụ ọ zị Jerusẹlem ndụndu, ele badnụ wam naarị nụ ẹli-eze Chiokike jọowhuya iwhne kịtna.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ọ kaa, “Otu nwerukna be marnụ rẹwhna a znernu mba zị ikere ma be chni a eze sụ o hiehna ẹli a.
12 Então Jesus disse:
13 Hne o zne, o sukwu nri ele ọhi a, nyee be nri mkpụru ịwai, kanụ be, ‘Anụ zụ ahịa tem m hiehna.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 “Kọvu ele ẹli wam snornu a irno, be zizne izi kaa, ‘A chọ́la nwerukna ka bụru eze aị.’ ”
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Be chni a eze, o hiehna. O sukwu ele ọhi a ele o nyernu ịwai ma ọ mahịa mbnarna be nwehịaru nụ ịwai o nyernu be.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 “Nye ke mbọm varụ, kaa, ‘Nyenwe aị, mkpụru ịwai i nyernu m nwehịaru nri mkpụru ịwai mbnarna berere.’ ”
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 “Nyenwe a kanụ a, ‘I mekwarụ nkarị, ọhi ọma. Kwnornu nụ ị kwesiri be kwnata ị mkpọma nụ nhne matị, nẹechi nri mba.’ ”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 “Nye ke ẹbo varụ, kaa, ‘Nyenwe aị, mkpụru ịwai ị nwehịaru mkpụru ịwai isne berere.’ ”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 “Nyenwe a sarụ a, ‘Bụru nye neelekọta ẹli-ọhna isne.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Nye ke ẹto varụ kaa, ‘Nyenwe aị, le ịwai ị, m knernụ m ịwai ị n'ikpe tugwatanụ i ya.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Ogwnu i tụru m, kwnornu nụ ị bụ nye anya rikne. I neegweru nhne bụ́o ke i, neegwe nhne n'ẹkwu hne ị kpála mkpụru.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 “Nyenwe a sarụ, ‘M jeeji nhne hi n'ọnu i kpe i ikpe, jị ọhi ọjo. Ị magwụ nụ m bụ m nye anya rikne, neegweru nhne bụ́o ke m, m neegwe nhne n'ẹkwu me kpála mkpụru.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Kịni mernu i yísige ịwai m n'aka ele ọro ịwai? Kpa me hiehnarnu, m znernu m anahọru ịwai m nụ mbnarna a.’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Ọ kanụ ele gwuzo ndụndu, ‘Anụ nahịa a ịwai kị nyega nye wam ke nwernu nri.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 “Be kanụ a, ‘Nda-aị-kwu, o nwernu nri.’
25 Eles responderam:
26 “Ọ sarụ be, ‘Me kanụ anụ, nye ọbula ke nwernu be jeenye a, o nwehnasiru, kọvu nye ke nwée, be jaanahọru a ọ bụbedi ke o nwernu.
26 — E o patrão disse:
27 Kịtna, ele irno m ele kwége me bụru eze be, anụ kwuya be hna gbumekwo kpakara be nụ ruwhnu m.’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Nga Jizọsi kwukworu ọka ka, o beru be ọsno neezne Jerusẹlem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Nga ọ vaduru Bẹtifagi nụ Bẹtani nụ Rugwu Olivu o zizne ele sno apna a lawụru, kanụ be,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “Anụ zne nụ mgbu matị ke zị nụ ruwhnu anụ, kpa anụ naabna, anụ jọowhnu otu nnwọ ịyinya be kpọgwu pịi, ke ọ zá nye dazịri n'olu a, anụ tọma a, tọya hna.
30 com a seguinte ordem:
31 Ọ bụru nụ badnụ ọbula sịkwa anụ, ‘Kịni mernu anụ nọotoma a,’ anụ kanụ a, ‘Ọ zị Nyenwe aị mkpa.’ ”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ele o dusiri zne whnụ lele kpa Jizọsi kanụ be.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Kpa be nọotoma nnwọ ịyinya wam, ele nwe a sịkwa be, “Kịni mernu anụ nọotoma nnwọ ịyinya wam?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Be sarụ be, “Ọ zị Nyenwe aị mkpa.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Be tọyanu a Jizọsi, wụkwasi iwo be n'olu a, dazịta Jizọsi n'olu a.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Kpa Jizọsi neezne, ele badnụ naagbasa iwo be n'apna.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Nga ọ vaduru hne apna larụ Rugwu Olivu, igbudu badnụ ele sno apna a bete nọonwudna, nọotunu Chiokike mmamma n'okne nkọli kwnornu agịda ẹrnu ndu-ẹhni be whnụrnu.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Be naakaa,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Agwna ele Farisi ele sno igbudu badnụ wam kanụ Jizọsi, “Nye-zni-nhne, bigbọ ele sno apna ị ma be kpusni ọnu.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Jizọsi sarụ be, “Me kanụ anụ, ọ bụru nụ ele ka kpusni ọnu be, akaworugwu ele ka jeesi lụlo.”
40 Jesus respondeu:
41 Jizọsi vadu Jerusẹlem ndụndu, whnụ a, kwnanụ a ẹkwna.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Ọ kaa, “Ọ bụru nụ ị mahịaru ọbochi tna nhne jeegweyanụ anụ udno, kọvu anya anụ kpuru isni.
42 e disse:
43 Ọbochi vawa nga ele irno anụ jaadazịgidne anụ, gbagidne anụ n'apna ọbula.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Be jọozopia anụ nụ rụmu takịri anụ, be joolulu ẹli ka nụ ele wu nụ rime a, be jéesịgbasi otu akaworugwu n'olu ibne a hna, kwnornu nụ anụ máa ige Chiokike varụ ọ znọhia anụ.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Jizọsi bnazne Ọro Nsọ Chiokike, chịhala ele neere ahịa pịi.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Ọ kanụ be, “Be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa,
46 Ele lhes disse:
47 Jizọsi zị neezni nhne kpakara ọbochi n'Ọro Nsọ Chiokike. Ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju nụ ele okno badnụ Izirẹli needne kpa be joogbu a.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Kọvu be máa nhne be jeeme, kwnornu nụ kpakara ele berere zị kọriri noobno nsnị nụ nhne o nookwu.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.