Lucas 19

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jizọsi bnazne nụ rime Jeriko, neewhe n'esilawụru a.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Otu nye risi ele ọna ntụ rẹwhna a bụ Zakịyosi zị pịi, ọ bụ nye barụ aba.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 O noopio kpa ọ jọowhnu Jizọsi, kọvu o nwée rikne kwnornu nụ ọ bụ nye zị ichichi n'esilawụru igbudu badnụ.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ọ gba ẹso zne nụ ruwhnu, pne n'olu isisi sịkamo ma ọ whnụ Jizọsi nga o jeewhe nụ apna wam.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Nga Jizọsi dụru nụ pịyam, o le anya n'olu, kanụ a, “Zakịyosi, hiedna wara wara, kwnornu nụ m jaadazị n'ọro ị tna.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Zakịyosi mee wara wara hiedna, nabnanya a nụ mkpọma ọso n'ọnu.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Kpakara ele badnụ whnụrnu a, be bete naatamu, kaa, “Nwerukna ka znernu ọ bụru nye izne n'ọro nye mmehie.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Zakịyosi lizọ kanụ Nyenwe aị, “Nyenwe aị, m jeekewa kpakara nhne me nwernu ẹli lawụru, kesi ele mboni, nye ọbula ke me ghọgburu, m jọokwuhnata a ẹli ẹno.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Jizọsi kanụ a, “Ọznohia varụ n'ọro ka tna, kwnornu nụ nwerukna ka bụ masị nnwọ Ebereham.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Kwnornu nụ Nnwọ ke Badnụ varụ o pio nụ ọ znọhia ele whuru owhu.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Kpa be zị noobno nsnị, Jizọsi zne nụ ruwhnu tnụnu be otu elulu, kwnornu nụ ọ zị Jerusẹlem ndụndu, ele badnụ wam naarị nụ ẹli-eze Chiokike jọowhuya iwhne kịtna.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ọ kaa, “Otu nwerukna be marnụ rẹwhna a znernu mba zị ikere ma be chni a eze sụ o hiehna ẹli a.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Hne o zne, o sukwu nri ele ọhi a, nyee be nri mkpụru ịwai, kanụ be, ‘Anụ zụ ahịa tem m hiehna.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Kọvu ele ẹli wam snornu a irno, be zizne izi kaa, ‘A chọ́la nwerukna ka bụru eze aị.’ ”
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Be chni a eze, o hiehna. O sukwu ele ọhi a ele o nyernu ịwai ma ọ mahịa mbnarna be nwehịaru nụ ịwai o nyernu be.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Nye ke mbọm varụ, kaa, ‘Nyenwe aị, mkpụru ịwai i nyernu m nwehịaru nri mkpụru ịwai mbnarna berere.’ ”
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Nyenwe a kanụ a, ‘I mekwarụ nkarị, ọhi ọma. Kwnornu nụ ị kwesiri be kwnata ị mkpọma nụ nhne matị, nẹechi nri mba.’ ”
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Nye ke ẹbo varụ, kaa, ‘Nyenwe aị, mkpụru ịwai ị nwehịaru mkpụru ịwai isne berere.’ ”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Nyenwe a sarụ a, ‘Bụru nye neelekọta ẹli-ọhna isne.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Nye ke ẹto varụ kaa, ‘Nyenwe aị, le ịwai ị, m knernụ m ịwai ị n'ikpe tugwatanụ i ya.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Ogwnu i tụru m, kwnornu nụ ị bụ nye anya rikne. I neegweru nhne bụ́o ke i, neegwe nhne n'ẹkwu hne ị kpála mkpụru.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Nyenwe a sarụ, ‘M jeeji nhne hi n'ọnu i kpe i ikpe, jị ọhi ọjo. Ị magwụ nụ m bụ m nye anya rikne, neegweru nhne bụ́o ke m, m neegwe nhne n'ẹkwu me kpála mkpụru.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Kịni mernu i yísige ịwai m n'aka ele ọro ịwai? Kpa me hiehnarnu, m znernu m anahọru ịwai m nụ mbnarna a.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Ọ kanụ ele gwuzo ndụndu, ‘Anụ nahịa a ịwai kị nyega nye wam ke nwernu nri.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Be kanụ a, ‘Nda-aị-kwu, o nwernu nri.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Ọ sarụ be, ‘Me kanụ anụ, nye ọbula ke nwernu be jeenye a, o nwehnasiru, kọvu nye ke nwée, be jaanahọru a ọ bụbedi ke o nwernu.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Kịtna, ele irno m ele kwége me bụru eze be, anụ kwuya be hna gbumekwo kpakara be nụ ruwhnu m.’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nga Jizọsi kwukworu ọka ka, o beru be ọsno neezne Jerusẹlem.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Nga ọ vaduru Bẹtifagi nụ Bẹtani nụ Rugwu Olivu o zizne ele sno apna a lawụru, kanụ be,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Anụ zne nụ mgbu matị ke zị nụ ruwhnu anụ, kpa anụ naabna, anụ jọowhnu otu nnwọ ịyinya be kpọgwu pịi, ke ọ zá nye dazịri n'olu a, anụ tọma a, tọya hna.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ọ bụru nụ badnụ ọbula sịkwa anụ, ‘Kịni mernu anụ nọotoma a,’ anụ kanụ a, ‘Ọ zị Nyenwe aị mkpa.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ele o dusiri zne whnụ lele kpa Jizọsi kanụ be.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Kpa be nọotoma nnwọ ịyinya wam, ele nwe a sịkwa be, “Kịni mernu anụ nọotoma nnwọ ịyinya wam?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Be sarụ be, “Ọ zị Nyenwe aị mkpa.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Be tọyanu a Jizọsi, wụkwasi iwo be n'olu a, dazịta Jizọsi n'olu a.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Kpa Jizọsi neezne, ele badnụ naagbasa iwo be n'apna.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nga ọ vaduru hne apna larụ Rugwu Olivu, igbudu badnụ ele sno apna a bete nọonwudna, nọotunu Chiokike mmamma n'okne nkọli kwnornu agịda ẹrnu ndu-ẹhni be whnụrnu.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Be naakaa,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Agwna ele Farisi ele sno igbudu badnụ wam kanụ Jizọsi, “Nye-zni-nhne, bigbọ ele sno apna ị ma be kpusni ọnu.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jizọsi sarụ be, “Me kanụ anụ, ọ bụru nụ ele ka kpusni ọnu be, akaworugwu ele ka jeesi lụlo.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Jizọsi vadu Jerusẹlem ndụndu, whnụ a, kwnanụ a ẹkwna.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Ọ kaa, “Ọ bụru nụ ị mahịaru ọbochi tna nhne jeegweyanụ anụ udno, kọvu anya anụ kpuru isni.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ọbochi vawa nga ele irno anụ jaadazịgidne anụ, gbagidne anụ n'apna ọbula.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Be jọozopia anụ nụ rụmu takịri anụ, be joolulu ẹli ka nụ ele wu nụ rime a, be jéesịgbasi otu akaworugwu n'olu ibne a hna, kwnornu nụ anụ máa ige Chiokike varụ ọ znọhia anụ.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jizọsi bnazne Ọro Nsọ Chiokike, chịhala ele neere ahịa pịi.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ọ kanụ be, “Be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa,
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Jizọsi zị neezni nhne kpakara ọbochi n'Ọro Nsọ Chiokike. Ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju nụ ele okno badnụ Izirẹli needne kpa be joogbu a.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Kọvu be máa nhne be jeeme, kwnornu nụ kpakara ele berere zị kọriri noobno nsnị nụ nhne o nookwu.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.