Lucas 19
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB
1 Jizọsi bnazne nụ rime Jeriko, neewhe n'esilawụru a.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Otu nye risi ele ọna ntụ rẹwhna a bụ Zakịyosi zị pịi, ọ bụ nye barụ aba.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 O noopio kpa ọ jọowhnu Jizọsi, kọvu o nwée rikne kwnornu nụ ọ bụ nye zị ichichi n'esilawụru igbudu badnụ.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Ọ gba ẹso zne nụ ruwhnu, pne n'olu isisi sịkamo ma ọ whnụ Jizọsi nga o jeewhe nụ apna wam.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Nga Jizọsi dụru nụ pịyam, o le anya n'olu, kanụ a, “Zakịyosi, hiedna wara wara, kwnornu nụ m jaadazị n'ọro ị tna.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Zakịyosi mee wara wara hiedna, nabnanya a nụ mkpọma ọso n'ọnu.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Kpakara ele badnụ whnụrnu a, be bete naatamu, kaa, “Nwerukna ka znernu ọ bụru nye izne n'ọro nye mmehie.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Zakịyosi lizọ kanụ Nyenwe aị, “Nyenwe aị, m jeekewa kpakara nhne me nwernu ẹli lawụru, kesi ele mboni, nye ọbula ke me ghọgburu, m jọokwuhnata a ẹli ẹno.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Jizọsi kanụ a, “Ọznohia varụ n'ọro ka tna, kwnornu nụ nwerukna ka bụ masị nnwọ Ebereham.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Kwnornu nụ Nnwọ ke Badnụ varụ o pio nụ ọ znọhia ele whuru owhu.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Kpa be zị noobno nsnị, Jizọsi zne nụ ruwhnu tnụnu be otu elulu, kwnornu nụ ọ zị Jerusẹlem ndụndu, ele badnụ wam naarị nụ ẹli-eze Chiokike jọowhuya iwhne kịtna.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Ọ kaa, “Otu nwerukna be marnụ rẹwhna a znernu mba zị ikere ma be chni a eze sụ o hiehna ẹli a.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Hne o zne, o sukwu nri ele ọhi a, nyee be nri mkpụru ịwai, kanụ be, ‘Anụ zụ ahịa tem m hiehna.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Kọvu ele ẹli wam snornu a irno, be zizne izi kaa, ‘A chọ́la nwerukna ka bụru eze aị.’ ”
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Be chni a eze, o hiehna. O sukwu ele ọhi a ele o nyernu ịwai ma ọ mahịa mbnarna be nwehịaru nụ ịwai o nyernu be.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Nye ke mbọm varụ, kaa, ‘Nyenwe aị, mkpụru ịwai i nyernu m nwehịaru nri mkpụru ịwai mbnarna berere.’ ”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Nyenwe a kanụ a, ‘I mekwarụ nkarị, ọhi ọma. Kwnornu nụ ị kwesiri be kwnata ị mkpọma nụ nhne matị, nẹechi nri mba.’ ”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Nye ke ẹbo varụ, kaa, ‘Nyenwe aị, mkpụru ịwai ị nwehịaru mkpụru ịwai isne berere.’ ”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Nyenwe a sarụ a, ‘Bụru nye neelekọta ẹli-ọhna isne.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Nye ke ẹto varụ kaa, ‘Nyenwe aị, le ịwai ị, m knernụ m ịwai ị n'ikpe tugwatanụ i ya.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ogwnu i tụru m, kwnornu nụ ị bụ nye anya rikne. I neegweru nhne bụ́o ke i, neegwe nhne n'ẹkwu hne ị kpála mkpụru.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Nyenwe a sarụ, ‘M jeeji nhne hi n'ọnu i kpe i ikpe, jị ọhi ọjo. Ị magwụ nụ m bụ m nye anya rikne, neegweru nhne bụ́o ke m, m neegwe nhne n'ẹkwu me kpála mkpụru.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Kịni mernu i yísige ịwai m n'aka ele ọro ịwai? Kpa me hiehnarnu, m znernu m anahọru ịwai m nụ mbnarna a.’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Ọ kanụ ele gwuzo ndụndu, ‘Anụ nahịa a ịwai kị nyega nye wam ke nwernu nri.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “Be kanụ a, ‘Nda-aị-kwu, o nwernu nri.’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Ọ sarụ be, ‘Me kanụ anụ, nye ọbula ke nwernu be jeenye a, o nwehnasiru, kọvu nye ke nwée, be jaanahọru a ọ bụbedi ke o nwernu.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Kịtna, ele irno m ele kwége me bụru eze be, anụ kwuya be hna gbumekwo kpakara be nụ ruwhnu m.’ ”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nga Jizọsi kwukworu ọka ka, o beru be ọsno neezne Jerusẹlem.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Nga ọ vaduru Bẹtifagi nụ Bẹtani nụ Rugwu Olivu o zizne ele sno apna a lawụru, kanụ be,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Anụ zne nụ mgbu matị ke zị nụ ruwhnu anụ, kpa anụ naabna, anụ jọowhnu otu nnwọ ịyinya be kpọgwu pịi, ke ọ zá nye dazịri n'olu a, anụ tọma a, tọya hna.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Ọ bụru nụ badnụ ọbula sịkwa anụ, ‘Kịni mernu anụ nọotoma a,’ anụ kanụ a, ‘Ọ zị Nyenwe aị mkpa.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ele o dusiri zne whnụ lele kpa Jizọsi kanụ be.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Kpa be nọotoma nnwọ ịyinya wam, ele nwe a sịkwa be, “Kịni mernu anụ nọotoma nnwọ ịyinya wam?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Be sarụ be, “Ọ zị Nyenwe aị mkpa.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Be tọyanu a Jizọsi, wụkwasi iwo be n'olu a, dazịta Jizọsi n'olu a.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Kpa Jizọsi neezne, ele badnụ naagbasa iwo be n'apna.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Nga ọ vaduru hne apna larụ Rugwu Olivu, igbudu badnụ ele sno apna a bete nọonwudna, nọotunu Chiokike mmamma n'okne nkọli kwnornu agịda ẹrnu ndu-ẹhni be whnụrnu.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Be naakaa,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Agwna ele Farisi ele sno igbudu badnụ wam kanụ Jizọsi, “Nye-zni-nhne, bigbọ ele sno apna ị ma be kpusni ọnu.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jizọsi sarụ be, “Me kanụ anụ, ọ bụru nụ ele ka kpusni ọnu be, akaworugwu ele ka jeesi lụlo.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Jizọsi vadu Jerusẹlem ndụndu, whnụ a, kwnanụ a ẹkwna.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Ọ kaa, “Ọ bụru nụ ị mahịaru ọbochi tna nhne jeegweyanụ anụ udno, kọvu anya anụ kpuru isni.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ọbochi vawa nga ele irno anụ jaadazịgidne anụ, gbagidne anụ n'apna ọbula.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Be jọozopia anụ nụ rụmu takịri anụ, be joolulu ẹli ka nụ ele wu nụ rime a, be jéesịgbasi otu akaworugwu n'olu ibne a hna, kwnornu nụ anụ máa ige Chiokike varụ ọ znọhia anụ.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jizọsi bnazne Ọro Nsọ Chiokike, chịhala ele neere ahịa pịi.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ọ kanụ be, “Be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa,
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Jizọsi zị neezni nhne kpakara ọbochi n'Ọro Nsọ Chiokike. Ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju nụ ele okno badnụ Izirẹli needne kpa be joogbu a.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Kọvu be máa nhne be jeeme, kwnornu nụ kpakara ele berere zị kọriri noobno nsnị nụ nhne o nookwu.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.