Lucas 19
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NAA
1 Jizọsi bnazne nụ rime Jeriko, neewhe n'esilawụru a.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Otu nye risi ele ọna ntụ rẹwhna a bụ Zakịyosi zị pịi, ọ bụ nye barụ aba.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 O noopio kpa ọ jọowhnu Jizọsi, kọvu o nwée rikne kwnornu nụ ọ bụ nye zị ichichi n'esilawụru igbudu badnụ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ọ gba ẹso zne nụ ruwhnu, pne n'olu isisi sịkamo ma ọ whnụ Jizọsi nga o jeewhe nụ apna wam.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Nga Jizọsi dụru nụ pịyam, o le anya n'olu, kanụ a, “Zakịyosi, hiedna wara wara, kwnornu nụ m jaadazị n'ọro ị tna.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Zakịyosi mee wara wara hiedna, nabnanya a nụ mkpọma ọso n'ọnu.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Kpakara ele badnụ whnụrnu a, be bete naatamu, kaa, “Nwerukna ka znernu ọ bụru nye izne n'ọro nye mmehie.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Zakịyosi lizọ kanụ Nyenwe aị, “Nyenwe aị, m jeekewa kpakara nhne me nwernu ẹli lawụru, kesi ele mboni, nye ọbula ke me ghọgburu, m jọokwuhnata a ẹli ẹno.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Jizọsi kanụ a, “Ọznohia varụ n'ọro ka tna, kwnornu nụ nwerukna ka bụ masị nnwọ Ebereham.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Kwnornu nụ Nnwọ ke Badnụ varụ o pio nụ ọ znọhia ele whuru owhu.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Kpa be zị noobno nsnị, Jizọsi zne nụ ruwhnu tnụnu be otu elulu, kwnornu nụ ọ zị Jerusẹlem ndụndu, ele badnụ wam naarị nụ ẹli-eze Chiokike jọowhuya iwhne kịtna.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ọ kaa, “Otu nwerukna be marnụ rẹwhna a znernu mba zị ikere ma be chni a eze sụ o hiehna ẹli a.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Hne o zne, o sukwu nri ele ọhi a, nyee be nri mkpụru ịwai, kanụ be, ‘Anụ zụ ahịa tem m hiehna.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 “Kọvu ele ẹli wam snornu a irno, be zizne izi kaa, ‘A chọ́la nwerukna ka bụru eze aị.’ ”
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Be chni a eze, o hiehna. O sukwu ele ọhi a ele o nyernu ịwai ma ọ mahịa mbnarna be nwehịaru nụ ịwai o nyernu be.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 “Nye ke mbọm varụ, kaa, ‘Nyenwe aị, mkpụru ịwai i nyernu m nwehịaru nri mkpụru ịwai mbnarna berere.’ ”
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 “Nyenwe a kanụ a, ‘I mekwarụ nkarị, ọhi ọma. Kwnornu nụ ị kwesiri be kwnata ị mkpọma nụ nhne matị, nẹechi nri mba.’ ”
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “Nye ke ẹbo varụ, kaa, ‘Nyenwe aị, mkpụru ịwai ị nwehịaru mkpụru ịwai isne berere.’ ”
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 “Nyenwe a sarụ a, ‘Bụru nye neelekọta ẹli-ọhna isne.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Nye ke ẹto varụ kaa, ‘Nyenwe aị, le ịwai ị, m knernụ m ịwai ị n'ikpe tugwatanụ i ya.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ogwnu i tụru m, kwnornu nụ ị bụ nye anya rikne. I neegweru nhne bụ́o ke i, neegwe nhne n'ẹkwu hne ị kpála mkpụru.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “Nyenwe a sarụ, ‘M jeeji nhne hi n'ọnu i kpe i ikpe, jị ọhi ọjo. Ị magwụ nụ m bụ m nye anya rikne, neegweru nhne bụ́o ke m, m neegwe nhne n'ẹkwu me kpála mkpụru.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Kịni mernu i yísige ịwai m n'aka ele ọro ịwai? Kpa me hiehnarnu, m znernu m anahọru ịwai m nụ mbnarna a.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “Ọ kanụ ele gwuzo ndụndu, ‘Anụ nahịa a ịwai kị nyega nye wam ke nwernu nri.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 “Be kanụ a, ‘Nda-aị-kwu, o nwernu nri.’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “Ọ sarụ be, ‘Me kanụ anụ, nye ọbula ke nwernu be jeenye a, o nwehnasiru, kọvu nye ke nwée, be jaanahọru a ọ bụbedi ke o nwernu.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Kịtna, ele irno m ele kwége me bụru eze be, anụ kwuya be hna gbumekwo kpakara be nụ ruwhnu m.’ ”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Nga Jizọsi kwukworu ọka ka, o beru be ọsno neezne Jerusẹlem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Nga ọ vaduru Bẹtifagi nụ Bẹtani nụ Rugwu Olivu o zizne ele sno apna a lawụru, kanụ be,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 “Anụ zne nụ mgbu matị ke zị nụ ruwhnu anụ, kpa anụ naabna, anụ jọowhnu otu nnwọ ịyinya be kpọgwu pịi, ke ọ zá nye dazịri n'olu a, anụ tọma a, tọya hna.
30 dizendo-lhes:
31 Ọ bụru nụ badnụ ọbula sịkwa anụ, ‘Kịni mernu anụ nọotoma a,’ anụ kanụ a, ‘Ọ zị Nyenwe aị mkpa.’ ”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Ele o dusiri zne whnụ lele kpa Jizọsi kanụ be.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Kpa be nọotoma nnwọ ịyinya wam, ele nwe a sịkwa be, “Kịni mernu anụ nọotoma nnwọ ịyinya wam?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Be sarụ be, “Ọ zị Nyenwe aị mkpa.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Be tọyanu a Jizọsi, wụkwasi iwo be n'olu a, dazịta Jizọsi n'olu a.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Kpa Jizọsi neezne, ele badnụ naagbasa iwo be n'apna.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Nga ọ vaduru hne apna larụ Rugwu Olivu, igbudu badnụ ele sno apna a bete nọonwudna, nọotunu Chiokike mmamma n'okne nkọli kwnornu agịda ẹrnu ndu-ẹhni be whnụrnu.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Be naakaa,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Agwna ele Farisi ele sno igbudu badnụ wam kanụ Jizọsi, “Nye-zni-nhne, bigbọ ele sno apna ị ma be kpusni ọnu.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Jizọsi sarụ be, “Me kanụ anụ, ọ bụru nụ ele ka kpusni ọnu be, akaworugwu ele ka jeesi lụlo.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Jizọsi vadu Jerusẹlem ndụndu, whnụ a, kwnanụ a ẹkwna.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Ọ kaa, “Ọ bụru nụ ị mahịaru ọbochi tna nhne jeegweyanụ anụ udno, kọvu anya anụ kpuru isni.
42 dizendo:
43 Ọbochi vawa nga ele irno anụ jaadazịgidne anụ, gbagidne anụ n'apna ọbula.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Be jọozopia anụ nụ rụmu takịri anụ, be joolulu ẹli ka nụ ele wu nụ rime a, be jéesịgbasi otu akaworugwu n'olu ibne a hna, kwnornu nụ anụ máa ige Chiokike varụ ọ znọhia anụ.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Jizọsi bnazne Ọro Nsọ Chiokike, chịhala ele neere ahịa pịi.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ọ kanụ be, “Be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa,
46 dizendo-lhes:
47 Jizọsi zị neezni nhne kpakara ọbochi n'Ọro Nsọ Chiokike. Ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju nụ ele okno badnụ Izirẹli needne kpa be joogbu a.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Kọvu be máa nhne be jeeme, kwnornu nụ kpakara ele berere zị kọriri noobno nsnị nụ nhne o nookwu.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.