Lucas 16
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB
1 Jizọsi kanụ ele sno apna a, “Otu nye eze nwernu nye neelekọta ẹkwnu a, be kanụ nye eze wam nụ nye neelekọta ẹkwnu a noolulu kpakara ẹkwnu a.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 O sukwu a, sịkwa a, ‘Kịni bụ ọtnutnu ka me nọonu gbasịri ị? Vaa ma a pịakota kpakara nhne ị nọornu, kwnornu nụ ị jéelekọtama ẹkwnu m berere.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Nye neelekọta wam kanụ ẹhni a, ‘Kịni bụ nhne me jeeme? Nda m kwu neegweme m n'ẹrnu. M nwée m iknernema me jeeji rnụ ẹrnu rikne, iwhnerne ọ bụ nye ọrio nọotu m.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 M maam nhne me jeeme, nga me whọgaru n'ẹrnu, ele badnụ jeekweru me bnanya ọro be.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “O sukwu ele jigwu nda a kwu ọgwo n'otu n'otu. Ọ sịkwa nye mbọm, ‘I ji nda m kwu kịni?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “Ọ kaa, ‘Otu riwhu obele mọno.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 “Ọ sịkwa nye ke ẹbo, ‘I ji nda m kwu ịwai ele?’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Nda kwu nye neelekọta wam ke kparụ agwa ọjo znarnị a, kwnornu nụ o mernu lele nye nwernu echiche. Kwnornu nụ rụmu ke ọwa ka nwernu echiche o mee nhne gbasịri be kakwo rụmu ke iwhne.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Me kanụ anụ, anụ gweru ẹkwnu k'ọwa ka mee ele badnụ enyi, nga ẹkwnu anụ jookwome, be kweru anụ bnanya n'ọro kwó okwo.”
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Nye be kwesiri ọ kwnata mkpọma nụ nhne matị, kwesiri be kwnata a mkpọma nụ nhne hna ezi. Nye bụ masị badnụ ọjo nụ nhne matị bụ badnụ ọjo nụ nhne hna ezi.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ọ bụru nụ anụ bụ́o ele be kwnata mkpọma n'ẹkwnu k'ọwa, nyele jeenye anụ ezi ẹkwnu?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ọ bụru nụ anụ bụ́o ele be kwnata mkpọma n'ẹkwnu nye berere, nyele jeenye anụ ẹkwnu ke aka anụ?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Ọ zá ọhi ke nwernu rikne bụru ọhi nda kwu lawụru. Ọ bụru kpam, o joosno otu irno, whnụ ke berere n'anya. Mọbu ọ jọosobisinu otu k'agịda, ledna ibne a anya. Anụ jọ́obuli ọhi Chiokike nụ ọhi ẹkwnu.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Nga ele Farisi ele whnụrnu ịwai n'anya nụrnu ikwu-ọnu ka, be mụ Jizọsi rụmu.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Jizọsi kanụ be, “Anụ bụ ele nọogwnu ẹhni anụ nụ anụ bụ ele ọma nụ ruwhnu ele badnụ, kọvu Chiokike magwụ mkpọma anụ. Nhne zị okne ọnu n'anya ele badnụ bụ nhne rụru ọru n'anya Chiokike.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Nhne be nyernu n'iwu nụ ele ọwhnurninya zị tem Jọni, hite n'ige wam, be nọokpo okwo izi ọma ẹli-eze Chiokike, nye ọbula neeyisi ẹhni ma ọ bna nụ rime a.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Ọ zị ewheke nụ oligwe nụ ọwa jaagawhe kakwo otu nhne ke zịkakworu matị n'iwu jaadna.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Nye ọbula ke jaagba nnwerne a nnam, lụ nyerinya berere neeme ọyi, nyerukna ọbula ke lụru nnwerne be gbarụ nnam neeme ọyi.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Otu nye eze zị, ke noowo iwo odno odno nụ abọchna marnụ mma, wu bụdnu iriri kpakara ọbochi.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Otu nye mboni be dnanyịtaru n'ogodo ọnu-mgbo a, nye rẹwhna a bụ Lazarọsi, nye ẹnya kpuru kpakara ẹhni.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Ọ nọogwnu a ma be nyee a rụvnuruvnu wiri ke hi n'ikpechi nye eze wam dna. Rụmu nkịta varụ naarasna ẹnya a.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Ige dụru nụ nye ọrio wam nwụrnu, ele enine izi vuru a zne hne Ebereham zị. Nye eze wam nwụ masịri, be lite a.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Nụ rime bẹkwnu ẹli rẹnwu hne ọ zị nọowhnuji anya, o le anya n'olu whnụ Ebereham nụ hne zị ikere nụ Lazarọsi zị n'akwankọ a.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Nye eze wam sukwu a, ‘Nda aị Ebereham, dọnu m obirizi, zizne Lazarọsi o rusi ọnu mkpaka a nụ mini mejị riro m, kwnornu nụ m nọowhnuji anya nụ rime bẹkwnu ka.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Kọvu Ebereham sarụ a, ‘Nnwọ m, chenwanya nụ nga ị zị bụdnu i riru nhne ọma, kọvu Lazarọsi naahịaru nhne bụ́o ọma. Kịtna be naakasi a mkpọma, kọvu ị nọowhnuji anya.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Be gweme kpakara nhne ka, be gwuru otu olulu hna ezi n'iketa aị nụ anụ, ke kpayarụ ele noopio o hi nụ hna vakwnusi anụ jéenwe rikne, ọ zị́ masị nye nwernu rikne hi hne anụ zị vakwnusi aị.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Nye eze wam sarụ, ‘Bikno, nda, zizne Lazarọsi ọro nda m,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 kwnornu nụ m nwernu rụmu nne rukna isne, ọ dọ be aka nụ nsnị, ma be gharụ ọ va hne ọwhnuji anya ka.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Ebereham sarụ a, ‘Be nwernu Mozizi nụ ele ọwhnurninya, be bnonu be nsnị.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Nye eze wam karụ, ‘Ọ́za, nda Ebereham, ọ bụru nụ badnụ hi n'ẹnwu lizọ znekwnusi be, be jọotuhnasna mkpọma.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Ebereham kanụ a, ‘Ọ bụru nụ be jóobnonu Mozizi nụ ele ọwhnurninya nsnị, be jọ́otuhnasna mkpọma ọ bụbedi nụ badnụ hiri n'ẹnwu lizọ.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.