Gálatas 2
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT
1 Nga nri nụ awha ẹno whemernu, m lahna m Jerusẹlem, me nụ Banabasị, m kwuru Taịtosi zne.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 M znernu m kwnornu nụ Chiokike kpumennu m me zne. N'iznuznu ke me nụ ele risi gbarụ ichne, m kọwaru m izi ọma me znirni ele bụ́o ele Ju, ọ zị ẹrnu me rnụrnu mọbu ke me nọornu kịtna bọ bụ nhne etekne.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Taịtosi nye me nụ a sno, ọ bụ n'ezi nụ ọ bụ nye Giriki, be kwnágidnene a ọ kpa nka.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Agwna rụmu nda aghalaghala gbebnarnụ va o nyosna kpa a jiri nwernu ẹhni aị nụ rime Karaịsi Jizọsi, be pioru ma a bụru ọhi iwu ele Ju.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 A nyége be oghere rịa rịa ma a bịtannu anụ ezi ọka ke izi ọma chịm chịm.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Agwna ele nụ lele be bụ ele risi. Nhne ọbula be bụ zá m mkpa, kwnornu nụ Chiokike lé badnụ anya nụ ruwhnu n'ikpe. Ọ zá nhne ele ka tụkwasiri nụ izi me znirni.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Kọvu be whnụrnu nụ Chiokike nyernu m izi ọma me zni ele bụ́o ele Ju, lele kpa o nyernu Pita ẹrnu o zni ele Ju izi ọma.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Chiokike wam ke nọornu ẹrnu n'izi ọma Pita znirni ele Ju lele nye izi, bụ masị nye nọornu ẹrnu n'izi ọma me znirni ele bụ́o ele Ju lele nye izi.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Nga Jemisi nụ Pita nụ Jọni, ele nụ lele ele risi whnụrnu nụ Chiokike nyernu m ẹrnu ka zị ichne, be gbasịri me nụ Banabasị akarikwnunga ke neegesi nụ a bụ otu. Be kweru a zne zni ele bụ́o ele Ju izi ọma, be zne zni ele Ju izi ọma.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Nhne be nọorio kpọi bụ, a chenwanya ele mboni, kị bụ nhne me mernu wara wara.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Nga Pita vaduru Antịoku, m bigbọru m a nụ ruwhnu ọhna kwnornu nụ ọ dnahieru.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Sụ ele Jemisi ziyaru va, Pita nụ ele bụ́o ele Ju neerikọ wiri. Kọvu nga be vaduru, o kwéle o sno be ri wiri, kwnornu nụ ogwnu ele be kparụ nka tụru a.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Ele Ju ke gwnarnụ snornu a kpa ichne ichne kwnornu nụ ruwhnu lawụru a, ke kpayarụ Banabasị sno be nụ ruwhnu lawụru be.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Nga me whnụrnu nụ be méne lele ezi ọka ke izi ọma, m kanụ Pita nụ ruwhnu kpakara be, “Ị bụ nye Ju, kọvu ị noowu bụdnu lele ele bụ́o ele Ju, ọ bụ́o lele nye Ju. Ndaa kpa ị naakwnagidne ele bụ́o ele Ju be snornu omen'ẹli ele Ju?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 N'ezi, a bụ ele Ju hite n'ọmumu aị, a bụ́o ele mmehie lele kpa be nookwu ele bụ́o ele Ju.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Kọvu a magwụ nụ badnụ nụ Chiokike mernu udno hite n'ọkwnata mkpọma nụ Jizọsi Karaịsi, ọ bụ́o n'ome nhne iwu kwuru. A kweru nụ Karaịsi Jizọsi ma aị nụ Chiokike zịri n'udno hite n'ọkwnata mkpọma nụ Karaịsi. Ọ bụ́o n'ome nhne iwu kwuru, kwnornu nụ ọ zá nye ọbula bụ nye ọma hite n'ome nhne iwu kwuru.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Ọ bụru nụ nga a noopio ma aị nụ Karaịsi zịri n'udno, a whnụ ẹhni aị nụ a bụ ele mmehie lele ele berere, ka o neegesi nụ Karaịsi naadasị mmehie n'ikwnu? Chiokike kwé.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Ọ bụru nụ me panịzo noowu nhne me kwnadnarnụ akwnadna, ka neegesi nụ m bụ m nye noolulu iwu.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Kwnornu nụ hite n'iwu m nwụrnu ẹnwu hne iwu zị, ma m zịri m bụdnu nụ rime Chiokike.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Be gweru m yisinu Karaịsi kpọgidne aị n'olu ọgba a, m zá m bụdnu ke m, kọvu Karaịsi wu nụ rime m. Bụdnu ke me zị n'anọ-ẹhni bụ ke me zị n'ọkwnata mkpọma ke Nnwọ Chiokike, nye whnụrnu m n'anya gweru bụdnu a nyee kwnornu m.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 M zá m neelewhu oru Chiokike anya, kwnornu nụ ọ bụru nụ ome mma bụ hite n'iwu, ẹnwu Karaịsi nwụrnu bụ nhne etekne.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.