2 Coríntios 7

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ele me whnụrnu n'anya, hne a nwernu kpakara mkwna ka, a mee ẹhni aị ma a zịri rịchna ma n'anọ-ẹhni ma nụ rime enine, whọga nụ kpakara nhne ke neemeru emeru, ma a zịri nsọ kpam kpam noowu bụdnu ke nọotu ogwnu Chiokike.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Anụ gweru aị kwnornu nụ ọ zá badnụ ọbula a mejọru, mọbu lulu, mọbu megbu n'apna ọbula.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Nhne me kwno nookwu ka bụ́o ma ikpe ma anụ, lele kpa me kwuru nụ mbọm, anụ zị aị mkpa nụ mkpọma, ma a snornu anụ zịri bụdnu mọbu a snornu anụ nwụ ẹnwu.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 M tụkwasiri m anụ mkpọma k'agịda, m ji m anụ noolu ọnu. Anụ mernu mkpọma neesi m rikne, mkpọma nọoso m n'ọnu nụ rime awhnụwhnu.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nga a vaduru Masidonia, a nwée ozukwa inwe n'anọ-ẹhni, be kpaknarnụ aị ẹhni n'apna ọbula, ọgwnu n'ederezi, ogwnu nụ mkpọma.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Kọvu Chiokike ke naakasi ele inwe gwụru mkpọma kasiri aị mkpọma nga Taịtosi varụ.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ọ bụ́o kwnornu nụ Taịtosi varụ kpọi, kọvu nkasi mkpọma anụ nyernu a. Ọ kannụ aị nhne gbasịri obirizi anụ, nụ nhne igbugbu nụ nhne gbasịri m metụru anụ nụ mkpọma. Ka mernu mkpọma sọ m n'ọnu k'agịda.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ọ bụrubedi nụ ọkwukwo izi me gbarụ vuteru anụ nhne igbugbu, m nwée m mkpọma lawụru nụ me gbarụ a. Nụ mbọm, o mernu m mkpọma lawụru, nga me whnụrnu nụ ọkwukwo me gbarụ vuteru anụ nhne igbugbu ige matị.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Kịtna, mkpọma nọoso m n'ọnu, ọ bụ́o nụ m vuteru anụ nhne igbugbu, kọvu kwnornu nụ nhne igbugbu anụ mernu anụ tụhnasna mkpọma. Chiokike jiri nhne igbugbu anụ rnụ ẹrnu, ka neegesi nụ ọ zá nhne ọjo a mernu anụ.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Kwnornu nụ nhne igbugbu ke Chiokike noodubna badnụ ọ tụhnasna mkpọma dụ ọznohia, ka nwée mkpọma lawụru. Kọvu nhne igbugbu ke ọwa noodubna n'ẹnwu.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Anụ le kpa nhne igbugbu ke Chiokike kpahịaru anụ jiknernu ọ gọru ọnu anụ. Nhne ka kpahịaru ovu owe ẹhni, o ji anụ anya, o neerne anụ lele bẹkwnu, o metụru anụ nụ mkpọma, anụ jiknernu ọ ta nye mmehie awhnụwhnu. Anụ gesiri ẹhni anụ lele ele ikpe mána.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Ọ bụ n'ezi nụ me gbarụ ọkwukwo izi wam, ọ bụ́o kwnornu nye mernu nhne ọjo mọbu nye o mejọru. Kọvu m gbarụ m ma anụ mahịa nụ ruwhnu Chiokike kpa anụ noobnonu aị nsnị.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ka mernu mkpọma si aị rikne.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 M ji m anụ noolu ọnu nụ ruwhnu a. Anụ kpásịla m iwhnerne. A nookwunu anụ ezi ọka ige ọbula, kpam masị, a jiri Taịtosi luu ọnu nụ ruwhnu anụ, anụ whnụrnu nụ ọ bụ ezi ọka.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ka mernu ọwhnun'anya o nwernu hne anụ zị si rikne, nga o neechenwanya anụ noobno nsnị, kpa anụ jiri ogwnu nụ ọznu biri biri nabnanya a.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Mkpọma nọoso m n'ọnu nụ m nwernu rikne tụkwasi anụ mkpọma.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.