2 Coríntios 7
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ACF
1 Ele me whnụrnu n'anya, hne a nwernu kpakara mkwna ka, a mee ẹhni aị ma a zịri rịchna ma n'anọ-ẹhni ma nụ rime enine, whọga nụ kpakara nhne ke neemeru emeru, ma a zịri nsọ kpam kpam noowu bụdnu ke nọotu ogwnu Chiokike.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Anụ gweru aị kwnornu nụ ọ zá badnụ ọbula a mejọru, mọbu lulu, mọbu megbu n'apna ọbula.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Nhne me kwno nookwu ka bụ́o ma ikpe ma anụ, lele kpa me kwuru nụ mbọm, anụ zị aị mkpa nụ mkpọma, ma a snornu anụ zịri bụdnu mọbu a snornu anụ nwụ ẹnwu.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 M tụkwasiri m anụ mkpọma k'agịda, m ji m anụ noolu ọnu. Anụ mernu mkpọma neesi m rikne, mkpọma nọoso m n'ọnu nụ rime awhnụwhnu.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nga a vaduru Masidonia, a nwée ozukwa inwe n'anọ-ẹhni, be kpaknarnụ aị ẹhni n'apna ọbula, ọgwnu n'ederezi, ogwnu nụ mkpọma.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Kọvu Chiokike ke naakasi ele inwe gwụru mkpọma kasiri aị mkpọma nga Taịtosi varụ.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Ọ bụ́o kwnornu nụ Taịtosi varụ kpọi, kọvu nkasi mkpọma anụ nyernu a. Ọ kannụ aị nhne gbasịri obirizi anụ, nụ nhne igbugbu nụ nhne gbasịri m metụru anụ nụ mkpọma. Ka mernu mkpọma sọ m n'ọnu k'agịda.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Ọ bụrubedi nụ ọkwukwo izi me gbarụ vuteru anụ nhne igbugbu, m nwée m mkpọma lawụru nụ me gbarụ a. Nụ mbọm, o mernu m mkpọma lawụru, nga me whnụrnu nụ ọkwukwo me gbarụ vuteru anụ nhne igbugbu ige matị.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Kịtna, mkpọma nọoso m n'ọnu, ọ bụ́o nụ m vuteru anụ nhne igbugbu, kọvu kwnornu nụ nhne igbugbu anụ mernu anụ tụhnasna mkpọma. Chiokike jiri nhne igbugbu anụ rnụ ẹrnu, ka neegesi nụ ọ zá nhne ọjo a mernu anụ.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Kwnornu nụ nhne igbugbu ke Chiokike noodubna badnụ ọ tụhnasna mkpọma dụ ọznohia, ka nwée mkpọma lawụru. Kọvu nhne igbugbu ke ọwa noodubna n'ẹnwu.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Anụ le kpa nhne igbugbu ke Chiokike kpahịaru anụ jiknernu ọ gọru ọnu anụ. Nhne ka kpahịaru ovu owe ẹhni, o ji anụ anya, o neerne anụ lele bẹkwnu, o metụru anụ nụ mkpọma, anụ jiknernu ọ ta nye mmehie awhnụwhnu. Anụ gesiri ẹhni anụ lele ele ikpe mána.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Ọ bụ n'ezi nụ me gbarụ ọkwukwo izi wam, ọ bụ́o kwnornu nye mernu nhne ọjo mọbu nye o mejọru. Kọvu m gbarụ m ma anụ mahịa nụ ruwhnu Chiokike kpa anụ noobnonu aị nsnị.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Ka mernu mkpọma si aị rikne.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 M ji m anụ noolu ọnu nụ ruwhnu a. Anụ kpásịla m iwhnerne. A nookwunu anụ ezi ọka ige ọbula, kpam masị, a jiri Taịtosi luu ọnu nụ ruwhnu anụ, anụ whnụrnu nụ ọ bụ ezi ọka.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Ka mernu ọwhnun'anya o nwernu hne anụ zị si rikne, nga o neechenwanya anụ noobno nsnị, kpa anụ jiri ogwnu nụ ọznu biri biri nabnanya a.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mkpọma nọoso m n'ọnu nụ m nwernu rikne tụkwasi anụ mkpọma.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.