2 Coríntios 7
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs BKJ
1 Ele me whnụrnu n'anya, hne a nwernu kpakara mkwna ka, a mee ẹhni aị ma a zịri rịchna ma n'anọ-ẹhni ma nụ rime enine, whọga nụ kpakara nhne ke neemeru emeru, ma a zịri nsọ kpam kpam noowu bụdnu ke nọotu ogwnu Chiokike.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Anụ gweru aị kwnornu nụ ọ zá badnụ ọbula a mejọru, mọbu lulu, mọbu megbu n'apna ọbula.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Nhne me kwno nookwu ka bụ́o ma ikpe ma anụ, lele kpa me kwuru nụ mbọm, anụ zị aị mkpa nụ mkpọma, ma a snornu anụ zịri bụdnu mọbu a snornu anụ nwụ ẹnwu.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 M tụkwasiri m anụ mkpọma k'agịda, m ji m anụ noolu ọnu. Anụ mernu mkpọma neesi m rikne, mkpọma nọoso m n'ọnu nụ rime awhnụwhnu.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Nga a vaduru Masidonia, a nwée ozukwa inwe n'anọ-ẹhni, be kpaknarnụ aị ẹhni n'apna ọbula, ọgwnu n'ederezi, ogwnu nụ mkpọma.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Kọvu Chiokike ke naakasi ele inwe gwụru mkpọma kasiri aị mkpọma nga Taịtosi varụ.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Ọ bụ́o kwnornu nụ Taịtosi varụ kpọi, kọvu nkasi mkpọma anụ nyernu a. Ọ kannụ aị nhne gbasịri obirizi anụ, nụ nhne igbugbu nụ nhne gbasịri m metụru anụ nụ mkpọma. Ka mernu mkpọma sọ m n'ọnu k'agịda.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Ọ bụrubedi nụ ọkwukwo izi me gbarụ vuteru anụ nhne igbugbu, m nwée m mkpọma lawụru nụ me gbarụ a. Nụ mbọm, o mernu m mkpọma lawụru, nga me whnụrnu nụ ọkwukwo me gbarụ vuteru anụ nhne igbugbu ige matị.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Kịtna, mkpọma nọoso m n'ọnu, ọ bụ́o nụ m vuteru anụ nhne igbugbu, kọvu kwnornu nụ nhne igbugbu anụ mernu anụ tụhnasna mkpọma. Chiokike jiri nhne igbugbu anụ rnụ ẹrnu, ka neegesi nụ ọ zá nhne ọjo a mernu anụ.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Kwnornu nụ nhne igbugbu ke Chiokike noodubna badnụ ọ tụhnasna mkpọma dụ ọznohia, ka nwée mkpọma lawụru. Kọvu nhne igbugbu ke ọwa noodubna n'ẹnwu.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Anụ le kpa nhne igbugbu ke Chiokike kpahịaru anụ jiknernu ọ gọru ọnu anụ. Nhne ka kpahịaru ovu owe ẹhni, o ji anụ anya, o neerne anụ lele bẹkwnu, o metụru anụ nụ mkpọma, anụ jiknernu ọ ta nye mmehie awhnụwhnu. Anụ gesiri ẹhni anụ lele ele ikpe mána.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Ọ bụ n'ezi nụ me gbarụ ọkwukwo izi wam, ọ bụ́o kwnornu nye mernu nhne ọjo mọbu nye o mejọru. Kọvu m gbarụ m ma anụ mahịa nụ ruwhnu Chiokike kpa anụ noobnonu aị nsnị.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Ka mernu mkpọma si aị rikne.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 M ji m anụ noolu ọnu nụ ruwhnu a. Anụ kpásịla m iwhnerne. A nookwunu anụ ezi ọka ige ọbula, kpam masị, a jiri Taịtosi luu ọnu nụ ruwhnu anụ, anụ whnụrnu nụ ọ bụ ezi ọka.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Ka mernu ọwhnun'anya o nwernu hne anụ zị si rikne, nga o neechenwanya anụ noobno nsnị, kpa anụ jiri ogwnu nụ ọznu biri biri nabnanya a.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mkpọma nọoso m n'ọnu nụ m nwernu rikne tụkwasi anụ mkpọma.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.