2 Coríntios 7
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB
1 Ele me whnụrnu n'anya, hne a nwernu kpakara mkwna ka, a mee ẹhni aị ma a zịri rịchna ma n'anọ-ẹhni ma nụ rime enine, whọga nụ kpakara nhne ke neemeru emeru, ma a zịri nsọ kpam kpam noowu bụdnu ke nọotu ogwnu Chiokike.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Anụ gweru aị kwnornu nụ ọ zá badnụ ọbula a mejọru, mọbu lulu, mọbu megbu n'apna ọbula.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Nhne me kwno nookwu ka bụ́o ma ikpe ma anụ, lele kpa me kwuru nụ mbọm, anụ zị aị mkpa nụ mkpọma, ma a snornu anụ zịri bụdnu mọbu a snornu anụ nwụ ẹnwu.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 M tụkwasiri m anụ mkpọma k'agịda, m ji m anụ noolu ọnu. Anụ mernu mkpọma neesi m rikne, mkpọma nọoso m n'ọnu nụ rime awhnụwhnu.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nga a vaduru Masidonia, a nwée ozukwa inwe n'anọ-ẹhni, be kpaknarnụ aị ẹhni n'apna ọbula, ọgwnu n'ederezi, ogwnu nụ mkpọma.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Kọvu Chiokike ke naakasi ele inwe gwụru mkpọma kasiri aị mkpọma nga Taịtosi varụ.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ọ bụ́o kwnornu nụ Taịtosi varụ kpọi, kọvu nkasi mkpọma anụ nyernu a. Ọ kannụ aị nhne gbasịri obirizi anụ, nụ nhne igbugbu nụ nhne gbasịri m metụru anụ nụ mkpọma. Ka mernu mkpọma sọ m n'ọnu k'agịda.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ọ bụrubedi nụ ọkwukwo izi me gbarụ vuteru anụ nhne igbugbu, m nwée m mkpọma lawụru nụ me gbarụ a. Nụ mbọm, o mernu m mkpọma lawụru, nga me whnụrnu nụ ọkwukwo me gbarụ vuteru anụ nhne igbugbu ige matị.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Kịtna, mkpọma nọoso m n'ọnu, ọ bụ́o nụ m vuteru anụ nhne igbugbu, kọvu kwnornu nụ nhne igbugbu anụ mernu anụ tụhnasna mkpọma. Chiokike jiri nhne igbugbu anụ rnụ ẹrnu, ka neegesi nụ ọ zá nhne ọjo a mernu anụ.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Kwnornu nụ nhne igbugbu ke Chiokike noodubna badnụ ọ tụhnasna mkpọma dụ ọznohia, ka nwée mkpọma lawụru. Kọvu nhne igbugbu ke ọwa noodubna n'ẹnwu.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Anụ le kpa nhne igbugbu ke Chiokike kpahịaru anụ jiknernu ọ gọru ọnu anụ. Nhne ka kpahịaru ovu owe ẹhni, o ji anụ anya, o neerne anụ lele bẹkwnu, o metụru anụ nụ mkpọma, anụ jiknernu ọ ta nye mmehie awhnụwhnu. Anụ gesiri ẹhni anụ lele ele ikpe mána.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Ọ bụ n'ezi nụ me gbarụ ọkwukwo izi wam, ọ bụ́o kwnornu nye mernu nhne ọjo mọbu nye o mejọru. Kọvu m gbarụ m ma anụ mahịa nụ ruwhnu Chiokike kpa anụ noobnonu aị nsnị.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Ka mernu mkpọma si aị rikne.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 M ji m anụ noolu ọnu nụ ruwhnu a. Anụ kpásịla m iwhnerne. A nookwunu anụ ezi ọka ige ọbula, kpam masị, a jiri Taịtosi luu ọnu nụ ruwhnu anụ, anụ whnụrnu nụ ọ bụ ezi ọka.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Ka mernu ọwhnun'anya o nwernu hne anụ zị si rikne, nga o neechenwanya anụ noobno nsnị, kpa anụ jiri ogwnu nụ ọznu biri biri nabnanya a.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mkpọma nọoso m n'ọnu nụ m nwernu rikne tụkwasi anụ mkpọma.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.