2 Coríntios 12
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs VC
1 M joolu ọnu, ọ bụ n'ezi nụ ọ zá nhne zị nụ rime a. Kọvu m jookwu ọka gbasịri nhne me whnụrnu nụ nhne Nyenwe aị kpumennu m.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 M maam otu nye Karaịsi nri nụ awha ẹno wheru ewhe, nye be gwelizọru zne oligwe k'ẹto. (Ọ bụru nụ ọ bụ n'anọ-ẹhni mọbu ọ bụ́o n'anọ-ẹhni, m máam, Chiokike kpọi ma.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Berere, m máam ma ọ bụ n'anọ-ẹhni ma ọ bụ́o n'anọ-ẹhni, Chiokike kpọi ma.) Nhne me magwụ bụ nụ
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 be gwelizọru badnụ ka zne Paradasị. Ọ nụrnu nhne ke be jáagbali n'ọkwukwo, nhne ọnu badnụ jéenwe rikne kwu.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 M jeeji nyerukna ka nọolu ọnu, m jéeji ẹhni m noolu ọnu, okwolem nhne neegesi nụ m bụ m nye nwée rikne.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Ọ bụru nụ me luu ọnu m jọ́obu nye iwhnirniwhno, kwnornu nụ m nookwu ezi ọka. Kọvu m jóolu ọnu, ọ jáamasị m badnụ ọbula gweru m kakwo kpa o gweruru m hite nụ nhne ọ whnụrnu me mernu nụ ke ọ nụrnu me kwuru.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Lele kpa ọ bụ́o ọma me vulizọ ẹhni m olu kwnornu okne nhne me whnụrnu, be nyernu m nhne igbugbu n'ẹhni m. Ọ bụ nye izi ke Setani, ma ọ kpakna m ẹhni ma m gharụ m o luu ọnu.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 M rịoru m Nyenwe aị nhne gbasịri a mgba ẹto, ma o gweme a n'ẹhni m.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ka bụ nhne ọ sarụ m, “Oru m zunnem jị, iknernema m zuru ozu nga i nwée rikne.” Kam kpayarụ, mkpọma nọoso m n'ọnu me luu ọnu nụ m nwée m rikne, ma rikne Karaịsi whụya iwhne nụ rime m.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Kam kpayarụ, m bụ m nye nwée rikne. Ele badnụ naakpasị m iwhnerne, be ta m awhnụwhnu, be kpagburu m. Kpakara nhne igbugbu me gawheru kwnornu Karaịsi jiri m rụwho. Nga me nwée rikne, iknernema zị m n'ẹhni.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Anụ mernu m mee lele nye iwhnirniwhno. Anụ bụ ele kwesiri o kwu nhne ọma gbasịri m, kwnornu nụ ele izi anụ wam, ke anụ kaa nụ be ka m mma, béle m ọsno. Ọ bụ n'ezi nụ ọ zá nhne me bụ.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Kwnornu n'ezi, nhne neegesi nhne nye izi whụyaru iwhne n'esilawụru anụ. Be bụ ẹrnu elekema, nụ ẹrnu ndu-ẹhni nụ ẹrnu rikne zị ọdo nụ ọdo me jiri ndidi rnụ.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ndaa nhne me mernu ọgbako Chiokike ele berere ke me méne hne anụ zị? Ọ bụ nụ m kwéle m ọ bụru nhne ivu rịnya hne anụ zị? Anụ gbarụnu m nhne ọjo ka.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Ka jọobu mgba ẹto me jiknernu ọ vakwnusi anụ. M jọ́oburu ivu rịnya hne anụ zị. Anụ zị m mkpa, ọ bụ́o nhne anụ nwernu. Ọ bụ́o rụmu naakpabịtanu ele mụrnu be ẹkwnu, kọvu ele nda nụ nne naakpabịtanu rụmu be ẹkwnu.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ọ jaamasị m o nyega anụ nhne me nwernu. Owe! M jeenye iwhuru m nụ risi anụ ma m yisinu m anụ aka. Ka o jeeme anụ bọ́ whnụ m n'anya, lele kpa me whnụrnu anụ n'anya k'agịda?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Anụ jeekweru, nụ m bụ́o m ivu rịnya nyee anụ. Hne me bụ nye aghịgho, m ji m aghịgho nwudne anụ.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ndaa? Ele me ziyannu anụ, m jiri be nahọru anụ nhne sa?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 M rịasnornu m Taịtosi ọ va, ya nụ nye Karaịsi berere, anụ jaakaa nụ Taịtosi nahọru anụ nhne? Me nụ ya a jíle otu enine mee nhne lele nụ a bụ otu badnụ?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Anụ neeche nụ a noopio ọ gọru ẹhni aị nụ hne anụ zị? Ọ́za! A nookwu ọka nụ ruwhnu Chiokike lele ele Karaịsi, kpakara nhne a neeme bụ ma anụ bụru ele zị kwem lele ele a whnụrnu n'anya.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ogwnu nọotu m nụ me vadu n'esilawụru anụ, m jọowhnu nụ anụ zị ichne, ke bụ́o nhne me leru anya a. Anụ jọowhnu masị nụ m zị m ichne, ke bụ́o nhne anụ leru anya a. Ogwnu nọotu m nụ m jọowhnu oknorno nụ okwno-awụwa, mkpọma bẹkwnu nụ okewa, ọnu-ọjo, izno, oknomokno nụ mkpakpọ.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ogwnu nọotu m nụ me va berere nụ Chiokike m jeegwedna m ẹli nụ ruwhnu anụ, m jaakwa ẹkwna kwnornu agịda ele mernu mmehie ke kwéle ọ tụhnasna, hite nụ nhne zá rịchna be mernu, ke bụ ome ọyi n'apna tụ iwhnerne.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.