1 Pedro 2
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ
1 Ya wụ, wepụ nị nwan ụdị eje-ihiẹn ile ịhịan gi e sọn ibe ẹ, ẹro ile, ihunnaị, iwe-ẹnya lẹ nkutọ ile.
1 Abandonando toda a malícia, e todo o engano, e hipocrisias, e invejas, e toda a maledicência.
2 Rịkẹ ụmụ wẹ mụ nke ọhụn, a nị nị ẹkpịrị mirin-ẹran imẹ-mmọn hụn rị ọchan a dọ ụnụ—kẹni ụnụ hụn ụzọ a ra a, e gi ẹ e sue imẹ nzụọpụha ụnụ, d'e ru isi ẹ,
2 Como bebês recém-nascidos, desejai o leite genuíno da palavra, a fim de que assim possais crescer,
3 o mẹ nwan nị ezioku rọ nị ụnụ a danmịngụọ ẹfọma Di-nwọnni-ẹnyi, hụn a nị Di-nwọnni-ẹnyi rị mma.
3 se é que já provastes que o Senhor é benévolo.
4 Ụnụ a bịagụọ nwan d'e kunrun ẹ: ọmụma hụn rị ndụn—hụn ịhịan jụ; kanị ọmụma wẹ họrị ahọrị, rị okẹn mkpa, k'ọ wụ ẹnya Osolobuẹ.
4 Chegando-vos para ele, como para uma pedra viva, reprovada, de fato, pelos homens, mas eleita por Deus, e preciosa.
5 Imẹ ẹ, onyẹ-onyẹ imẹ ụnụ wụzịkwọ ọmụma rị ndụn. Nọkẹ ọmụma ndị rị ndụn, ọ hụ e gi ụnụ a tụn ụlọ imẹ-mmọn, kẹni ụnụ hụn ụzọ wụrụ ndị nchụ-ẹjan rị nsọ, hụn gha ẹka Jizọsị Kraịstị a chụ ẹjan imẹ-mmọn hụn Osolobuẹ a nabanhan.
5 Vós também, como pedras vivas, sois edificados uma casa espiritual, um sacerdócio santo, para oferecer sacrifícios espirituais, aceitáveis a Deus por Jesus Cristo.
6 Makẹni, Ẹhụhụọ-nsọ e kugụụ a, sị,
6 Porquanto também a Escritura contém: Eis que ponho em Sião a principal pedra angular, eleita e preciosa; e aquele que nela crer não será confundido.
7 Ya wụ, ọmụma hụ rị ụnụ mkpa ọda-ọda—ụnụ ndị kwerini; kanị nke ndị hụn kwerilẹni—
7 E assim para vós, os que credes, ele é precioso, mas para os desobedientes, a pedra que os construtores reprovaram, essa mesma foi feita a principal da esquina.
8 Ọ wụrụgụọzị
8 E uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, também para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.
9 Kanị, ụnụ nwẹn wụ agbọ Chuku họrị ahọrị; ndị nchụ-ẹjan Eze; ebọn rị nsọ; ndị nke Osolobuẹ—kẹni ọnụ hụn ụzọ e mẹ onyẹ ọwụlẹ a marịn okẹn ọrụn rị ichẹn-ichẹn Osolobuẹ rụnsọnmẹ, Osolobuẹ hụn kpọpụha ọnụ imẹ ishi bu ụnụ che imẹ ukpẹ ẹ rịgbu enwẹn ẹ mma.
9 Mas vós sois uma geração escolhida, um sacerdócio real, uma nação santa, um povo peculiar, para que anuncieis os louvores daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz.
10 Ogẹn mbụ, ụnụ “ẹlẹ ndị nke Osolobuẹ”, kanị, ụnụ a wụrụọlẹ nwan ndị nke ẹ; mbụ, “omikẹn ẹ ẹruni ụnụ ẹka”, kanị omikẹn ẹ e rugụọ nwan ụnụ ẹka.
10 Vós que em tempo passado não éreis povo, mas sois agora o povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas agora alcançastes misericórdia.
11 Ndị rị m obi, m rị a rịọ ụnụ nọkẹ ndị ọbịa lẹ ndị rịlẹni anị wẹ, gbala nị nị ẹgụn ndị hụn a gụnsọnmẹ ịhịan hụn a lụsọn umẹ-ndụn ụnụ agha.
11 Mui amados, rogo-vos, como estrangeiros e peregrinos, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que guerreiam contra a alma.
12 E bi ni obibi kụrụ-ọtọ imẹ igunrun ndị alị ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn kwerilẹni; kẹni, ọsụọn'a nị wẹ e kuja oku ụnụ nọkẹ sị ụnụ e mẹ eje-ihiẹn, wẹ k'a gha a hụn obibi-ọma ụnụ—e gi w'ẹ ye Osolobuẹ ọghọ ogẹn o k'e gi bịa.
12 Sendo o vosso comportamento honesto entre os gentios, para que, apesar de falarem mal de vós, como falam de malfeitores, possam glorificar a Deus no dia da visitação, pelas boas obras que em vós hão de contemplar.
13 Gi ni ifiri Di-nwọnni-ẹnyi e humẹ ni ndị ile rị a kịnị isi—kẹ eze, hụn wụ onyẹ-isi ndị ọkịkị,
13 Submetei-vos, pois, a todo decreto humano por amor ao Senhor; quer seja ao rei, como superior;
14 kẹ ndị Gọvanọ rị Azụụn ichẹn-ichẹn a kị—nọkẹ ndị eze zi d'e ye ndị e mẹ eje-ihiẹn afụnfụn, a ja ndị mẹ ihiẹn rị mma mma.
14 quer aos governadores, ou àqueles por ele enviados para castigo dos malfeitores, e para louvor dos que fazem o bem.
15 Makẹni uche Osolobuẹ wụ nị ụnụ gi imẹ ihiẹn furuni kpukin ndị-nzuzu rị e ku ihiẹn wẹ marịnlẹni ọnụ;
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo o bem, possais silenciar a ignorância dos homens insensatos.
16 e mẹ n'ẹ kẹ ndị wụlẹni igbọn makẹni ụnụ e nwẹnringụọ enwẹn ụnụ; ka egikwọlẹ ni inwọnrin-enwẹn ụnụ kpu ẹnya, e mẹ eje-ihiẹn, ka bi ni kẹ ndị wụ igbọn okpuru Osolobuẹ.
16 Como livres, e não usando a liberdade como uma capa para a malícia, mas como servos de Deus.
17 A gbaye ni ịhịan ile; e nwẹ ni ihiẹn-ọsụsụọ ndị Itu-Kraịst' ibe ụnụ; a tụ nị egun Osolobuẹ; a gbaye ni eze.
17 Honrai a todos os homens. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai ao rei.
18 Ndị wụ idibo mọbụ igbọn, e welụachanrịn nị enwẹn ụnụ alị ebe ndị ụnụ rị okpuru wẹ rị, a gbaye wẹ ụzọ ile—ẹlẹ ndị-ẹfọma lẹ ndị ẹka-alụlụa sụọ, kanị kẹ ndị ẹka-ikẹn.
18 Servos, sujeitai-vos aos vossos senhores com todo o temor, não somente aos bons e gentis, mas também aos perversos.
19 Makẹni, ihiẹn w'e gi ja ị mma rọ omẹni y'e mẹni eje-ihiẹn, e ye wẹ i afụnfụn furulẹni nị wẹ ye i bụ y'e gi ifiri Osolobuẹ dingbu ụfụ a.
19 Pois isso é digno de reconhecimento, que um homem, por causa da consciência para com Deus, passe por aflição, sofrendo injustamente.
20 Kị wụ erere i n'i dingbu ili wẹ gbu i, omẹni eje-ihiẹn i mẹ kẹ wẹ gi gbu i ya wụ ili? Kanị, omẹni y'a ta afụnfụn makẹni i mẹ ihiẹn rị mma, bụ y'e digbu ẹ, Osolobuẹ k'e gi ifiri ẹ gọzi i.
20 Porque, que glória será essa, se sois esbofeteados por vossas faltas, devendo suportar pacientemente? Mas se, fazendo o bem, sofreis por isso, e suportais pacientemente, isso é aceitável a Deus.
21 Ya kẹ wẹ kpọnị ụnụ; makẹni Kraịstị tazịkwọ nị ọnụ afụnfụn, latọ nị ọnụ ihiẹn ụnụ e leri, kẹni ọnụ hụn ụzọ e sọn nzọm'ụkụ a.
21 Porque para isto sois chamados; pois Cristo também sofreu por nós, deixando-nos um exemplo, para que sigais as suas pisadas.
22 O mẹtuni njọ;
22 O qual não pecou, e nem malícia se achou em sua boca.
23 Ogẹn wẹ gi kpari ẹ,
23 O qual, quando injuriado, não devolvia a injúria, e quando sofria, não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente.
24 Kraịstị lẹ enwẹn ẹ gi ẹhụ a buru njọ ẹnyi, bu ẹ shi elu obe osisi ahụn, kẹni ẹnyi gi ẹhụ a nwụnnahịn njọ, gi ndụn ẹnyi mẹmẹ ihiẹn Osolobuẹ chọ. Ẹhụ wẹ rụsọnmẹ ẹ kẹ ẹnyi gi nwẹ nzụọrị.
24 Aquele que em seu próprio corpo levou os nossos pecados sobre o madeiro, para que nós, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes curados.
25 Ụnụ te rị a kpahu kẹ atụnrụn, kanị ọnụ e kinhẹngụọ nwan, buru onyẹ hụn e du umẹ-ndụn ụnụ rịkẹ anụ, e chemẹ ẹ.
25 Porque éreis como ovelhas extraviadas; mas agora voltastes ao Pastor e Bispo das vossas almas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.