1 Pedro 2
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA
1 Ya wụ, wepụ nị nwan ụdị eje-ihiẹn ile ịhịan gi e sọn ibe ẹ, ẹro ile, ihunnaị, iwe-ẹnya lẹ nkutọ ile.
1 Despojando-vos, portanto, de toda maldade e dolo, de hipocrisias e invejas e de toda sorte de maledicências,
2 Rịkẹ ụmụ wẹ mụ nke ọhụn, a nị nị ẹkpịrị mirin-ẹran imẹ-mmọn hụn rị ọchan a dọ ụnụ—kẹni ụnụ hụn ụzọ a ra a, e gi ẹ e sue imẹ nzụọpụha ụnụ, d'e ru isi ẹ,
2 desejai ardentemente, como crianças recém-nascidas, o genuíno leite espiritual, para que, por ele, vos seja dado crescimento para salvação,
3 o mẹ nwan nị ezioku rọ nị ụnụ a danmịngụọ ẹfọma Di-nwọnni-ẹnyi, hụn a nị Di-nwọnni-ẹnyi rị mma.
3 se é que já tendes a experiência de que o Senhor é bondoso.
4 Ụnụ a bịagụọ nwan d'e kunrun ẹ: ọmụma hụn rị ndụn—hụn ịhịan jụ; kanị ọmụma wẹ họrị ahọrị, rị okẹn mkpa, k'ọ wụ ẹnya Osolobuẹ.
4 Chegando-vos para ele, a pedra que vive, rejeitada, sim, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 Imẹ ẹ, onyẹ-onyẹ imẹ ụnụ wụzịkwọ ọmụma rị ndụn. Nọkẹ ọmụma ndị rị ndụn, ọ hụ e gi ụnụ a tụn ụlọ imẹ-mmọn, kẹni ụnụ hụn ụzọ wụrụ ndị nchụ-ẹjan rị nsọ, hụn gha ẹka Jizọsị Kraịstị a chụ ẹjan imẹ-mmọn hụn Osolobuẹ a nabanhan.
5 também vós mesmos, como pedras que vivem, sois edificados casa espiritual para serdes sacerdócio santo, a fim de oferecerdes sacrifícios espirituais agradáveis a Deus por intermédio de Jesus Cristo.
6 Makẹni, Ẹhụhụọ-nsọ e kugụụ a, sị,
6 Pois isso está na Escritura: Eis que ponho em Sião uma pedra angular, eleita e preciosa; e quem nela crer não será, de modo algum, envergonhado.
7 Ya wụ, ọmụma hụ rị ụnụ mkpa ọda-ọda—ụnụ ndị kwerini; kanị nke ndị hụn kwerilẹni—
7 Para vós outros, portanto, os que credes, é a preciosidade; mas, para os descrentes, A pedra que os construtores rejeitaram, essa veio a ser a principal pedra, angular
8 Ọ wụrụgụọzị
8 e: Pedra de tropeço e rocha de ofensa. São estes os que tropeçam na palavra, sendo desobedientes, para o que também foram postos.
9 Kanị, ụnụ nwẹn wụ agbọ Chuku họrị ahọrị; ndị nchụ-ẹjan Eze; ebọn rị nsọ; ndị nke Osolobuẹ—kẹni ọnụ hụn ụzọ e mẹ onyẹ ọwụlẹ a marịn okẹn ọrụn rị ichẹn-ichẹn Osolobuẹ rụnsọnmẹ, Osolobuẹ hụn kpọpụha ọnụ imẹ ishi bu ụnụ che imẹ ukpẹ ẹ rịgbu enwẹn ẹ mma.
9 Vós, porém, sois raça eleita, sacerdócio real, nação santa, povo de propriedade exclusiva de Deus, a fim de proclamardes as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 Ogẹn mbụ, ụnụ “ẹlẹ ndị nke Osolobuẹ”, kanị, ụnụ a wụrụọlẹ nwan ndị nke ẹ; mbụ, “omikẹn ẹ ẹruni ụnụ ẹka”, kanị omikẹn ẹ e rugụọ nwan ụnụ ẹka.
10 vós, sim, que, antes, não éreis povo, mas, agora, sois povo de Deus, que não tínheis alcançado misericórdia, mas, agora, alcançastes misericórdia.
11 Ndị rị m obi, m rị a rịọ ụnụ nọkẹ ndị ọbịa lẹ ndị rịlẹni anị wẹ, gbala nị nị ẹgụn ndị hụn a gụnsọnmẹ ịhịan hụn a lụsọn umẹ-ndụn ụnụ agha.
11 Amados, exorto-vos, como peregrinos e forasteiros que sois, a vos absterdes das paixões carnais, que fazem guerra contra a alma,
12 E bi ni obibi kụrụ-ọtọ imẹ igunrun ndị alị ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn kwerilẹni; kẹni, ọsụọn'a nị wẹ e kuja oku ụnụ nọkẹ sị ụnụ e mẹ eje-ihiẹn, wẹ k'a gha a hụn obibi-ọma ụnụ—e gi w'ẹ ye Osolobuẹ ọghọ ogẹn o k'e gi bịa.
12 mantendo exemplar o vosso procedimento no meio dos gentios, para que, naquilo que falam contra vós outros como de malfeitores, observando-vos em vossas boas obras, glorifiquem a Deus no dia da visitação.
13 Gi ni ifiri Di-nwọnni-ẹnyi e humẹ ni ndị ile rị a kịnị isi—kẹ eze, hụn wụ onyẹ-isi ndị ọkịkị,
13 Sujeitai-vos a toda instituição humana por causa do Senhor, quer seja ao rei, como soberano,
14 kẹ ndị Gọvanọ rị Azụụn ichẹn-ichẹn a kị—nọkẹ ndị eze zi d'e ye ndị e mẹ eje-ihiẹn afụnfụn, a ja ndị mẹ ihiẹn rị mma mma.
14 quer às autoridades, como enviadas por ele, tanto para castigo dos malfeitores como para louvor dos que praticam o bem.
15 Makẹni uche Osolobuẹ wụ nị ụnụ gi imẹ ihiẹn furuni kpukin ndị-nzuzu rị e ku ihiẹn wẹ marịnlẹni ọnụ;
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, pela prática do bem, façais emudecer a ignorância dos insensatos;
16 e mẹ n'ẹ kẹ ndị wụlẹni igbọn makẹni ụnụ e nwẹnringụọ enwẹn ụnụ; ka egikwọlẹ ni inwọnrin-enwẹn ụnụ kpu ẹnya, e mẹ eje-ihiẹn, ka bi ni kẹ ndị wụ igbọn okpuru Osolobuẹ.
16 como livres que sois, não usando, todavia, a liberdade por pretexto da malícia, mas vivendo como servos de Deus.
17 A gbaye ni ịhịan ile; e nwẹ ni ihiẹn-ọsụsụọ ndị Itu-Kraịst' ibe ụnụ; a tụ nị egun Osolobuẹ; a gbaye ni eze.
17 Tratai todos com honra, amai os irmãos, temei a Deus, honrai o rei.
18 Ndị wụ idibo mọbụ igbọn, e welụachanrịn nị enwẹn ụnụ alị ebe ndị ụnụ rị okpuru wẹ rị, a gbaye wẹ ụzọ ile—ẹlẹ ndị-ẹfọma lẹ ndị ẹka-alụlụa sụọ, kanị kẹ ndị ẹka-ikẹn.
18 Servos, sede submissos, com todo o temor ao vosso senhor, não somente se for bom e cordato, mas também ao perverso;
19 Makẹni, ihiẹn w'e gi ja ị mma rọ omẹni y'e mẹni eje-ihiẹn, e ye wẹ i afụnfụn furulẹni nị wẹ ye i bụ y'e gi ifiri Osolobuẹ dingbu ụfụ a.
19 porque isto é grato, que alguém suporte tristezas, sofrendo injustamente, por motivo de sua consciência para com Deus.
20 Kị wụ erere i n'i dingbu ili wẹ gbu i, omẹni eje-ihiẹn i mẹ kẹ wẹ gi gbu i ya wụ ili? Kanị, omẹni y'a ta afụnfụn makẹni i mẹ ihiẹn rị mma, bụ y'e digbu ẹ, Osolobuẹ k'e gi ifiri ẹ gọzi i.
20 Pois que glória há, se, pecando e sendo esbofeteados por isso, o suportais com paciência? Se, entretanto, quando praticais o bem, sois igualmente afligidos e o suportais com paciência, isto é grato a Deus.
21 Ya kẹ wẹ kpọnị ụnụ; makẹni Kraịstị tazịkwọ nị ọnụ afụnfụn, latọ nị ọnụ ihiẹn ụnụ e leri, kẹni ọnụ hụn ụzọ e sọn nzọm'ụkụ a.
21 Porquanto para isto mesmo fostes chamados, pois que também Cristo sofreu em vosso lugar, deixando-vos exemplo para seguirdes os seus passos,
22 O mẹtuni njọ;
22 o qual não cometeu pecado, nem dolo algum se achou em sua boca;
23 Ogẹn wẹ gi kpari ẹ,
23 pois ele, quando ultrajado, não revidava com ultraje; quando maltratado, não fazia ameaças, mas entregava-se àquele que julga retamente,
24 Kraịstị lẹ enwẹn ẹ gi ẹhụ a buru njọ ẹnyi, bu ẹ shi elu obe osisi ahụn, kẹni ẹnyi gi ẹhụ a nwụnnahịn njọ, gi ndụn ẹnyi mẹmẹ ihiẹn Osolobuẹ chọ. Ẹhụ wẹ rụsọnmẹ ẹ kẹ ẹnyi gi nwẹ nzụọrị.
24 carregando ele mesmo em seu corpo, sobre o madeiro, os nossos pecados, para que nós, mortos para os pecados, vivamos para a justiça; por suas chagas, fostes sarados.
25 Ụnụ te rị a kpahu kẹ atụnrụn, kanị ọnụ e kinhẹngụọ nwan, buru onyẹ hụn e du umẹ-ndụn ụnụ rịkẹ anụ, e chemẹ ẹ.
25 Porque estáveis desgarrados como ovelhas; agora, porém, vos convertestes ao Pastor e Bispo da vossa alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.