1 Pedro 2

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ya wụ, wepụ nị nwan ụdị eje-ihiẹn ile ịhịan gi e sọn ibe ẹ, ẹro ile, ihunnaị, iwe-ẹnya lẹ nkutọ ile.
1 Deixando, pois, toda malícia, e todo engano, e fingimentos, e invejas, e todas as murmurações,
2 Rịkẹ ụmụ wẹ mụ nke ọhụn, a nị nị ẹkpịrị mirin-ẹran imẹ-mmọn hụn rị ọchan a dọ ụnụ—kẹni ụnụ hụn ụzọ a ra a, e gi ẹ e sue imẹ nzụọpụha ụnụ, d'e ru isi ẹ,
2 desejai afetuosamente, como meninos novamente nascidos, o leite racional, não falsificado, para que, por ele, vades crescendo,
3 o mẹ nwan nị ezioku rọ nị ụnụ a danmịngụọ ẹfọma Di-nwọnni-ẹnyi, hụn a nị Di-nwọnni-ẹnyi rị mma.
3 se é que já provastes que o Senhor é benigno.
4 Ụnụ a bịagụọ nwan d'e kunrun ẹ: ọmụma hụn rị ndụn—hụn ịhịan jụ; kanị ọmụma wẹ họrị ahọrị, rị okẹn mkpa, k'ọ wụ ẹnya Osolobuẹ.
4 E, chegando-vos para ele, a pedra viva, reprovada, na verdade, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 Imẹ ẹ, onyẹ-onyẹ imẹ ụnụ wụzịkwọ ọmụma rị ndụn. Nọkẹ ọmụma ndị rị ndụn, ọ hụ e gi ụnụ a tụn ụlọ imẹ-mmọn, kẹni ụnụ hụn ụzọ wụrụ ndị nchụ-ẹjan rị nsọ, hụn gha ẹka Jizọsị Kraịstị a chụ ẹjan imẹ-mmọn hụn Osolobuẹ a nabanhan.
5 vós também, como pedras vivas, sois edificados casa espiritual e sacerdócio santo, para oferecerdes sacrifícios espirituais, agradáveis a Deus, por Jesus Cristo.
6 Makẹni, Ẹhụhụọ-nsọ e kugụụ a, sị,
6 Pelo que também na Escritura se contém: Eis que ponho em Sião a pedra principal da esquina, eleita e preciosa; e quem nela crer não será confundido.
7 Ya wụ, ọmụma hụ rị ụnụ mkpa ọda-ọda—ụnụ ndị kwerini; kanị nke ndị hụn kwerilẹni—
7 E assim para vós, os que credes, é preciosa, mas, para os rebeldes, a pedra que os edificadores reprovaram, essa foi a principal da esquina;
8 Ọ wụrụgụọzị
8 e uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.
9 Kanị, ụnụ nwẹn wụ agbọ Chuku họrị ahọrị; ndị nchụ-ẹjan Eze; ebọn rị nsọ; ndị nke Osolobuẹ—kẹni ọnụ hụn ụzọ e mẹ onyẹ ọwụlẹ a marịn okẹn ọrụn rị ichẹn-ichẹn Osolobuẹ rụnsọnmẹ, Osolobuẹ hụn kpọpụha ọnụ imẹ ishi bu ụnụ che imẹ ukpẹ ẹ rịgbu enwẹn ẹ mma.
9 Mas vós sois a geração eleita, o sacerdócio real, a nação santa, o povo adquirido, para que anuncieis as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 Ogẹn mbụ, ụnụ “ẹlẹ ndị nke Osolobuẹ”, kanị, ụnụ a wụrụọlẹ nwan ndị nke ẹ; mbụ, “omikẹn ẹ ẹruni ụnụ ẹka”, kanị omikẹn ẹ e rugụọ nwan ụnụ ẹka.
10 vós que, em outro tempo, não éreis povo, mas, agora, sois povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas, agora, alcançastes misericórdia.
11 Ndị rị m obi, m rị a rịọ ụnụ nọkẹ ndị ọbịa lẹ ndị rịlẹni anị wẹ, gbala nị nị ẹgụn ndị hụn a gụnsọnmẹ ịhịan hụn a lụsọn umẹ-ndụn ụnụ agha.
11 Amados, peço-vos, como a peregrinos e forasteiros, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que combatem contra a alma,
12 E bi ni obibi kụrụ-ọtọ imẹ igunrun ndị alị ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn kwerilẹni; kẹni, ọsụọn'a nị wẹ e kuja oku ụnụ nọkẹ sị ụnụ e mẹ eje-ihiẹn, wẹ k'a gha a hụn obibi-ọma ụnụ—e gi w'ẹ ye Osolobuẹ ọghọ ogẹn o k'e gi bịa.
12 tendo o vosso viver honesto entre os gentios, para que, naquilo em que falam mal de vós, como de malfeitores, glorifiquem a Deus no Dia da visitação, pelas boas obras que em vós observem.
13 Gi ni ifiri Di-nwọnni-ẹnyi e humẹ ni ndị ile rị a kịnị isi—kẹ eze, hụn wụ onyẹ-isi ndị ọkịkị,
13 Sujeitai-vos, pois, a toda ordenação humana por amor do Senhor; quer ao rei, como superior;
14 kẹ ndị Gọvanọ rị Azụụn ichẹn-ichẹn a kị—nọkẹ ndị eze zi d'e ye ndị e mẹ eje-ihiẹn afụnfụn, a ja ndị mẹ ihiẹn rị mma mma.
14 quer aos governadores, como por ele enviados para castigo dos malfeitores e para louvor dos que fazem o bem.
15 Makẹni uche Osolobuẹ wụ nị ụnụ gi imẹ ihiẹn furuni kpukin ndị-nzuzu rị e ku ihiẹn wẹ marịnlẹni ọnụ;
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo o bem, tapeis a boca à ignorância dos homens loucos;
16 e mẹ n'ẹ kẹ ndị wụlẹni igbọn makẹni ụnụ e nwẹnringụọ enwẹn ụnụ; ka egikwọlẹ ni inwọnrin-enwẹn ụnụ kpu ẹnya, e mẹ eje-ihiẹn, ka bi ni kẹ ndị wụ igbọn okpuru Osolobuẹ.
16 como livres e não tendo a liberdade por cobertura da malícia, mas como servos de Deus.
17 A gbaye ni ịhịan ile; e nwẹ ni ihiẹn-ọsụsụọ ndị Itu-Kraịst' ibe ụnụ; a tụ nị egun Osolobuẹ; a gbaye ni eze.
17 Honrai a todos. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai o rei.
18 Ndị wụ idibo mọbụ igbọn, e welụachanrịn nị enwẹn ụnụ alị ebe ndị ụnụ rị okpuru wẹ rị, a gbaye wẹ ụzọ ile—ẹlẹ ndị-ẹfọma lẹ ndị ẹka-alụlụa sụọ, kanị kẹ ndị ẹka-ikẹn.
18 Vós, servos, sujeitai-vos com todo o temor ao senhor, não somente ao bom e humano, mas também ao mau;
19 Makẹni, ihiẹn w'e gi ja ị mma rọ omẹni y'e mẹni eje-ihiẹn, e ye wẹ i afụnfụn furulẹni nị wẹ ye i bụ y'e gi ifiri Osolobuẹ dingbu ụfụ a.
19 porque é coisa agradável que alguém, por causa da consciência para com Deus, sofra agravos, padecendo injustamente.
20 Kị wụ erere i n'i dingbu ili wẹ gbu i, omẹni eje-ihiẹn i mẹ kẹ wẹ gi gbu i ya wụ ili? Kanị, omẹni y'a ta afụnfụn makẹni i mẹ ihiẹn rị mma, bụ y'e digbu ẹ, Osolobuẹ k'e gi ifiri ẹ gọzi i.
20 Porque que glória será essa, se, pecando, sois esbofeteados e sofreis? Mas, se fazendo o bem, sois afligidos e o sofreis, isso é agradável a Deus.
21 Ya kẹ wẹ kpọnị ụnụ; makẹni Kraịstị tazịkwọ nị ọnụ afụnfụn, latọ nị ọnụ ihiẹn ụnụ e leri, kẹni ọnụ hụn ụzọ e sọn nzọm'ụkụ a.
21 Porque para isto sois chamados, pois também Cristo padeceu por nós, deixando-nos o exemplo, para que sigais as suas pisadas,
22 O mẹtuni njọ;
22 o qual não cometeu pecado, nem na sua boca se achou engano,
23 Ogẹn wẹ gi kpari ẹ,
23 o qual, quando o injuriavam, não injuriava e, quando padecia, não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente,
24 Kraịstị lẹ enwẹn ẹ gi ẹhụ a buru njọ ẹnyi, bu ẹ shi elu obe osisi ahụn, kẹni ẹnyi gi ẹhụ a nwụnnahịn njọ, gi ndụn ẹnyi mẹmẹ ihiẹn Osolobuẹ chọ. Ẹhụ wẹ rụsọnmẹ ẹ kẹ ẹnyi gi nwẹ nzụọrị.
24 levando ele mesmo em seu corpo os nossos pecados sobre o madeiro, para que, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes sarados.
25 Ụnụ te rị a kpahu kẹ atụnrụn, kanị ọnụ e kinhẹngụọ nwan, buru onyẹ hụn e du umẹ-ndụn ụnụ rịkẹ anụ, e chemẹ ẹ.
25 Porque éreis como ovelhas desgarradas; mas, agora, tendes voltado ao Pastor e Bispo da vossa alma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.